Asielzoekers in opvangcentra in Friesland moeten sinds dit voorjaar naar Emmen om zich te laten inschrijven. Door corona is de wachttijd voor een BSN-nummer, waarmee ze overheidsdiensten kunnen regelen, fors opgelopen.

De Iraniër Mohammad, bewoner van het azc in Sneek, kan erover meepraten. Voorjaar 2019 ontvluchtte hij het politieke regime van Iran, zijn vrouw, zoon en dochter achterlatend. Hij hoopte op een snelle asielprocedure waarna hij een aanvraag voor gezinshereniging kon doen. Maar dat bleek tegen te vallen. Al voor corona waren de wachttijden bij de immigratie- en naturalisatiedienst IND flink opgelopen.

Door corona liep ook de wachtperiode op voor een BSN-nummer, dat alle asielzoekers na zes maanden moeten krijgen. Ze ontvangen hiervoor een uitnodiging voor een van de vijf ‘inschrijfstraten’ in Nederland; vluchtelingen in Noord-Nederland moesten daarvoor naar Ter Apel. Om de achterstand in te lopen, werd dit voorjaar een extra straat in Emmen geopend, meldt Jacqueline Engbers, woordvoerster van het Centraal Orgaan opvang Asielzoekers (COA).

Echter, dit was kennelijk niet algemeen bekend, want inwoners van het azc in Sneek werden volgens Tine Faber, taalvrijwilliger in de bibliotheek, van het spreekwoordelijke kastje naar de muur gestuurd. ,,De gemeente Súdwest kon ons niet helpen en verwees naar het COA, daar zeiden ze weer dat de gemeente erover ging.’’

'Het is heel vervelend dat mensen daar langer op moesten wachten'

Asielzoekers krijgen een burgerservicenummer (BSN) zodat ze sneller overheidsdiensten kunnen regelen en een beroep kunnen doen op reguliere gezondheidszorg. ,,Een BSN-nummer is nodig voor allerlei zaken, zoals de opening van een eigen bankrekening. Het is heel vervelend dat mensen daar langer op moesten wachten. Door corona was de inschrijfcapaciteit lager’’, legt Engbers uit.

De 52-jarige Iraniër, die een kamer van 10 vierkante meter deelt met drie andere Iraanse mannen, raakte intussen behoorlijk gestrest van het lange wachten. ,,Op een dag belde ik naar huis en hoorde ik dat de buurman van mijn gezin was overleden aan corona en dat mijn dochter ziek was. Ik maakte me zorgen over mijn familie.’’

Vorige maand, na ruim twee jaar wachten, kreeg hij uiteindelijk, net als een groot aantal medebewoners van het opvangcentrum, de uitnodiging voor de inschrijving in Emmen. ,,Op 26 mei kreeg ik de mail, op 28 mei had ik een afspraak.’’

'Ik mis de knuffel van mijn dochter'

Inmiddels heeft hij ook een verblijfsvergunning gekregen, wat betekent dat hij in Nederland mag blijven. De afgestudeerde bioloog die in Iran 24 jaar bij het Museum of Natural History and Animals of Iran werkte, is blij dat hij eindelijk verder met zijn leven kan. Hij hoopt met zijn werkervaring aan de slag te kunnen in een universiteit of natuurmuseum. ,,Ik ben gespecialiseerd in het opzetten van insecten, krabben en vlinders.’’ Deze week werd hij aangenomen als vrijwilliger bij het Natuurmuseum in Leeuwarden.

Maar bovenal kijkt hij uit naar de hereniging met zijn gezin. ,,Ik heb ze al twee jaar, twee maanden en een paar dagen niet gezien. Ik mis de knuffel van mijn dochter.’’

Je kunt deze onderwerpen volgen
Leeuwarden
Instagram
Plus artikel gelezen
Je las zojuist een artikel.
Onbeperkt PREMIUM-artikelen lezen?

Lees nu PREMIUM vanaf € 1,15 per week. Je krijgt dan onbeperkt toegang tot al onze artikelen, video’s, columns en meer.

Probeer PREMIUM direct