Het was een fraai spektakel, waarmee Oerolstichter Joop Mulder zaterdagmiddag symbolisch van het eiland werd geblazen. Symbolisch, want Mulder was al net zo spectaculair snel weer terug.

Na 37 jaar festival wijdt Mulder zich voortaan helemaal aan Sense of Place, zijn geesteskind waarmee hij het complete Waddengebied met landschapskunst universele aandacht wil schenken. Van Texel tot in Denemarken, zowel de eilanden als ‘de wal’. Hij werkt daar al een tijd aan en heeft inmiddels 72 projecten in zijn koker.

Zelden sprak hij zo bevlogen en raak als op het openingsfeestje van deze Oerol-editie. Mulder weet precies wat hij wil en hoe mooi het zou zijn als nieuwe dromen waarheid worden. Hij is er in elk geval voldoende bezeten van om afstand te nemen van Oerol. Als Mulder zichzelf had kunnen laten klonen, dan had hij dat vast gedaan. Nu dat er niet in zat, was het de hoogste tijd voor een ijkmoment.

Moment

Dat werd het Feest van de Verandering. Sytze Pruiksma had een imposant werk voor een grote groep blazers gecomponeerd. Deze blazers, afkomstig van de Fanfare Schylge en de Harmonie Jubal, vormden op het strand van de Noordsvaarder bij West-Terschelling een grote cirkel, met als epicentrum een paardenkar waarop het Broken Brass Ensemble en Gallowstreet de muzikanten spelend en dirigerend aanvuurden. Mulder stond trots naast die kar. Een enkele keer beklom hij deze en zweepte dan zwaaiend met zijn armen het massaal toegestroomde publiek op, dat voor zover het paste binnen die cirkel stond en zo, met die muziek van voor en achter een fijne ervaring beleefde. Maar ook voor de ‘buitenstaanders’ was het een mooie belevenis.

Toen het strandoptreden klaar was, beklom de scheidende Oerolbaas een andere paardenkar, die hem met een sleep van blazers meanderend over het strand naar de veerboot zou begeleiden. Even leek het erop dat de twee paarden voor die kar bij voorbaat genoeg hadden van al dat drukke gedoe. Ze dreigden even half steigerend in galop te gaan.

Gelukkig kwam het allemaal helemaal goed en eindigde Mulder boven op het dek van de veerboot, van waar hij het meegelopen publiek uitbundig toezwaaide, tot de laatste snik begeleid door die blazers, zowel op de kade als aan boord. Het was een mooi emotioneel moment.

Rechtsomkeerd

Dezelfde Mulder zorgde nog geen half uur later voor een ‘huh?’-momentje door weer vrolijk rond te stappen over De Betonning, het festivalterrein in West-Terschelling. Nee, die veerboot was niet al snel gekeerd. Die voer volgens de dienstregeling keurig door naar Harlingen. Maar Mulders aftocht moest natuurlijk wel symbolisch blijven. Hij wilde wel gewoon Oerol blijven meebeleven. En dus werd hij al na een paar honderd meter ‘gered’. Wat je haast letterlijk kon nemen. Er kwam immers een reddingboot van de KNHRM langszij, waarop de bijzondere passagier kon overstappen om zich zo snel mogelijk weer te kunnen storten in zijn festival. Zijn festival, dat blijft het hoe dan ook.

Want behalve met zijn levenslange aanwezigheid zal Mulder voor eeuwig aan Oerol zijn verbonden dankzij de Joop Mulder Plak. Dit is een stimuleringsprijs voor een jonge artiest/kunstenaar die het festival voortaan jaarlijks zal uitreiken. De hoogte ervan wordt nog bepaald, mede aan de hand van de particuliere giften die ervoor binnenkomen.

Je kunt deze onderwerpen volgen
Friesland
Oerol
Sense of Place
Plus artikel gelezen
Je las zojuist een artikel.
Onbeperkt PREMIUM-artikelen lezen?

Lees nu PREMIUM vanaf € 1,15 per week. Je krijgt dan onbeperkt toegang tot al onze artikelen, video’s, columns en meer.

Probeer PREMIUM direct