Jan Bosch, thuis in De Westereen. Hij is allergisch voor daglicht.

Jan Bosch (73) zit al twaalf jaar gevangen in eigen huis door zeldzame lichtallergie: 'Dit gun je niemand'

Jan Bosch, thuis in De Westereen. Hij is allergisch voor daglicht. FOTO MARCEL VAN KAMMEN

Jan Bosch (73) uit De Westereen leeft al ruim twaalf jaar in isolatie in zijn eigen huis. Een zeldzame lichtallergie maakt dat hij bij daglicht niet naar buiten kan. ,,Dit gun je niemand.”

,,Geen vakantie, geen uitstapje, ik ben altijd aan huis gebonden. Met mijn vrouw kan ik het goed oplossen, we blijven er positief onder, je moet het wel accepteren. Maar dit gun je niemand, hier is weinig aan.”

Opgesloten in eigen huis

Sommige ouderen en mensen met onderliggende aandoeningen isoleren zich al maanden uit bescherming tegen het coronavirus. Jan Bosch weet als geen ander hoe het is om jezelf in isolatie te houden. Hij moet wel. De voormalige internationaal trucker was amper anderhalf jaar met pensioen of het noodlot sloeg toe. Hij bleek een uiterst zeldzame vorm van allergie voor daglicht te hebben ontwikkeld. ,,Opgesloten in ons eigen huis, dat kun je wel zeggen. We hadden gedacht reisjes te maken, maar dat is niet gebeurd. Verloren jaren, zo jammer.”

Speciaal folie op de ramen houdt alle daglicht tegen in het huis van Bosch. Mensen kunnen niet naar binnen kijken, hij en zijn vrouw Gerrie wel naar buiten. Hij heeft een vergunning om dezelfde folie voor zijn auto te gebruiken voor het filteren van de straling. Bosch is jarenlang behandeld door een gespecialiseerd huidarts en een dermatoloog in het academisch ziekenhuis UMC in Utrecht, vertelt hij. Toen hij zich de eerste keer in Utrecht meldde, zag hij er niet uit. ,,Verbrand, opgezet. Ik heb me daarna altijd strikt aan de regels gehouden. Lichttherapieën op de seconde bijhouden, je moet er naar leven. Elke dag overdag binnen blijven, helemaal ingevet met zalfjes en medicijnen slikken.”

Op gepaste afstand

Op die manier heeft Bosch zijn leven draaglijk gehouden. Anders dan een medepatiënt uit Amstelveen. ,,Hij kon er absoluut niet mee omgaan. Om vijf uur ‘s middags moest hij weg uit Utrecht, ik wachtte altijd tot het donker was, tien uur, half elf. Hij kreeg niet alleen last van zijn huid, maar ook van zijn organen. Die man is er inmiddels aan overleden.”

Bosch heeft ook al last van zijn lever en nieren gekregen. Om die reden wil hij het coronavirus buiten de deur houden, dat maakt zijn leven aan huis nog geïsoleerder. ,,Ik kreeg altijd veel visites, van oud-collega’s, maar het risico is mij te groot”, zegt Bosch, al maakt hij voor zijn twee zonen, schoondochter en twee kleinkinderen een uitzondering. ,,Op gepaste afstand.”

Afdeling gesloten

Door de coronacrisis stopte ook zijn behandeling in UMC Utrecht. ,,Onze hele afdeling is gesloten, allemaal voor corona-dagbehandeling. In november ben ik voor het laatst geweest.” In maart had de oud-trucker uit De Westereen weer gemoeten, maar dat ging niet meer door, al heeft hij daar niet zo’n moeite mee. ,,Die behandelingen hadden niet zoveel zin meer.”

Bosch kan naast daglicht ook niet tegen spaar- en ledlampen. Ouderwetse gloeilampen bieden uitkomst. ,,We hebben een héle grote voorraad opgebouwd.” Hij zoekt zijn vertier en afleiding op de tv en op de laptop, het licht van schermen verdraagt hij wel. ,,Gelukkig, anders wordt het wel heel onleefbaar.”

Bosch kijkt uit naar de herfst- en wintermaanden. ,,November, december, januari, dat is mijn mooiste tijd. Dan kan ik er ‘s avonds uit en durf ik ook wel even naar de winkel. Ik ging vroeger in de zomer wel eens om 23.00 te fietsen, maar dat houd je niet vol. Je buurman gaat al naar bed en dan ga jij er nog eens uit, dat is niks aan.”

Plus artikel gelezen
Je las zojuist een artikel.
Onbeperkt PREMIUM-artikelen lezen?

Lees nu PREMIUM vanaf € 1,15 per week. Je krijgt dan onbeperkt toegang tot al onze artikelen, video’s, columns en meer.

Probeer PREMIUM direct