Nihad Solunovic (links) traint Alexander, Jamie en Wesley (van links naar rechts) in zijn vechtsportschool.

Vanuit de boksring weer de maatschappij in

Nihad Solunovic (links) traint Alexander, Jamie en Wesley (van links naar rechts) in zijn vechtsportschool.

Van buiten oogt het pand aan de Willem Loréstraat 15a in Leeuwarden weinig opvallend, maar wie er binnentreedt, komt in een andere wereld. Het universum van Nihad Solunovic en Marcel Lautenbach, die probleemjongeren met hulp van de vechtsport weer op het juiste spoor proberen te krijgen.

Op het ritme van de Franse rapper Alonzo rennen de drie jonge mannen door de sportzaal van Mental Sports. Het is dinsdagmorgen 11 uur, tijd voor de dagelijkse training voor Wesley (26), Alexander (27) en Jamie (19). ,,Okee, stoten erbij’’, roept trainer Nihad Solunovic (37) na een paar minuten waarop het drietal bokswegingen makend achter elkaar aan spurt.

Uitleven op de bokszak

Na een stevige warming up mogen ze tegen elkaar boksen, Wesley met Jamie, en Alexander met Nihad. Een timer houdt de tijd bij. Ze wisselen van tegenstander. Het gaat er steeds harder aan toe, vuist- en voetstoten wisselen elkaar af. Tot slot mogen zich nog even uitleven op de bokszak.

Een krap half uur, veel langer duurt de training niet. ,,Ik ben kapot’’, verzucht Wesley, het zweet van zijn voorhoofd vegend. ,,Dat heb je als je een jaar dakloos bent geweest’’, grijnst hij.

'Ik heb een jaar op straat geleefd'

Wesley is een van de zeventien jongeren die momenteel begeleid worden op de vechtsportschool via de stichting Strong ID Mental Coaching. Een paar maanden geleden nog zwierf hij rond in de omgeving van Harderwijk, waar hij vandaan komt. ,,Ik heb een jaar op straat geleefd, een half jaar zonder geld.’’ Via via kwam hij in contact met Nihad en Marcel Lautenbach (40) en sinds februari woont hij boven de sportschool. ,,Ik voel me hier een stuk beter. Ze hebben me echt weer op de rit geholpen. Ik was een zwerver, had niks, maar binnen twee weken was alles geregeld: een uitkering, een kamer. Ze waren mijn reddende engel.’’

De jongeman - kort donker haar, wit T-shirt en tattoos op zijn onderarmen - geniet van de kickbokslessen. ,,Vroeger heb ik ook aan kickboksen gedaan, maar daar moest ik wegens omstandigheden mee stoppen.’’ Bij Mental Sports heeft hij weer een dagritme. ,,Ik train, en help met klusjes. Vroeger gebruikte ik drugs, maar sinds ik hier ben doe ik dat niet meer. Alleen roken doe ik nog.’’ Wesley is kortom een en al lof over zijn coaches. ,,Ze snappen je hier.’’

Dat is precies wat Nihad en Marcel beogen: dat hun pupillen zich begrepen en gerespecteerd voelen en vanuit dat positieve gevoel gaan werken aan hun toekomst.

Hulp voor probleemjongeren

Twee en half jaar geleden openden de twee vrienden hun eigen vechtsportschool, op steenworp afstand van het Vliet. Ze kenden elkaar van de sportschool Basic Fit; Nihad gaf al een paar jaar via de gemeente sportlessen aan kinderen, en ook Marcel was fanatiek sporter. Binnen een maand hadden ze 25 klanten; veel kinderen, onder andere van het speciaal onderwijs. Marcel: ,,We zagen wat vechtsport doet met kinderen. Ze kregen meer respect, voor zichzelf en anderen, luisterden beter, dat hoorden we ook van de ouders.’’

Zo ontstond het idee om speciale lessen te gaan aanbieden voor ‘probleemjongeren’: ex-daklozen, ex-gedetineerden of jongeren die anderszins problemen hebben met school of werk.

Zelf ook verslaafd geweest

Marcel was ooit zelf zo’n jongere. Hij noemt zich ervaringsdeskundige, met een verleden van verslaving en detentie. ,,Vanaf mijn elfde heb ik drugs en alcohol gebruikt. Ik had de verkeerde vrienden en was vijftien toen ik voor het eerst een heroïneshot nam.’’ Op zijn negentiende belandde hij in de cel, wegens medeplichtigheid aan brandstichting en vernieling.

In de gevangenis kwam hij naar eigen zeggen alleen maar in aanraking met slechte mensen. Na zijn vrijlating raakte hij verslaafd aan heroïne, met enorme schulden tot gevolg. Het was een periode van gevangenis in en uit, afgewisseld met verblijf in verslavingsklinieken. ,,Veertien opnames heb ik gehad. Ze hebben me nooit geholpen.’’ Om af te kicken, kreeg hij methadon. Ook dat hielp niet. Pas toen hij acht jaar geleden vader werd, kwam hij tot een inzicht: dit leven wil ik niet meer. Hij stopte met succes zijn drugsgebruik. ,,Hoe slecht ik me ook voelde, ik ben altijd blijven sporten.’’

Oorlogsvluchteling

Nihad heeft zijn eigen verhaal als oorlogsvluchteling. Op zijn dertiende ontvluchtte hij met zijn ouders en broer de oorlog in toenmalig Joegoslavië. Ze woonden vier jaar in Duitsland en moesten daarna terug naar Bosnië, maar het liep anders. Nihad ontmoette een Nederlandse vrouw in Friesland en werd verliefd. Nu woont hij al weer jaren met haar en hun drie kinderen in Leeuwarden. Van jongsaf aan deed hij aan sport: jiu jitsu, kickboksen, taekwondo en worstelen. ,,Sport is een van de belangrijkste dingen in mijn leven.’’

Bij wijze van proef (in het kader van de pilot ‘de inclusieve stad’) kregen ze van de gemeente subsidie om probleemjongeren trainingen te bieden die op andere manieren moeilijk geholpen kunnen worden. De jongeren worden doorgestuurd door de wijkteams, of simpelweg door henzelf van straat geplukt. Marcel: ,,Wij kennen ze vaak wel: de zorgmijders, de boefjes die niks willen. Die vatten wij in de kraag, en daar is het wijkteam heel blij mee. Zij bepalen uiteindelijk of de jongere in aanmerking komt.’’

'Ik ben een voorbeeld van hoe het niet moet'

Juist omdat ze zelf zoveel hebben meegemaakt, nemen de jongeren dingen van hen aan, stellen de twee. Marcel: ,,Voor veel jongeren die hier komen, ben ik een voorbeeld van hoe het niet moet. Dus luisteren ze naar me, ik weet wat ze bezighoudt.’’ Via de lessen mixed martial arts , bokszaktraining, boksen en kickboksen kunnen de jongens hun energie en agressie kwijt. Nihad: ,,Daardoor krijgen ze zelfvertrouwen en leren ze omgaan met hun agressie.’’ Wederzijds respect is heel belangrijk, en haantjesgedrag wordt - buiten de ring - niet getolereerd.

De jongeren die via het wijkteam komen, krijgen niet alleen bokslessen, ook kan er woonruimte en dagbesteding worden geregeld. Daartoe hebben Nihad en Marcel boven de sportschool vijf woonstudio’s ingericht. Verder hebben ze de beschikking over twaalf appartementen in de buurt. Voor de thuisbegeleiding en dagbesteding van de jongens (het zijn merendeel mannen) huren ze professionals in. Er staan nog zeven mensen op de wachtlijst voor een traject.

Aanpak werkt

Hun aanpak lijkt te werken, constateren ze na een jaar ploeteren. Marcel: ,,We hadden bijvoorbeeld een jongen, die lang in de gevangenis had gezeten, hier kwam en nu een opleiding tot hulpverlener volgt, op onze kosten. Wij hebben gezien dat hij potentie heeft en bieden hem vanaf september een baan als begeleider hier.’’

Een speciale categorie vormen de Eritrese jongeren. Nihad: ,,Voor veel organisaties de moeilijkste groep, maar niet voor ons. Deze mensen snappen veel dingen niet in onze maatschappij. Het zijn hele zachtaardige, vriendelijke mensen die niet altijd even assertief zijn. Als ik bijvoorbeeld vraag: mag ik je pinpas? Dan krijg ik hun pinpas, met de pincode erbij. Wij proberen ze hier weerbaar te maken.’’

Om de jongeren nog meer te kunnen bieden, hebben Marcel en Nihad onlangs, met hulp van een particuliere investeerder, het leegstaande pand van garage Douma aangekocht om uit te breiden. Hier moet een fitnessruimte komen met een kantine en een keuken waar Nihad - die voorheen als kok werkte - de jongeren gaat leren om een gezonde maaltijd te koken. Als het aan hem en Marcel ligt, blijft het hier niet bij. ,,Uiteindelijk willen we vestigingen openen in heel Nederland.’’

'Leven 180 graden gedraaid'

Aan het eind van de ochtend komt Herber het pand binnenlopen. Als hij hoort dat Nihad en Marcel net weg moeten voor een overleg buiten de deur, reageert hij ietwat teleurgesteld. Hij had net zin om even met hen te trainen. Sinds drie, vier maanden komt de 28-jarige man in de sportschool, gemiddeld drie keer in de week. ,,Ik zat een jaar bij Zienn (opvangorganisatie, red.) maar ik voelde geen vooruitgang. Ik zag het leven eigenlijk niet meer zitten, en kreeg de neiging om weer het criminele pad op te gaan.’’

Zijn zoontje van twee weerhield hem hiervan. ,,Ik dacht: als ik nu geen hulp inschakel, komt er niks van mij terecht.’’ Op dat moment kwam Herber in contact met Mental Sports. Met hulp van Nihad en Marcel is zijn leven ,,180 graden gedraaid’’. ,,Ik heb nu een eigen huisje, hier in de buurt, en word hier weer gepikkeld om wat met mijn leven te doen.’’

Plus artikel gelezen
Je las zojuist een artikel.
Onbeperkt PREMIUM-artikelen lezen?

Lees nu PREMIUM vanaf € 1,15 per week. Je krijgt dan onbeperkt toegang tot al onze artikelen, video’s, columns en meer.

Probeer PREMIUM direct