Bloemen- en Kadohuis Wilma is dicht. Definitief. De weg die er zoveel klanten naartoe bracht, ligt nu verderop.

‘It wetter’, zo noemde Wilma van der Meulen de aanvoer van auto’s.

De stroom van voertuigbestuurders die halt hielden voor de stoplichten op de hoek van de N381 en de Weinterp, waar de gevel van Bloemen- en Kadohuis Wilma hun aandacht trok. Misschien dachten ze dan even aan hun vrouw, die automobilisten, en gingen ze in een impuls tot een aankoop over.

Auto’s waren in potentie rijdende boeketjes, dacht Wilma, bloemist te Wijnjewoude. Of eigenlijk: ex-bloemist.

Der wiene winners en ferliezers

Twee weken geleden, op een woensdagavond, sprak ze de voicemail van haar zaak opnieuw in. Met een afscheidsboodschap, deze keer. Ze bedankte daarin de vergeefse beller voor het in haar gestelde vertrouwen, de voorbije vijftien jaar. Ze verklaarde dat het ,,door veranderingen in de omgeving’’ tijd was voor een nieuwe uitdaging. En ze groette iedereen, mede namens Frits en de kinderen.

Nieuw tracé

Precies drie jaar eerder had de provincie ter hoogte van Wijnjewoude het nieuwe tracé van de provinciale weg N381 geopend. Van de ene op de andere dag verdween de grote bulk verkeersdeelnemers tussen Drachten en de Drentse grens voor de glazen van Wilma’s winkel.

<iframe src="https://www.facebook.com/plugins/post.php?href=https%3A%2F%2Fwww.facebook.com%2Fpermalink.php%3Fstory_fbid%3D1529131840565898%26id%3D246329138846181&width=500" width="500" height="502" style="border:none;overflow:hidden" scrolling="no" frameborder="0" allowTransparency="true" allow="encrypted-media"></iframe>

‘Het water’ stroomde vanaf die septemberdag in 2015 nog wel, alleen zo’n 850 meter verder westwaarts, over een veiligere, bredere weg.

Het wrange was: veel buurtgenoten juichten. Eindelijk meer rust in de omgeving. Wilma begreep dat heel goed. Ze was blij voor haar buren. ,,Der wiene winners en ferliezers.’’ Zij behoorde tot die laatste categorie.

In 2002 hadden de Van der Meulens het oude hoekpand gekocht. Een markant gebouw, waarin vroeger een kledingboetiek en later een fotozaak zat. Het was een bouwval. Maar door de afgebladderde verf zagen Wilma en Frits het bloemenwinkeltje waar ze al jaren van hadden gedroomd. Na twee jaar opknappen was Wilma’s Bloemen- en Kadohuis klaar.

Jaren discussie

Natuurlijk bestond er toen al volop discussie over de toekomst van de N381. ,,Sa lang at ik libje wurdt der al oer sprutsen’’, zegt Wilma. Maar moest ze het daarom maar laten zich op deze ,,a-lokaasje’’ te vestigen? ,,Der barde hieltyd neat. En der wie ek in mooglikheid dat de dyk gewoan op itselde plak bliuwe soe.’’

loading

Zelfs toen de tracékeuze voor haar bedrijf ongunstig uitpakte en de nieuwe weg verderop kwam te liggen, weigerde Wilma van der Meulen zich zorgen te maken.

Het bestaande, anders zo drukke kruispunt voor de deur werd, in bestuurlijke termen, ‘afgewaardeerd’. Een deel van de weg veranderde in een voetpad en de hoek kreeg een dorpser aanblik.

Wekenlang was het kruispunt vanwege die ingrepen dicht. De gemeente Opsterland, verantwoordelijk geworden voor de ‘oude weg’, compenseerde de hierdoor gemiste inkomsten. ,,Dat wie ien kear. Mar der wie struktureel wat feroare en wy koene net struktureel foarút.’’

Offensief van fleurigheid

Tegelijk dacht Wilma: ,,In fernijd krúspunt, dan ek in fernijde winkel.’’ Het bloemenhuis kreeg nieuwe voegen en een andere huisstijl, met veel vrolijk roze. Een offensief van fleurigheid. De omstandigheden zouden haar er verdorie niet onder krijgen, hield ze zich voor.

Wilma en Frits klopten in Leeuwarden vergeefs aan voor compensatie

De werkelijkheid was anders.

De klandizie uit de streek zelf bleef wel. Maar de klanten die de oude weg haar gewoonlijk in de schoot wierp, die kwamen niet terug. Die reden niet om. De man die maandelijks een boeket scoorde voor ene ‘Janke’, bijvoorbeeld, Wilma realiseerde zich dat ze hem al een tijd niet meer had gezien.

Als ondernemer had ze geleerd dat er altijd mindere maanden waren, september bijvoorbeeld. Alleen: de vette oktobermaand die daar gewoonweg op volgde, bleef nu uit.

Vraag om perspectief

Wilma en Frits richtten hun pijlen op de provincie, maar klopten in Leeuwarden vergeefs aan voor compensatie. Net zo vruchteloos bleef hun verzoek om een naamsvermelding op de provinciale richtingaanwijzers langs de N381. Ze vroegen niet om ,,miljoenen’’, maakt de onderneemster duidelijk, maar om perspectief. ,,Wy woene allinnich mar fierder.’’

Het stemde de Van der Meulens bitter dat de provincie bij de plannenmakerij rond de N381 wel de beurs trok voor – wettelijk verplichte – compensatiemaatregelen voor flora en fauna. ,,Der leit hjir foar in kapitaal oan foarsjenningen foar dassen en podden en sa.’’ Cynisch: ,,Kinst hjir better flearmûs wêze as ûndernimmer.’’

Niettemin: Wilma putte ook strijdvaardigheid uit de gang van zaken. Ze intensiveerde de win-acties op Facebook, ze liet in een weiland langs de nieuwe N381 zelf maar een karretje met een reclamebord plaatsen, manifesteerde zich nadrukkelijker als sponsor voor dorpsverenigingen. Alles om maar zichtbaar te blijven.

Het hielp amper.

,,Ik fyn it net slim om tachtich oeren yn ’e wike te wurkjen. Mar wol at dêr mar foar tsien oeren ynkomsten tsjinoer steane.’’

Invalwerk als biologiedocent

Frits dacht het als eerste: ,,Famke, hâld der dochs mei op.’’ Maar Wilma was er niet aan toe. Zelfs niet nadat ze vorig jaar de openingsdagen van vijf naar drie per week had teruggebracht en de winkelruimte had verkleind.

Het besef dat het zo niet langer kon daalde pas na de afgelopen zomer in. Om rond te komen was de bloemist invalwerk gaan doen als biologiedocent op een vmbo-school in Meppel. Dat slokte haar steeds meer op.

Wat ze niet voor mogelijk had gehouden was een feit: haar winkel was bijzaak geworden.

Die woensdagavond formuleerde ze de afscheidsboodschap voor de voicemail en Facebook. Zakelijk en keurig, en al hoorde de luisteraar het niet: van binnen huilde ze.

Want Wilma wist: ‘it wetter’ was definitief opgedroogd.

Je kunt deze onderwerpen volgen
Friesland
Plus artikel gelezen
Je las zojuist een artikel.
Onbeperkt PREMIUM-artikelen lezen?

Lees nu PREMIUM vanaf € 1,15 per week. Je krijgt dan onbeperkt toegang tot al onze artikelen, video’s, columns en meer.

Probeer PREMIUM direct