Gerben Kooistra van de waterpolitie tuurt door een verrekijker op het water bij Grou, collega Bauke de Vries geeft gas. ,,Wy wolle gjin boetes skoare, it giet ús om de eigen ferantwurdlikens fan de minsken.''

Waterpolitie heeft het druk: 'Wy wolle gjin boetes skoare'

Gerben Kooistra van de waterpolitie tuurt door een verrekijker op het water bij Grou, collega Bauke de Vries geeft gas. ,,Wy wolle gjin boetes skoare, it giet ús om de eigen ferantwurdlikens fan de minsken.'' Foto's Robert Jan Speerstra

Het is druk op de Friese wateren, smoordruk. De waterpolitie is dag en nacht in touw. ,,Ik ha it noch noait sa sjoen.’’

Reddingsvest? Aan. Zonnebril? Op. Zonnebrand? Gesmeerd. Een extra dikke laag zelfs, factor 50. ,,Moatst goed smarre mei dit waar!’’

Terwijl hoofdagent Bauke de Vries (27) met een bescheiden gangetje wegvaart uit het schiphuis aan de noordkant van Grou, waarschuwt zijn collega Gerben Kooistra (47) alvast voor de armada die op de loer ligt. ,,It is smoardrok op it wetter. Oeral yn Fryslân. Ik ha it noch noait sa sjoen, echt wier. It is de Snitswike, mar dan de hiele simmer troch.’’

Een minuut later krijgt Kooistra, ‘chef water’ (officieel: operationeel expert water) bij de politie Noord-Nederland, al gelijk. De boot van de waterpolitie wurmt zich in een optocht van vaartuigen. Collega De Vries moet de krachtige, 6 meter lange Stormer, met 175 pk aan boord, nog even in toom houden. De geur van zonnebrandolie kan zo blijven hangen in de open politieboot. Heel even maar. Dan gaat het gas erop.

loading

‘Nog even voorlangs’

Dat is nodig ook. Op de overvolle Pikmar, bij de geul van het Prinses Margrietkanaal, kunnen de mannen van de waterpolitie meteen aan de bak. Zij hebben net uitgelegd dat de combinatie van pleziervaart en beroepsvaart punt van zorg is, als een zestiger in een klein, snel bootje voor een groot vrachtschip langs schiet. Kooistra wijst in de richting van de actie. ,,Hiel gefaarlik’’, zegt hij, want de schipper op het vrachtschip kan niet ineens stoppen. ,,Dy sit ek folle heger en sjocht neat. Hy kin allinnich mar bidde dat it boatsje it hellet.’’

Dat is het geval. Het bootje is snel, de politieboot sneller. In een flits legt De Vries de Stormer langszij. ,,Tja, ik wilde er nog even voorlangs’’, legt de man uit. Zijn Amsterdamse accent galmt over het water. Hij heeft gevist en is op weg naar zijn ‘echte’, grotere boot. De Amsterdammer klokte een snelheid van 20 kilometer per uur, terwijl in het kanaal 12,5 kilometer per uur is toegestaan. Nadat De Vries en Kooistra alle papieren hebben gezien, volgt een boete van 95 euro.

Valt nog mee, vinden de politiemannen. Die hebben de Amsterdammer gematst, want voor gevaarlijk varen en het niet dragen van een reddingsvest hadden zij nog extra bekeuringen kunnen uitdelen. ,,Wy wolle gjin boetes skoare’’, zegt Kooistra. ,,It giet ús om it besef, om de eigen ferantwurdlikens fan de minsken. Boetes binne gjin doel, mar in middel.’’

loading

Grote golven

De reis gaat verder, grotendeels in een rustig tempo. Een vakantieganger vraagt waar de staande mastroute is, Kooistra wijst hem de weg. Vier jonge meiden in één boot ontspringen de dans. De agenten vermoeden dat het geen zussen zijn, maar laten het erbij. ,,Wy hâlde net alles oan, ek al is it koronatiid. Wat berikke je dermei?’’ Even later vragen ze vijf jongens iets meer stuurboord aan te houden en manen ze twee andere schippers met handgebaren hun snelheid te matigen.

Het blijft druk, ook op de Peanster Ie en de Wide Ie. ,,Wat in prachtige wrâld’’, roept Gerben Kooistra. Schipper Bauke de Vries houdt de focus op het water. Hij geeft Kooistra een verrekijker, bedoeld om bootjevaarders in het vizier te hebben voordat zij de waterpolitie zien en hun gedrag aanpassen.

Twee dames van in de dertig varen net wat te snel, zo lijkt het. Bovendien zijn hun hoge hekgolven storend voor de jongeren die even verderop zeilles krijgen. Na een hartelijke begroeting geven de dames toe dat de golven niet zo handig zijn. ,,Ja, klopt, dat docht dizze boat … Sorry.’’ Pasjes en andere papieren zijn in orde, de dames - die nog op de foto willen met de politiemannen - mogen door.

loading

Opgeheven vinger

Ook veel andere watersporters komen weg met een waarschuwing, zo blijkt, terwijl via de Folkertssleat en het Prinses Margrietkanaal Grou weer in zicht komt. Een Duitser met een luxe jacht gaat net op tijd rustiger varen, constateren de mannen. En een moeder en haar zoon zien in dat zij best iets meer naar stuurboord kunnen, richting de wal. Het water is er diep genoeg.

Aan het einde van de route worden nog drie veertienjarige jongens uit Grou gecontroleerd. Zij zitten in twee bootjes en varen te snel. De jongens staan nog niet in het politiesysteem vanwege eerdere overtredingen (nu wel!) en daarom blijft het bij een opgeheven vinger. ,,Dit wurket faak al’’, besluit Kooistra. ,,Gewoan even freegje nei de regels en prate oer gedrach en ferantwurdlikens. Dat makket it al feiliger op it wetter.’’

Plus artikel gelezen
Je las zojuist een artikel.
Onbeperkt PREMIUM-artikelen lezen?

Lees nu PREMIUM vanaf € 1,15 per week. Je krijgt dan onbeperkt toegang tot al onze artikelen, video’s, columns en meer.

Probeer PREMIUM direct