Sanne Verhoef bij haar droomkachel. FOTO MARCEL VAN KAMMEN

Winnares loterijhuis Oudebildtzijl voelt zich nog steeds geluksengel

Sanne Verhoef bij haar droomkachel. FOTO MARCEL VAN KAMMEN

De kerstboom van Sanne Verhoef uit Oudebildtzijl kent naast lichtjes slechts één versiering: een engel. Voor haar is het de geluksengel die verwijst naar haar huis dat ze won bij een loterij.

Ze vierde het nog op 11 november. In dorpscafé Het Graauwe Paard waar ze wel vaker even aanwipt. En waar ze op 11 november 2017 werd binnengehaald als winnares van de loterijactie die voetbalclub VV Ouwe Syl had georganiseerd. Hoofdprijs: een huis van 200.000 euro. Het was aan de winnaar om te bepalen wat die met het huis wilde. Voor Sanne Verhoef werd het al snel duidelijk. Ze zou haar huis in Arnhem verkopen en Ouwesylster worden.

In maart verhuisde ze definitief. Een tijdje proefwonen had haar duidelijk gemaakt dat ze haar draai in ‘het Friese’ wel zou vinden. Dat is nog steeds zo, vertelt ze terugkijkend op haar avontuur. De woning is inmiddels beneden helemaal aan haar wensen aangepast. Trots wijst ze naar de haard. ,,Het was altijd mijn droom om een houtkachel te hebben.’’

Smile

De tuin moet nog. ,,Daar is nogal wat achterstallig onderhoud. De bomen zijn uit zichzelf uitgezaaid. Deze zomer had ik bijna geen zon in de tuin. Dat wordt nog stevig snoeien. Maar ik wilde het eerst binnen op orde hebben.’’ Die plek is inmiddels ook ontdekt door haar buurmeisje Marrit die zo nu en dan spontaan binnenvalt met tekenspullen om bij haar buurvrouw aan de tafel aan het werk te gaan. ,,Ze maakte een herfsttafel voor mij en kwam met een kersttas gevuld met een hyacinth en een tekening van een eenhoorn.’’

'Ik ken u, u bent toch van it hús?'

Die contacten kleuren haar dag, zegt ze. ,,Dan ben ik onderweg naar Sint Annaparochie en word ik herkend door een oudere man met hond. ‘Ik ken u, u bent toch van it hús?’, zegt hij en wil een stukje meelopen. Hij vond het zo leuk om de winnares te ontmoeten, dan heb ik zó’n smile op mijn gezicht.’’

Zo zijn er meer contacten die maken dat ze zich thuisvoelt. Met dorpsgenote Neeltje van den Brand, waar ze de afgelopen oud en nieuw vierde en nu weer het jaar gaat uitluiden, bij de Aerden Plaats en met het echtpaar Bertus Dijkstra en Joukje Rodenhuis.

Het stel verleende haar als eerste onderdak toen ze op de loterijavond haar prijs in ontvangst nam en haar afgeraden werd terug naar Arnhem te rijden. ,,Het is een bijzonder contact geworden. Ik kom er graag voor een bakkie en om even lekker te lachen.’’

Balans

Of de mensen van logement De Witte Klok. De eigenaresse bood spontaan aan om mee te rijden toen Verhoef op sollicitatiegesprek moest. ,,Dan heb je de terugweg iemand om tegenaan te praten.’’

De kersverse Ouwesylster heeft geen partner en geen kinderen, waardoor een baan voor haar altijd heel belangrijk is geweest. Dat is nu net wat nog mist in haar nieuwe omgeving. ,,Ik wil zo graag aan het werk, anders is er geen balans. Kleine probleempjes worden steeds groter als je geen afleiding van je werk hebt.’’

Op het moment dat de loterij op haar pad kwam, was ze boventallig verklaard bij Centraal Beheer, waar ze jaren werkte als communicatiespecialist. Dat werk, gericht op sales en marketing, wil ze niet meer doen. ,,Ik zoek het meer in communicatie in relatie tot de mens.’’ Zo gaat ze in januari een tweedaagse training over de zogenaamde DISC-methode volgen. Daarbij specialiseer je je in het gedrag van mensen.

Intussen solliciteert ze ,,op alles, heel breed.’’ Ze probeerde het als adviseur voor startende ondernemers, beleidsmedewerker, receptioniste, telefoniste en heeft nu haar hoop gevestigd op een baan bij de Kamer van Koophandel.

Arnhem

Werk gaat voor, vindt ze. Doordat ze daar zo intensief mee bezig is, is het leren van Fries of Bildts er nog niet van gekomen. Maar stiekem pakt ze al aardig wat woorden mee. Ze luidt haar bezoek uit met ,,noflike krystdagen en lokkich nijjier’’ en betrapte zich er onlangs op dat ze aan haar buurmeisje vroeg: ,,Weet mem dat je hier bent?’’

Die baan gaat er komen, is haar overtuiging. Desnoods begint ze voor zichzelf. Ze hoopt het hardlopen ook weer op te kunnen pakken. Door een blessure lukt dat niet meer met als gevolg ,,dat er een aantal kilo’s bij zijn gekomen.’’

Soms mist ze het gevarieerde landschap rond Arnhem. ,,Maar het is ook maar net of je het wilt zien. Hier heb ik de dijk op 3 kilometer afstand. Dat is ook prachtig.’’ Zo kan ze zich ’s avonds in haar gewonnen woning echt fijn voelen. ,,Heerlijk, met de haard en de lichtjes aan.’’

Plus artikel gelezen
Je las zojuist een artikel.
Onbeperkt PREMIUM-artikelen lezen?

Lees nu PREMIUM vanaf € 1,15 per week. Je krijgt dan onbeperkt toegang tot al onze artikelen, video’s, columns en meer.

Probeer PREMIUM direct