We hebben trek in honger. En we hebben storm Dennis op de voorruit. We worstelen ons naar Joure. Daar wacht Bistro Fred. En daar gaat Hete Soep uit lunchen. Met zijn vieren.

De wijnhandelaar in het gezelschap is aangenaam verrast: bij Fred hangen de betere wijnen aan de muur! Los van de leuke behangetjes een leuk gezicht. En informatief ook.

Hij knikt goedkeurend. De geboden wijnen zijn inderdaad uit de wat exclusievere categorie en de prijzen niet buitensporig. Toch kiezen we iets heel anders.

Verrassing in het kleine

Maar eerst de kaart. De uitbaters Fred en Brenda Wielinga streven naar verrassende gerechten. Ambachtelijke producten, puur, vers en origineel belooft het menu. En dat klopt helemaal. Het zit hem soms ook in de kleine dingen. Zoals de gemberthee waarbij de steranijs los op het schoteltje wordt geserveerd. Toe te voegen naar keuze.

Wij kiezen voor een salade geitenkaas (geitenkaas uit Oude Bildtzijl, zontomaat, mango en Smokey broadbeans), een Huis & Huis (huisgemaakte broodjes en kroketjes van geitenkaas met mango, paddenstoel met truffelnaise en bouillabaise met rouille) en twee verschillende bourgondische planken: de Visplank (huisgerookte zalm, bouillabase kroketjes, tonijnsalade, gamba’s, broodjes en honing mosterdcrème) en de Vegaplank (handgemaakte broodjes, olijven, notenmélange, Tynjetaler , geitenkaaskroketjes met cranberrydip, paddenstoelen kroketjes met truffelmayonaise en kaaskrokantjes).

De tafel komt vol te staan met prachtig opgemaakte borden en planken. Een vorstelijke lunch, zo constateren we. Terwijl de pijpenstelen buiten tegen de ramen waaien proeven en ruilen we er op los. De gamba’s zijn lauwwarm en pittig. De verschillende kroketjes zijn om je vingers bij op te eten. De puntzak frites die bij de salade hoort, raakt maar langzaam leeg. Er is zoveel ander lekkers.

loading

loading

Friese wijnen

We besluiten het eten te combineren met de Friese wijnen van Wijndomein de Heidepleats uit Sint Nicolaasga. We vragen de bediening of we een proeverij kunnen krijgen. Ze overlegt het en dan komen de glazen op tafel. Vier verschillende Donia Grande wijnen: een licht mousserende rosé van de regentdruif, een halfzoete witte wijn van de riesel en solaris, een droge witte wijn van dezelfde druiven en als laatste een rode van de regent.

Het gaat om proefhoeveelheden. Wat opvalt: de flessen zijn al aangebroken en worden voor onze tafel leeggeschonken. Dat hoeft geen probleem te zijn, want wie weet zijn de flessen vandaag open gegaan.

De rosé smaakt zonder meer uitstekend. We zijn enthousiast. Zo’n lekkere wijn van om de hoek! Maar de halfzoete roept wat meer vraagtekens op. Niet heel spannend oordeelt de hele tafel. Dan valt de droge witte beter in de smaak. De vinoloog proeft bij beide duidelijk wat citrusfruit met redelijk frisse zuren maar ook enigszins een chemische ondertoon. Als laatste komt de rode. Een teleurstelling. Hij smaakt geoxideerd. We vinden hem allemaal niet lekker en we drinken de proefglaasjes dan ook niet leeg. Heeft hij te lang opengestaan? We weten het niet.

loading

Niet alert

Maar nu valt op wat steeds al een beetje een punt is: de bediening reageert niet alert. Weliswaar krijgen we vriendelijke toelichting op wat er ingeschonken wordt maar als we klaar zijn met eten duurt het wel heel lang voordat de tafel wordt leeggeruimd. Om de afsluitende koffie gaan we vragen. De kopjes worden eerst tussen de lege borden en planken geschoven. En pas daarna wordt afgeruimd.

De nog volle glazen rode wijn worden zonder commentaar meegenomen. Toch een smetje op een verder heerlijke lunch. En nee, de zaak zat niet zo vol dat er geen tijd was om genoeg aandacht te besteden aan de clientèle. Zulke lekkere gerechten verdienen echt net wat meer personele inspanning en aandacht.

Je kunt deze onderwerpen volgen
De Fryske Marren
Hete Soep
Plus artikel gelezen
Je las zojuist een artikel.
Onbeperkt PREMIUM-artikelen lezen?

Lees nu PREMIUM vanaf € 1,15 per week. Je krijgt dan onbeperkt toegang tot al onze artikelen, video’s, columns en meer.

Probeer PREMIUM direct