De schipper van het team van de Almeerse school Helen Parkhurst komt juichend over de meet tijdens Young Solar Challenge in Harlingen.

Young Solar Challenge: graag een groot hart en een volle accu

De schipper van het team van de Almeerse school Helen Parkhurst komt juichend over de meet tijdens Young Solar Challenge in Harlingen.

Batterijvernuft en een beetje bravoure. Daar ging het zaterdag om tijdens de Young Solar Challenge in Harlingen.

Oké, Hielco Pieter Meerstra mag misschien een lichtgewicht zijn. Er moest een loodgordel van 8 kilogram aan te pas komen om ‘zijn’ zonneboot op de reglementair vereiste massa van minimaal 60 kilo te krijgen.

Maar jongens, wat de zestienjarige leerling van de Maritieme Academie in Harlingen aan gewicht ontbeert, compenseert hij ruimschoots met puur lef.

Hoe hij dat in zwart, wit en groen gelakte vaartuig de boei rond slingert - zonder enig spoor van twijfel, zonder ook maar een klein tandje terug te schakelen, diep weggedoken in het toch al platte geval.

‘Koart omgoaie’

,,Moatst net te bang wêze’’, analyseert Hielco Pieter een halfuurtje later, aan de oever van het Davidsdokje in Harlingen, het thuiswater van zijn team. ,,Der binne guon dy’t de bocht hiel rom nimme’’, zag hij. Heel anders dan zijn eigen racefilosofie, die hij samenvat als de boel ,,koart omgoaie’’.

Het zonnebootteam van de Maritieme Academie was zaterdag één van de 28 deelnemers aan de Young Solar Challenge. Dat is een jaarlijks terugkerende wedstrijd met zonneboten voor middelbare scholieren.

Olievlek

De wedstrijd in Harlingen is de eerste in een reeks van vier. Over drie weken meert de karavaan af in Akkrum. Later zijn er nog wedstrijden in Heusden en Purmerend.

Deelnemers komen uit het hele land, van Oosterwolde tot Terneuzen, van Groningen tot Boxtel. ,,We begonnen in 2014 met een stuk of vijf boten’’, vertelt Kiki Merkies van de organisatie. ,,Daarna heeft het zich als een olievlek verspreid.’’

Bouwpakket

Met die beeldspraak legt Merkies onbedoeld de enige link tussen het evenement en fossiele brandstoffen. De gestroomlijnde vaartuigen worden immers aangedreven door zonnestroom.

De racebootjes zijn identiek. Dat wil zeggen: de deelnemende teams kregen begin dit jaar allemaal exact hetzelfde bouwpakket toegezonden door de organisatie.

Uitgekiende stroomstrategie

Maar dat wil niet zeggen dat ze allemaal even snel zijn. Sommige exemplaren liggen duidelijk te diep met de punt in het water. Een kwestie van een snaarstrak bouwproces en handig spelen met balans.

Daarnaast is het racen met een zonneboot vooral een kwestie van een uitgekiende stroomstrategie. Soms is het verstandig om zuinig met de accu om te gaan en power te sparen.

Mobieltje

,,Zoiets moeten ze leren’’, zegt Merkies. Ze herinnert zich een voorval met een boot die door een gebrek aan stroom een stille dood stierf. ,,Bleek dat iemand bij het opladen van de accu de stekker eruit had getrokken, om zijn mobieltje aan de stroom te leggen.’’

Bij het ochtendonderdeel - de time trial - worstelde schipper Hielco Pieter ook met de batterij van zijn panelenmonster. Meermaals leek de Harlinger podiumkandidaat stil te vallen. ,,Doe waarden wy njoggende. Ik baal der ferskriklik fan.’’

Over de sprintrace, waarbij de snelste teams tegen snelheden van 18 kilometer per uur aanschurken, heeft hij een beter gevoel. Met samengeknepen ogen vanwege het opspattende water won Hielco Pieter zijn beide heats .

Durf. Stuurmanskunst. Die dingen verdwijnen tenminste niet als er een wolkje voor de zon verschijnt.

Plus artikel gelezen
Je las zojuist een artikel.
Onbeperkt PREMIUM-artikelen lezen?

Lees nu PREMIUM vanaf € 1,15 per week. Je krijgt dan onbeperkt toegang tot al onze artikelen, video’s, columns en meer.

Probeer PREMIUM direct