Zandwinner Smals eist voorrang bij Raad van State

Om zandwinning voor de kust bij Oudemirdum alsnog mogelijk te maken, heeft zandwinner Smals bij de Raad van State ingezet op een snelle procedure.

,,Dan hoef je niet een jaar te wachten’’, legt Fred Allers, woordvoerder van Smals uit. ,,Want de Raad van State is baas over zijn eigen tijd.’’ Of het lukt? ,,Dat weet ik niet, daar is overleg over.’’

Half februari stemde de gemeenteraad van De Fryske Marren tegen zandwinning. Vervolgens hoort zo’n besluit binnen twee weken officieel gepubliceerd te worden in de Staatscourant.

Omdat de gemeente dit niet deed, stelde Smals De Fryske Marren in gebreke. Namens de zandwinner eiste diens advocaat snelle publicatie, ondertussen dreigend met een dwangsom van 1.000 euro per dag. Het bedrijf had haast, omdat het pas na zo’n officiële bekendmaking naar de Raad van State kan.

Lees ook: Dreigende zandwinner: 1000 euro boete per dag voor De Fryske Marren

loading

Volgens de raad van De Fryske Marren zijn de plannen van Smals ,,in strijd met een goede ruimtelijke ordening.’’ De volksvertegenwoordiging vindt dat ,,aan de natuur- en landschapsbelangen een zwaarder gewicht dient te worden toegekend dan aan het belang van de initiatiefnemer.’’

Verder haalt de raad aan dat de in 2011 gesloten overeenkomst met het toenmalige Gaasterlân-Sleat ,,uitsluitend een inspanningsverplichting voor burgemeester en wethouders was’’ om de regels op te rekken. Volgens het bestemmingsplan is zandwinning in het beschermde natuurgebied verboden.

Voor de raad waren aan deze afspraak geen verplichtingen verbonden, zo meldt De Fryske Marren. ,,De definitieve beslissing kan anders uitvallen dan door het college van burgemeester en wethouders is ingeschat. Voor eventueel gewekte verwachtingen geldt hetzelfde.’’

loading

Hoewel expliciet in de zandwinningsovereenkomst werd vastgelegd dat de gemeente jegens Smals ,,nimmer aansprakelijk kan zijn als het bestemmingsplan niet wordt herzien’’, is De Fryske Marren bereid tot overleg.

De zandwinningskwestie had voor De Fryske Marren grote gevolgen. Doordat de bevolking mordicus tegen was, besloot de FNP tegen de afspraken in tegen de industrie te stemmen. Hierdoor sneuvelden zijn beide wethouders.