De Peruaans/Italiaanse fotograaf Luca Solari kwam in 2009 voor het eerst op Schiermonnikoog. Hij keerde er elke winter terug en won met zijn bescheiden aanwezigheid het vertrouwen van de eilanders. Het resultaat is een majestueus fotoboek.

Luca Solari is fotograaf, maar niet van professie. Hij was geluidstechnicus. ,,Ik ben nu gepensioneerd, maar dat was mijn beroep. Fotograferen doe ik vanuit passie.’’

Dat spat van zijn werk af. Een opleiding genoot hij niet. ,,Ik ben in veel bibliotheken geweest. Alleen om te kijken. Niet om te lezen. Daar hou ik niet zo van.’’

Solari (62) heeft een Nederlandse vrouw. Ze wonen in de buurt van Lausanne, Zwitserland. Zij wilde eens een kijkje nemen ergens aan de noordkant van haar vaderland. Het werd, negen jaar geleden, Schiermonnikoog. ,,Begin januari, pal na de jaarwisseling. Ik wist direct, hier moet ik terugkomen’’, zegt Solari.

loading

Dat weerzien zou opnieuw in de winter zijn. ,,Dan is de stemming anders. De natuur is de baas in de winter. Het is alsof die tegen de mensen zegt: naar binnen jullie, bij elkaar zitten.’’

Jaarlijks hoogtepunt

Dat doen ze. Schiermonnikoog telt nog geen duizend inwoners. Maar wel tien biljartclubs. Jaarlijks hoogtepunt is biljarttoernooi voor eilanders in Hotel Van der Werff. Solari maakte het evenement bij zijn eerste bezoek mee en miste erna geen editie. De biljarters, alle eilanders, ja heel het eiland zelf: ze boorden zich in zijn hart. ,,Ik had geen plan. Het ging vanzelf.’’

Het biljarttoernooi inspireerde hem tot een schitterend hoofdstuk in zijn 350 pagina’s dikke boek Schiermonnikoog – De vesting . Zaterdag was hij in boekhandel Van der Velde in Leeuwarden, een dag later in de Groningse vestiging aan de Grote Markt, om zijn boek aan het publiek te tonen. Donderdag volgt de officiële overhandiging van het eerste exemplaar, aan burgemeester Ineke van Gent van Schiermonnikoog. Vanzelfsprekend in Hotel Van der Werff.

Mathijs Deen ( De Wadden ) schreef poëtische teksten voor Solari’s boek. Eric Bos, lang kunstredacteur bij Nieuwsblad van het Noorden en bijna dertig jaar schrijver van de rubriek Visualia in nu Dagblad van het Noorden , schreef het voorwoord. ,,Mathijs zal spreken donderdag. Ik ben daar niet goed in.’’

Kapiteins

Het is deze bescheidenheid waarmee hij het vertrouwen won van de biljarters en hun publiek, van de andere eilanders. ,,Ik moet er niet aan denken dat ik in de weg loop, of mensen tegen hun wil op de foto zet. Dat zou ik heel gênant vinden.’’

Hij palmde zijn ‘onderwerpen’ op subtiele wijze in. ,,Ik schonk ze in het tweede jaar prints van foto’s die ik eerder had gemaakt. Eilanders die eerst niet op de foto wilden, zeiden nu: ‘Waar is hij? Kom maar op!’”

Solari maakte schitterende portretten van oudere eilanders. Van kapiteins met hun door zon, zout en wind gelooide koppen. Veel had hij aan Tiny Dijkhuizen, de eilandbewoonster naast wie hij bij toeval kwam te zitten bij ‘zijn’ eerste toernooi – die stoel was als enige onbezet. ,,We zijn nu goeie vrienden’’, zegt Solari’s vrouw Mo.

Jan Blauwpak

Vaste Schiergangers zullen portretten herkennen, zoals die van vaste obers, van Jan Fischer oftewel Jan Blauwpak, lang de baas van het hotel, gestorven in 2014. ,,De foto uit dit boek werd gebruikt bij zijn uitvaart. Zijn dochter Charlotte zei die dag: ‘Dit is de mooiste foto ooit van hem gemaakt’.” Het ontroert Solari als hij het zegt.

Naast de portretten en de biljarters heeft hij het wezen van Schiermonnikoog gevangen: dat wat zee, wind en mens hebben bewerkstelligd. Vaak opvallend gedetailleerd, met contrasten die je bij een autodidact nauwelijks voor mogelijk houdt, afwijkend van alles wat eerder is gemaakt. ,,Ik ben geen natuurfotograaf, ik ben geen straatfotograaf.’’ Hij is Luca Solari.

Je kunt deze onderwerpen volgen
Friesland
Plus artikel gelezen
Je las zojuist een artikel.
Onbeperkt PREMIUM-artikelen lezen?

Lees nu PREMIUM vanaf € 1,15 per week. Je krijgt dan onbeperkt toegang tot al onze artikelen, video’s, columns en meer.

Probeer PREMIUM direct