Reina Wijbenga - de Boer uit Heerenveen is gisteren honderd jaar geworden. Veel te jong nog voor het bejaardenhuis, vindt ze.

Een groot feest zat er helaas niet in voor mevrouw Wijbenga. Een extra bezoekje aan de kapper evenmin, vertelt haar dochter Mirjam lachend. De reden is bekend: de coronapandemie. ,,Niemand kan langskomen. Erg jammer, want dat vindt ze altijd mooi. Het liefst heeft mijn moeder de hele kamer vol. Lekkere dingen in huis, plezier maken en met z’n allen zingen.’’

Dat laatste doet zij al heel lang. Reina Wijbenga was meer dan zestig jaar lid van het Toonkunstkoor. Ze kreeg er een lintje voor, tevens bedoeld voor haar inzet voor het Rode Kruis en de EHBO. Wellicht is het vele en enthousiaste zingen zelfs het ‘geheim’ waarmee ze de honderd heeft gehaald. Want acht jaar geleden, toen mevrouw Wijbenga een nieuwe hartklep kreeg, bleek dat zij een enorme longinhoud had. ,,Ongeveer anderhalf keer meer dan je op die leeftijd kan verwachten’’, zegt haar dochter.

'Het liefst heeft mijn moeder de hele kamer vol'

Zingen was ook een manier om haar emoties te verwerken. Vooral over de oorlog, een tijd waarin Wijbenga veel vrienden heeft verloren. ,,Ze heeft een erg sociale inslag, misschien komt dat wel door die oorlogsperiode. Wij mochten altijd veel vrienden mee naar huis nemen. Dat vond mijn moeder mooi. Ze kon ook ontzettend lekker koken. Dat zorgen voor anderen kwam eveneens terug bij de EHBO en het Rode Kruis.’’

De jubilaris komt uit Wolvega (,,ze praat ook nog steeds een beetje krumme ’’), maar woont al sinds 1948 in Heerenveen. In dat jaar trouwde ze met Wieger Wijbenga. De twee leerden elkaar kennen bij het Algemeen Nederlands Onderling Ziekenfonds (ANOZ) aan de Dracht in Heerenveen, waar beiden werkten. Reina Wijbenga woont nog altijd zelfstandig in Heerenveen. Haar man overleed in 1998. Ze kregen drie dochters: Mirjam, Gerda en Marianne. Mevrouw Wijbenga heeft vijf kleinkinderen en twee achterkleinkinderen.

Eigen appartement

De honderdjarige woont in een eigen appartement en wil daar nog wel even blijven wonen, vertelt dochter Mirjam. ,,Zij wil er niet weg, met name vanwege het mooie uitzicht, aan de rand van Heerenveen richting Oudehaske. Bovendien zegt ze: ‘Wat moet ik in een bejaardenhuis, tussen al die oude mensen?’. Tja, met alle respect, maar mijn moeder is echt nog in heel veel dingen geïnteresseerd. Dat heeft zij altijd gehad.’’

Je kunt deze onderwerpen volgen
Heerenveen
Plus artikel gelezen
Je las zojuist een artikel.
Onbeperkt PREMIUM-artikelen lezen?

Lees nu PREMIUM vanaf € 1,15 per week. Je krijgt dan onbeperkt toegang tot al onze artikelen, video’s, columns en meer.

Probeer PREMIUM direct