Dorette van Houten verruilt de Vrije Evangelische Gemeente Franeker voor de Protestantse Gemeente Heerenveen.

Vijf vragen over het wisselen van kerkgemeente in Coronatijd: 'Zo'n trage kennismaking is een uitdaging'

Dorette van Houten verruilt de Vrije Evangelische Gemeente Franeker voor de Protestantse Gemeente Heerenveen. FOTO CATRINUS VAN DER VEEN

Handen schudden bij het afscheid en handoplegging bij de intrede zijn taboe. Hoe voelt het om in coronatijd van kerkelijke gemeente te wisselen? Vijf vragen aan de predikanten Dorette van Houten en Madelon Vroonland over abrupt stoppen en haperend elders starten.

Het afscheid van zowel Madelon Vroonland (Protestantse wijkgemeente Huizum-Oost, Leeuwarden) als dat van Dorette van Houten (Vrije Evangelische Gemeente, Franeker) is uitgesteld naar 23 augustus. En of en hoe het dan door kan gaan is nog maar de vraag. Laatstgenoemde doet zondag wel in een lege kerk ‘online’ intrede bij Protestants Heerenveen. Haar collega hoopt 30 augustus intrede te doen in de Protestantse Gemeente Nieuwland in Zuid-Holland.

Hoe is het praktisch en gevoelsmatig om nu een gemeente te verlaten?

DvH: ,,Na veertien jaar Franeker zijn wij hier geworteld. Wij blijven hier ook nog tot de zomervakantie. Het is extra moeilijk loslaten nu de mensen door de crisissituatie op zichzelf zijn teruggeworpen. Ik heb een uitgebreide afscheidsbrief geschreven en met bijna iedereen gebeld. Ook om ze te bedanken voor de vele kaarten, bloemen, berichten en kaarsen die ik ontving. Ik plak alles in een boek. Dat doet me goed.’’

MV: ,,De keuzes waren voor de crisis gemaakt. Op 5 maart tekende ik in mijn nieuwe gemeente. In twee weken tijd heb ik 105 afscheidstelefoontjes gevoerd met mensen met wie ik pastoraal opgetrokken heb de afgelopen vijf jaar. Gesprekken van drie minuten tot een kwartier. Dat is positief vergeleken met drie kwartier in de rij en een paar woorden bij een afscheidsdienst. Andersom werd er door een gemeentelid een kaartenactie opgezet, waardoor ik zeventig kaarten ontving met persoonlijke afscheidswoorden. Dat vond ik een bijzonder initiatief, een blijvende herinnering. Met Pasen had ik de laatste digitale dienst. Vlak voor de zegen heb ik afscheidswoorden gesproken. Het slotlied was ‘Ga met God en Hij zal met je zijn’. Die wens kreeg ik ook op veel kaarten.’’

Wat betekenen de huidige beperkingen voor het inwerken in de nieuwe gemeente?

MV: ,,Op 17 mei, de eigenlijke bevestigingsdatum, doe ik in een digitale luisterdienst de overweging in een verwelkomingsdienst. Ik begin op 18 mei met werken. Mijn nieuwe gemeente is gemiddeld jonger, dus ik probeer met Skype of WhatsApp om mensen toch met gezichten te leren kennen. Bij mooi weer wil ik ook met thee en een klapstoel op pad voor achtertuingesprekken.’’

DvH: ,,Ik ga van een kleine naar een grote gemeente. Daar zal het lastig beginnen zijn als je de gezichten niet ziet bij bezoeken, in vergaderingen en diensten. Zo’n trage kennismaking is een uitdaging. Waar zijn de mensen mee bezig, hoe denken en geloven ze? Dat is altijd spannend en nu nog meer. In de Sionskerk is een ruime plek, waar mensen op afspraak en op afstand met me kunnen praten. Of bij mooi weer buiten.’’

loading  

Wat zullen jullie missen van je oude situatie en wat spreekt aan in de nieuwe omgeving?

DvH: ,,De mensen uit de gemeente, maar ook uit de kring van de oecumene. De contacten in de stad ook met het sociaal-cultureel werk en het gebiedsteam dat over zorg en welzijn in Waadhoeke gaat. En mijn kerkgenootschap met zijn korte lijnen. Ik ga van een congregationalistische kerk, werkend vanuit de basis van de gemeente, naar een kerk die meer de leiding bij kerkenraad en synode legt. Dat zal wennen zijn. Ik kijk uit naar werken in een team en dat Heerenveen een missionaire gemeente wil zijn, kerk in de wijk. DAt sluit aan bij de opleiding Missionair Predikant die ik volg. De gemeente is in verandering, ook omdat de wijken bij elkaar gevoegd zijn. Spannend! En ik ga van 50 procent procent naar fulltime werken.’’

MV: ,,De mensen met wie ik in lief en leed optrok en die me vertrouwen gaven. De saamhorigheid. En het ‘goeie snein’, ‘goeie wike’, de meertaligheid. Ik verheug mij op een gemeente met meer jonge gezinnen en op het tienerwerk. Hoe maak je geloof relevant voor zestienplussers?’’

Wat betekent uitstel van jullie afscheid voor jullie en hoe denk je dat die dienst zal zijn?

MV : ,,Mijn afscheidsdienst op 26 april zou voorafgegaan zijn door een afscheid op vrijdagavond van de vrijwilligers. Misschien dat we het afscheid in het weekeinde van 23 augustus over driedagen verdelen als de groep niet groot mag zijn. Het zal raar zijn om na maanden werken elders terug te zijn.’’

DvH: ,,Mijn afscheid op 19 april was in grote lijnen klaar. Een dienst in de middag, zodat ook collega’s van andere kerken en van verder weg uit de Bond van Vrije Evangelische Kerken erbij konden zijn. Een receptie en een maaltijd met de gemeente na. Ik realiseer me dat dat ook op 23 augustus best nog niet mogelijk kan zijn. Misschien moet het anders of kunnen we uitwijken naar een grotere locatie?’’

Wat stellen jullie je voor van de intredeviering en de rituelen daarbij in de anderhalvemeter-situatie?

DvH: ,,Op voorstel van de kerkenraad gaat de intrede, zij het online, zondag toch door. Ik noem het liever een markering van mijn start, waarin ik vanaf anderhalve meter de zegen over mijn werk ontvang. Collega Wim Bloemendaal, ook voor een deel aan de Sionskerk verbonden, een zangeres, de organist, een ouderling en mijn man Remco zijn de enige aanwezigen. Mijn kinderen zijn er niet eens bij, heel kaal. Van intrede spreek ik pas als dat met de gemeente gebeurt en ik de stola omgehangen krijg. Ik zal totdat we echt weer bij elkaar kunnen komen in de kale gebedsmantel voorgaan, zonder gekleurde stola.’’

MV: ,,,Een oud-studiegenoot en vriendin zal mij bevestigen in het ambt. De handoplegging is mij dierbaar. Wij zijn beiden jong, heel misschien kan het tegen die tijd toch... Maar vanuit de realiteit van vandaag zijn we er beiden mee bezig om anders een waardig en niet gekunsteld alternatief te vinden. Hopelijk met zoveel mogelijk mensen erbij.’’

Plus artikel gelezen
Je las zojuist een artikel.
Onbeperkt PREMIUM-artikelen lezen?

Lees nu PREMIUM vanaf € 1,15 per week. Je krijgt dan onbeperkt toegang tot al onze artikelen, video’s, columns en meer.

Probeer PREMIUM direct