FOTO

Vakantiegangers liggen met een dubbel gevoel op het Amelander strand

FOTO ANTON KAPPERS-THOMASSON

Terwijl garnalenkotters heen en weer voeren, op zoek naar een in zee vermist veertienjarig meisje, was het maandag ook een drukke stranddag op Ameland. Maar veel mensen lagen er met een dubbel gevoel. Ondertussen waren de lifeguards alert, vanwege de heftige stroming.

Zonovergoten, veel badgasten, zwemmers, surfers, vliegeraars en kinderen met schepjes. Op zich is het een prachtige, drukke zomerdag op het Amelander strand. En sommige mensen verkeren ook in de gelukzalige veronderstelling dat er niks aan de hand is.

Zoals een Duits stel dat in de branding loopt. Hun gezichten staan in vakantiestand: ontspannen, vrolijk. Niet ver van het strand, zo’n 150 meter bij ze vandaan, vaart een garnalenkotter. Een eindje verderop nog eentje. Hebben ze enig idee wat de vissers aan het doen zijn? ,,Nou, vissen?’’ De man geeft het antwoord wat jolig. Hij weet van niks. Als ze horen wat er gebeurd is, slaat hun stemming direct om. ,,Das ist schrecklich’’, zegt zij.

Meegesleurd

Ze zijn sinds zondag op vakantie en hebben het nieuws niet gevolgd, haast hij zich te zeggen. En blijkbaar zijn hen de leden van het Search And Rescue-team, herkenbaar aan gele hesjes en petten met SAR-logo erop, ook niet opgevallen, hoewel die de vloedlijn afspeuren op zoek naar het veertienjarige meisje dat zaterdagavond meegesleurd werd door de stroming.

De meeste strandgangers lijken wel op de hoogte van de zoektocht die zich voor hun ogen afspeelt. Dat geldt bijvoorbeeld voor Eric en Marlies van Dijk en hun vriendin José Wolters uit Groningen, die met in totaal vier kinderen op Ameland zijn. Vlakbij hun vaste plekje op het strand bij het Jan Sietjespâd staat een reddingsvoertuig van de KNRM.

Het leed van de ouders

Ook zij vinden het verschrikkelijk wat er gebeurd is. En ze kijken ook naar de kotters die heen en weer varen. Ze zien de mensen van de Search And Rescue in gele hesjes voorbijkomen. Zondag vlogen er helikopters heel laag over, wat indruk maakte. Ze hebben zelf ook kinderen, dus ze kunnen zich goed inleven in het leed van de ouders.

Maar een reden om het strand te mijden is het voor hen en vele anderen niet. ,,Je kunt de kinderen geen stranddagje ontnemen’’, zegt Wolters. ,,Na vier maanden verplicht thuiszitten vanwege corona, ben je blij dat je eindelijk op vakantie bent’‘, zegt Eric van Dijk. Maar ondertussen kijken ze wel onwillekeurig of er niet iets aanspoelt, om te voorkomen dat de kinderen het zien. ,,Het is een dubbel gevoel.’’

Lees ook | Zoektocht van vissersschepen naar vermist meisje (14) bij Ameland levert niets op


Die uitdrukking, een dubbel gevoel, gebruiken de meeste mensen die vanaf hun strandlaken de kotters aan zich voorbij zien trekken. Het Duitse stel Ole en Ulla Schmitz weet via een app-groep van Duitsers die jaarlijks op Ameland zijn wat er aan de hand is. Het nieuws heeft op de site van Bild gestaan, maar in Duitsland is het nog geen groot onderwerp, zeggen ze. Ze voelen zich er verdrietig over, maar hebben besloten wel naar het strand te gaan. ,,Voor de zoektocht maakt het niet uit of we er daar over zitten te praten of hier’’, zegt hij.

Even verderop, bij de KNRM-lifeguardpost, zit Tineke de Jong, die zelf ook strandwacht is. Ook zij ziet hoe druk het is op het strand. Volgens haar hebben de meeste mensen niet in de gaten dat het meisje precies op deze plek, midden tussen de lifeguardtoren en strandpaviljoen ’t Strandhuys, verdween in zee. Dat weet De Jong zelf maar al te goed, want zij was als een van de eersten ter plaatse nadat de ouders van het meisje alarm hadden geslagen.

Lifeguards

De lifeguards hadden om half elf ’s avonds geen dienst, maar waren nog op hun post in Nes, waar ze ook slapen. Toen het pieperalarm ging, waren ze binnen vijf tot tien minuten op de plek des onheils. Op dat moment waren er twee meisjes vermist: een tweeling van veertien jaar. Omdat het al schemerde, was het te gevaarlijk om het water op te gaan.

Ze waren er nog maar net, toen een van de meisjes op eigen kracht het water uit kwam. Ze was haar zus uit het oog verloren. De lifeguards probeerden met alle middelen vanaf het strand te zoeken naar het meisje in de duisternis. Met autolichten schenen ze over het water. Veel eilanders deden mee aan de zoektocht. Pas om half vier ’s nachts keerden De Jong en haar collega’s terug op hun post. ,,We hebben er echt alles aan gedaan.’’

Lees ook | Vermissing Duits meisje op Ameland kwam na een dag vol waarschuwingen

De lifeguards krijgen veel vragen over hoe het ongeluk kon gebeuren, vertelt De Jong. Maar ze merkt niet dat badgasten er voorzichtiger van worden. In een dag of drie tijd moesten de lifeguards al zeven mensen ‘terughalen’ uit het water. Allemaal waren ze door muien in problemen gekomen, net als het vermiste Duitse meisje.

Het zijn bijzonder veel reddingen in korte tijd , want normaal gesproken zijn het er zo’n tien in een heel seizoen, aldus De Jong. Overigens hebben de lifeguards met roodgele vlaggen aangegeven waar veilig gezwommen kan worden.

De Jong, die zag dat de ouders van het meisje zaterdagavond goed opgevangen werden door politie en gemeente, is onder de indruk van de grote betrokkenheid bij de zoektocht. ,,Het hele eiland leeft mee en de actie van de kotters is echt indrukwekkend.’’ Het is dan ook een heftige gebeurtenis. Een verdrinking van een badgast komt zelden voor op Ameland, zegt De Jong.

Plus artikel gelezen
Je las zojuist een artikel.
Onbeperkt PREMIUM-artikelen lezen?

Lees nu PREMIUM vanaf € 4,99 per maand. Je krijgt dan onbeperkt toegang tot al onze artikelen, video’s, columns en meer.

Probeer PREMIUM direct