De Weaze weer open voor klanten: 'Ik heb het wel gemist'

De Weaze is weer open na de lockdown. Love n' joy opende als eerste zijn deuren. Foto: Jaap Schaaf

‘Ze worden betaald, gaan met Jan en alleman naar bed. Sluiten gordijnen, ploffen neer op hun bed’. Het duo Reina en Nelis zet nog een keer in, in de deuropening van Het Klavertje.

‘t Is even na twaalven en kamerverhuurder Danny Sesseler heeft net de deur van Love n’ Joy geopend. Na ruim drie maanden gedwongen sluiting mochten bordelen, seksclubs en ramen dinsdagnacht om twaalf uur weer open. Een half uurtje daarvoor begint het al wat drukker te worden in de stegen op de Weaze. Op het Reigerplein staan anderhalve meter vlakken afgeplakt met tape, bezoekers van het Klavertje of te vroeg gekomen klanten staan buiten te wachten. Boven in Love n’ Joy maken de dames zich klaar voor de opening.

,,Bij de ingang moet je meteen je handen ontsmetten”, wijst Sesseler op een automatische dispenser met desinfecterende zeep. En terwijl hij voorgaat in de gangetjes wijst op andere veranderingen sinds de uitbraak van corona. ,,Kijk, behalve het handdoekje en de condooms liggen er nu ook mondkapjes op bed en desinfecterende zeep.”

Of de dames mondkapjes willen gebruiken, en hoe ze omgaan met de voorzorgsmaatregelen rondom cornona, is een zaak van de dames zelf, zegt Sesseler. ,,Ik ben verantwoordelijk voor de omgeving, wat er op de kamers gebeurt is aan de dames zelf.”

Drie maanden in Boekarest

Een van de dames die klaar staat om weer aan de slag te gaan is ‘Mireille’. Eind maart sprak zij met de Leeuwarder Courant omdat ze als Roemeense geen kant meer op kon nadat de corona maatregelen van kracht werden. Uiteindelijk wist ze een vlucht naar Boekarest te krijgen en bracht daar de afgelopen drie maanden door. ,,Eerst moest ik twee weken in quarantaine en werd ik iedere dag gecontroleerd door de politie. Daarna ging het wel, het was vooral binnen blijven.”

In maart zei ‘Mireille’ al zo snel mogelijk naar Leeuwarden terug te zullen keren op het moment dat ze hier weer aan het werk kon. ,,Thuis was het lastig, ik heb daar geen inkomen. Ik ben blij dat ik weer terug ben.”

Toch zal het niet zo zijn als vroeger - voor de corona uitbraak, denkt ‘Mireille’. Want de angst voor corona zit er wel. ,,Ik ga zeker een mondkapje omdoen, en de klant moet dat ook. En als iemand er niet fit uitziet of snotterig dan weiger ik. Want ik wil niet ziek worden. En dat geldt ook voor de andere meisjes.”

Buiten begint de spanning richting twaalf uur op te lopen. Een man van middelbare leeftijd vertelt ‘de dames’ wel gemist te hebben de afgelopen maanden. ,,Gewoon het geknuffel met de vrouwen. De aandacht die ze geven. En ja, ook de daad zelf. Ik ben blij dat ik weer naar ze toe kan.”

Als Danny Sesseler om klokslag twaalf uur de deur opent, stroomt het pleintje leeg. De drie, vier wachtende mannen schieten het trapgat in. De anderhalve meter even latend voor wat het is.