Schrijfster Aggie van der Meer (92) vanuit zorgcentrum | Een tas aan een stuk touw

Aggie van der Meer. FOTO CATRINUS VAN DER VEEN

Schrijfster Aggie van der Meer (92) bericht dagelijks over de coronacrisis vanuit het Bolswarder woonzorgcentrum It Menniste Skil. Vandaag: ,,De leafde moat syn gerak ha.’’

,,No noch even wat’’, zegt Sita van de zorg, ,,Jo dogge alle moarns hjir op ’e gong jo oefeningen. Dêr wol ik eins ek mei begjinne. Dy mei de hannen op ’e grûn, dêr kom ik al in moai ein mei.’’

Bewenner Lolke Jansen is bliid mei de laptop dy’t er fan ’e bern krigen hie. ,,No’t der hjir gjin besikers mear komme meie is sa’n laptop hielendal geweldich.’’ Jansen hat wurke as boere-arbeider. ,,Ja, ik koe wol goed leare, mar de legere skoalle wie foar my moai genôch. It boerelibben luts my oan.’’

Nu er hier niemand naar buiten of naar binnen mag, wordt het heel moeilijk voor de bewoners die dat niet begrijpen. Als ze ook niet lezen, kunnen ze vereenzamen.

Sandra, verpleegkundige, heeft mij aan een stuk touw geholpen, waaraan nu een tas met de krant van vandaag voor de stad-zoon kan worden neergelaten. Die kan dan door zijn vrouw meteen weer worden geladen met twee blikjes zwarte bonen die de super nog had.

Morgen hoop ik zo aan een flinke koffiemok te komen. Zonder oor, liefst.

,,Ik seach hjir oan ’e oare kant krekt in stel hertstochtlik tútsjen’’, zeg ik tegen Jannie van de zorg. ,,Moai’’, zegt die. ,,De leafde moat syn gerak ha.’’

De zoon uit Arnhem spot op straat drie soorten mensen. Eerst de waaghalzen die iedereen groeten, luid en duidelijk. Dan de bangeriken, die voor een boodschap wel even naar buiten moeten, niet opkijken en als het niet hoeft ook niet groeten. De derde groep is die van gelukkig-ik-mag-nog-naar buiten. Ze groeten en houden zich aan de anderhalve meter afstand.

In een mail maakt de vrouw van de zoon uit Dordt zich zorgen over de daklozen, die nu ook niet in de bibliotheek en andere opvangplekken terecht kunnen.

AGGIE VAN DER MEER

home
net-binnen
menu