Video: Mannenwerk aan de Doarpskeamer van Gersloot

,,In EM-EF-AAAA.’’ Pieter de Haan proeft de letters op zijn tong en trekt een vies gezicht. ,,Dat woenen wy hjir net.’’

Gersloot-Polder - zes wegen, zeventig huizen - krijgt een Doarpskeamer. Het dak zit er inmiddels op. Iedere zaterdag timmeren en zagen vrijwilligers dat het een lieve lust is aan de nieuwe voetbalkantine annex dorpshuis aan de Tijnjeweg.

De vrouwen brengen soep en koffie, de mannen werken. Zo doen ze dat hier. Trots geeft De Haan een rondleiding. Hij komt amper uit boven het geluid van een cirkelzaag. Daar komen grote ramen, wijst hij richting het weiland. Die kijken recht uit op het voetbalveld van VV Gersloot, met één team de kleinste voetbalclub van Nederland.

De voetballers hadden een armzalig hokje langs het veld om zich om te kleden. Douchen deden ze ‘s zomers in de vaart. Komend jaar belanden ze van de hel in de hemel. De Doarpskeamer krijgt twee kleedkamers, een aparte kleedkamer voor de scheids, een ballenhok en een heren- en een damestoilet.

Zelfwerkzaamheid bestond in Gersloot al voordat dit woord was uitgevonden. De staalconstructie komt voor een zacht prijsje van Knijpstra, de constructeur uit De Streek. ,,En dat is Wilco’’, wijst De Haan op de man achter de cirkelzaag. Wilco de Jong is in het dagelijks leven werkvoorbereider bij Jorritsma Bouw. En kijk, daar staat Franke Bouwhuis, de buurman. ,,Dy hat de namme mei.’’ Bouwhuis heeft een eigen klussenbedrijf, Bouwhuis Bouwservice. ,,Fan sokken moat je it ha.’’ Maurice van Huizen timmert een tochtgat dicht en is de man van de financiën.

Gersloot kwam eertijds samen in de boerderij van de familie Bouma; lokaal café Het Verlof aan de Hooivaart. De plek kwam te vervallen toen ‘frou Bouma’ overleed. En eigenlijk was de locatie zwaar verouderd. ,,By de kaartklup rûnen de ratten ûnder tafel.’’

Na maanden sleuren en trekken kwam er uit allerlei potjes voldoende geld voor een nieuwe dorpsaccommodatie aan de Tijnjeweg. De kosten werden begroot op 180.000 euro. De totstandkoming was nog een heel verhaal. Toen de dorpelingen op het gemeentehuis van Heerenveen kwamen met hun plan voor een Doarpskeamer fronsden de ambtenaren hun wenkbrauwen. ,,Se hienen allinich beliedsnota’s foar MFA’s.’’

Maar het geld kwam er. De Haan schat dat ze 140.000 euro kwijt zijn aan materiaalkosten. ,,Dy kezinen kostten al 10.000 euro.’’ Het pand wordt reuze duurzaam. Er is geen gasleiding, maar een warmtepomp die draait op de energie van zonnepanelen. Zo drukte het dorp de legeskosten van 3500 euro. En ze hadden meer slimmigheidjes; het pand krijgt een heus mindervalidentoilet. In ruil daarvoor stopte het Fonds Gehandicapten 5000 euro toe.

Tijdens de bouw zorgen de vrouwen in het dorp voor de ravitaillering. Zaterdagmorgen om 9 uur starten de bouwers met koffie. ,,Fannemoarn krigen wy der sels pipernúten by.’’ Volgens een vast schema worden er om half een soep en broodjes aangevoerd. ,,En fannemiddei stiet der in krat bier klear.’’ Midden april willen ze open. Liefst met een bruggetje als entree, om de vaart voorlangs te benadrukken waar vroeger de praam met melkbussen voer. Maar die zit nog niet in het budget.

home
net-binnen
menu