Yvonne IJtsma bekijkt het meer dan levensgrote portret, dat schilderes Mirjam Torenbeek (rechts) van haar en haar hondje Billy heeft gemaakt. FOTO PERSBUREAU NOORDOOST/ALEX J. DE HAAN

Yvonne IJtsma geeft bischierige Heerenveners een eigen plek

Yvonne IJtsma bekijkt het meer dan levensgrote portret, dat schilderes Mirjam Torenbeek (rechts) van haar en haar hondje Billy heeft gemaakt. FOTO PERSBUREAU NOORDOOST/ALEX J. DE HAAN

Niet langer dan drie jaar geleden viel het kwartje bij Yvonne IJtsma (25). Zoenen met een meisje deed haar beseffen dat ze gay is. Direct wilde ze haar heterovriendenkring aanvullen met gelijkgestemden. Maar hoe doe je dat?

Vriendjes had ze haar leven lang gehad. Die relaties beklijfden nooit. ,,Ik dacht dat het aan mij lag en voelde me onzeker”, zegt Yvonne IJtsma, die in het centrum van Heerenveen woont.

,,Toen ik eens zoende met een meisje, vielen alle puzzelstukjes in elkaar: ik bleek gay.” Haar coming-out verliep vlekkeloos, vindt ze. ,,Ik heb op Facebook en Instagram een berichtje gepost en het mijn ouders verteld. Sommigen dachten dat het een fase was, maar verder heb ik geen enkele negatieve reactie gehad.”

Vrouwenfeest

Omringd door slechts hetero’s kon ze op vele vragen geen antwoord krijgen bij haar vrienden. Niets liever wilde ze dan haar gaykring te verbreden. ,,Mijn heterovriendinnen neem ik niet mee naar een vrouwenfeest, want als ik daar sta te zoenen met iemand, zou het voor die vriendin heel awkward zijn. Verder was mijn gaydar zo kapot als wat, dus tips, tricks, hoe je moet letten op lichaamstaal, dat wilde ik wel weten.’’

In haar woonplaats kwam ze van een koude kermis thuis. Hier is geen plek waar ze andere gays kan ontmoeten. ,,Ik heb geen rijbewijs, kan niet al te veel geld steken in openbaar vervoer om elders te komen, dus al gauw kwam ik op het plan zelf een soort gaycafé op te richten in mijn eigen vertrouwde omgeving.”

Topidee

Opbouwwerker Ellen Akkerman van Caleidoscoop hoorde van haar vraag en ging ermee aan de slag. ,,Dit is een topidee’’, vindt Akkerman.

De eerste ontmoetingen van LHTB’ers – ,,en andere mensen die zich er thuis voelen’’ – vonden vorig jaar plaats in de Sint Jozefschool in Heerenveen, waar ook een wijkruimte is. ,,Het was mooi dat er mensen op afkwamen, maar het was niet helemaal hoe ik het wilde. Het waren vooral ouderen en door de ruimte had het meer iets van een therapeutisch clubje dan iets gezelligs’’, zegt IJtsma.

Heldin

Akkerman bedacht afgelopen zomer dat Casa, het Heerenveens jongerencentrum, toch meer voor de hand ligt. Dat sprak IJtsma ook aan en nu is hier volgende week vrijdag het eerste gaycafé. Inmiddels is IJtsma genomineerd als een van de Heldinnen van ’t Veen – een kunstproject om de kracht van vrouwen te eren – en mag ze ook in Museum Heerenveen op 27 oktober haar eigen gaycafé organiseren.

En natuurlijk, zegt IJtsma, is iedereen welkom. ,,Het is vooral de bedoeling een veilige plek te kunnen bieden als je dat nodig hebt, omdat je bijvoorbeeld nog niet uit de kast bent gekomen. Met gelijkgestemden kun je het over sommige onderwerpen makkelijker hebben, zoals je seksualiteit.”

Akkerman, heteroseksueel, vult aan: ,,Op sommige vragen die jij hebt over je relatie met je vriendin kan ik het antwoord echt niet bedenken. Sommige belangrijke dingen kun je vast beter bespreken met andere lesbiennes.”

Veilige plek

Volgens haar past het idee van IJtsma prima bij het besluit van de gemeente Heerenveen om regenbooggemeente te worden. ,,Men is nog zoekende naar een goede invulling hiervan en dit jaar staat nog een grote brainstormsessie met zestig mensen van organisaties op de agenda’’, zegt de opbouwwerker. ,,Ze willen daarbij vijf mensen uit de doelgroep uitnodigen om helder te krijgen welke behoeftes er zijn. Nou, die behoefte ken ik al.’’

Want de droom van de twintiger houdt niet op bij het gaycafé in Casa. ,,Het liefst wil ik een eigen pand, open en bloot, midden in Heerenveen. Een plek waar jongeren terechtkunnen bij hulp om zich te outen en in elk geval op een veilige plek zijn. Bovendien hoop ik dat mensen inzien dat het normaal is, terwijl we toch soms een eigen plek nodig hebben. En als je bischierig bent, moet je gewoon kunnen binnenlopen zonder bang te zijn dat je een blauwtje loopt.’’

Plus artikel gelezen
Je las zojuist een artikel.
Onbeperkt PREMIUM-artikelen lezen?

Lees nu PREMIUM vanaf € 1,15 per week. Je krijgt dan onbeperkt toegang tot al onze artikelen, video’s, columns en meer.

Probeer PREMIUM direct