Schrijfster Aggie van der Meer (92) vanuit zorgcentrum | Te oud om te leren

Aggie van der Meer. FOTO CATRINUS VAN DER VEEN

Schrijfster Aggie van der Meer (92) bericht dagelijks over de coronacrisis vanuit het Bolswarder woonzorgcentrum It Menniste Skil. Vandaag: Tiden hawwe tiden.

In de vroege zomer van 2018, toen ik nog thuis was, zag ik geregeld een roodborstje en zelfs een winterkoninkje die er vroeger hoogstens in de winter waren. Nu hoor ik dat er overal roodborstjes zijn. Robyntsjes.

Tiden hawwe tiden.

Sinds Hoite Pruiksma ons Het einde der tijden van Messiaen wil aanbieden, stel ik Messiaen voor om het beeld van dat einde der tijden van dag tot dag bij te stellen, zijn tijd van voor en na de grote oorlogen, mijn tijd met ook nog voor en tijdens de corona.

Gerie van de zorg ,,wurket hjir al 28 jier’’. ,,Vier keer zeven’’, zeg ik. Mijn stad-zoon wilde ,,as hy later groat was’’ trouwen met juffrouw Wiersma. ,,Wel jammer dat se al 72 is.’’ Ik zei: ,,Twaalf keer zes.’’ ,,Echt? Wat in bitsie.’’ In een keer opgelost.

Toen juffrouw Wiersma was gestorven, stonden wij eerst allemaal eerbiedig te luisteren naar het klokgelui van de Martini dat Juffrouw Wiersma begeleide op haar tocht naar Amsterdam: Nooit eerder hadden ze gehoord van iemand die haar dode lichaam aan de wetenschap ter beschikking stelde. Daarna was het de orgelmuziek bij de afscheidsdienst die de stad-zoon tot tranen bewoog.

Nu, in de tijd na hun vader, gaan zijn zus en broers verder met gevleugelde herinneringen aan tochten waar je zoals altijd weer een prediker tegen zal komen die nog steeds gelijk heeft, maar inmiddels wel heeft begrepen dat hij er zo gemakkelijk niet meer van afkomt.

Heeft hij Piketty al gesproken? Harari? Wist hij al dat de meeste mensen deugen? Nee, dat wist hij niet en omdat hij zo langzamerhand te oud is om te leren, daar ook geen zin meer in heeft, wilde hij het er voor vandaag verder maar bij laten.

Tiden hawwe tiden.

aggie@lc.nl

menu