Oerol verkocht net als in 2017 120.000 tickets. Artistiek leider Kees Lesuis kijkt euforisch terug op de 37ste editie. Het festival pakte uit zoals hij het beoogde, als mix van vernieuwing en herkenning, vol hoogtepunten.

Hij oogt fris en buitengewoon vrolijk, Kees Lesuis, als hij op deze laatste festivalmorgen aanschuift voor een kop koffie. Terwijl Oerol op Terschelling voor hem als programmeur een tiendaagse achtbaan is, van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat. ,,Vanmorgen om vijf uur zat ik bij de voorstelling van Tomoko Mukayama bij de Wierschuur. Voor het eerst ook heb ik alles gezien. Op YoungGangsters na; daar ga ik in Rotterdam nog heen.’’

Zijn optimale stemming tekent de energie die goede cultuur geeft. In zijn specifieke geval is het de weerslag van een bijzonder geslaagd Oerol. ,,Het is mooi om te zien hoe gesprekken met theatermakers van anderhalf jaar geleden tot dit resultaat hebben geleid, hoe ideeën van toen en het vertrouwen dat we in de makers stelden in combinatie met de locatiekeuzes tot prachtige voorstellingen hebben geleid.”

Storytelling

Twee voorstellingstypes sprongen er voor hem uit: typische Oerol-producties, inhakend op de locatie of zelfs het eiland, en voorstellingen met storytelling als basis. Zoals Het erbrande huis van Via Rudolphi/Bodil de la Parra, waarin de actrice haar Surinaamse familiegeschiedenis aan de hand van een rampzalige brand in een breed historisch perspectief zet. Lesuis: ,,Mijn schoonvader, een eilander, was er erg door ontroerd. Dat zegt wat over de voorstelling en komt door de verhalentraditie op Terschelling.’’

Zo waren er meer verhalen. Neem dat van Laura van Dolron over haar bosangst. ,,En Toneelschuurproducties, dat een bestaand verhaal over een filmploeg die een eiland dreigt over te nemen heel mooi naar hier ombouwde, met waanzinnige acteurs.’’ Hier en dus herkenbaar. Storytelling en ook nog locatiebewust.

Pinokkio van de Veenfabriek is nog zo’n typisch locatieproject dat de tongen losmaakte. ,,Een jongen die niet kan liegen, in de tijd van fake news, van Trump, op een soort Pleasure Island, bij de oude crossbaan. We zijn vroeg met regisseur Joeri Vos in gesprek gegaan en het is geweldig uitgepakt. Dit paste in het DNA van Oerol. We willen een ontwikkelplek zijn, voor nieuwe vormen van theater. Kunst mag mislukken, je moet uitprobreren. Wel houden we de balans tussen vernieuwing en herkenning scherp in de gaten. Bij groepen als YoungGangsters, met een scherp profiel, weet het publiek wat het eraan heeft. Die hebben hun weg gevonden.”

'We hebben talenten laten proeven'

NNT/Club Guy&Roni kregen een kritische pers voor Faust tm . Lesuis veert op: ,,En daar begreep ik helemaal niks van! Het was voor mij juist een van de hoogtepunten van dit jaar, met schitterende acteurs en prachtig op die locatie gemaakt, met dat lichtspel op de bosrand. Pittige tekst, oké, maar we willen hier niet alleen hapklare brokken.” Ook Valavond van Het Houten Huis/De Noorderlingen was geen hapklare brok. ,,Maar ook al zo mooi gemaakt op die plek. Ze wilden per se tussen de bomen, een spannende locatie, en het pakte prachtig uit.’’

Lesuis wijst op het expeditieprogramma, verspreid over het hele eiland, dat zich onder Marin de Boer sterk ontwikkelt. ,,Je ziet daarin steeds meer bewezen theatermakers terug, zoals Lotte van de Berg, Marc van Vliet en Theun Mosk.”

Tijdens deze Oerol is al volop gewerkt aan de volgende. ,,We hebben talenten laten rondlopen, laten proeven. Zodat ze weten wat Oerol is. Daar zitten de makers van volgend jaar tussen.”

Je kunt deze onderwerpen volgen
Friesland
Oerol
Plus artikel gelezen
Je las zojuist een artikel.
Onbeperkt PREMIUM-artikelen lezen?

Lees nu PREMIUM vanaf € 1,15 per week. Je krijgt dan onbeperkt toegang tot al onze artikelen, video’s, columns en meer.

Probeer PREMIUM direct