Mensenlinq: platform rondom sterven en rouw

Maar liefst een miljoen mensen bezoeken maandelijks de site van Mensenlinq.nl, het platform rondom sterven en rouw van NDC mediagroep. De vernieuwde site gaat in januari de lucht in. Voortaan kan er met een mobieltje een steunbetuiging worden geplaatst. ,,Wij zijn de verhalenverteller van dood en rouw.”

‘H et is een soort Mensenlinq 2.0”, licht account manager Fedde Kingma bij NDC Mediagroep toe. ,,Op de nieuwe site kun je met je mobieltje via de app direct een steunbetuiging plaatsen op de site. Zo willen we jongeren meer laten aanhaken. Een kaartje schrijven kost tijd en mensen hebben het druk. Online kun je dan toch snel iets van je laten horen.” De meeste bezoekers van Mensenlinq doen dat met hun mobiele telefoon (ruim 43 procent).

Natuurlijk blijven de rouwadvertenties en het zoeken daarnaar bestaan. Wel komt het zoekdeel iets minder prominent op de homepagina te staan. Manager Edwin Martens laat de nieuwe site zien. ,,Er komen meer artikelen op. Kijk: ‘Wachtlijsten voor organen nog onacceptabel lang’ en ‘Begraven of cremeren wat zijn de kosten’. Ook geven we informatie over wat er met de social media gebeurt van een overledene. Digitale nazorg noemen we dat.”

Verder zijn er interviews te lezen met mensen die werken in de uitvaartbranche, zoals een grafverzorger, een afscheidsfotograaf, een verzorger van overledenen of een uitvaartzanger. ,,We willen steeds nieuwe mensen interviewen, zodat bezoekers terug komen.” De In Memoriams uit de Leeuwarder Courant en het Dagblad van het Noorden worden doorgeplaatst op de site.

In 2006 werd Mensenlinq.nl gelanceerd door NDC Mediagroep. Het online zoeken naar rouwadvertenties werd een groot succes. Bezoekers kunnen hun medeleven betuigen aan nabestaanden met een online kaarsje of een tekst. Uit onderzoek blijkt dat 55 procent van de mensen nieuwgierig is naar sterfgevallen binnen hun regio.

Mensenlinq.nl trekt momenteel maar liefst een miljoen bezoekers per maand en is marktleider op het gebied van online rouwadvertenties. Die komen uit meer dan tientallen week- en dagbladen en gaan direct online op de site. 30 procent van bezoekers op Mensenlinq komt daar voor het eerst. Van hen keert 70 procent terug op de site. Van de bezoekers is het merendeel, bijna tweederde, vrouw. Een derde van de bezoe kers is tussen de achttien en 44 jaar.

Vier fasen

Het nieuwe Mensenlinq wil vooral een plek zijn waarop alle informatie rondom sterven en rouwen, zowel zakelijk als emotioneel, te vinden is. ,,We zijn de verhalenverteller van rouw”, omschrijft Martens Mensenlinq. Er worden vier fasen onderscheiden: twee voor en twee na het overlijden. Bij ,,regelen voor later”, komen bijvoorbeeld onderwerpen als een testament opstellen en overlijdensverzekeringen aan bod. De laatste periode voor het overlijden, wanneer iemand bijvoorbeeld ziek is, wordt stilgestaan bij wat er allemaal geregeld moet worden.

Daarna volgen het overlijden zelf en alles wat daarbij komt kijken en de periode na een sterfgeval. Veel aandacht is er voor het rouwproces. ,,Informatie over sterven en rouw zijn nu versnipperd. Mensenlinq wordt een platform waar alle informatie over sterven te vinden is. Inclusief informatie over de overledenen zelf”, verduidelijkt Kingma. ,,We werken hierbij samen met partners waaronder uitvaarverzorgers.” Hij beklemtoont dat NDC zelf geen producten gaat verkopen. ,,Wij etaleren ze wel, maar verwijzen mensen via links door naar ondernemers in de uitvaartbranche.”

Om Mensenlinq nog boeiender voor bezoekers te maken wordt nagedacht over online gedenkplekken voor overledenen. Rouwadvertenties blijven nu altijd op de site staan. Maar er kunnen ook foto’s bij, een levensloopbeschrijving of herinneringen. Nabestaanden bepalen of die informatie openbaar is of alleen zichtbaar voor mensen die zij hiervoor uitnodigen. ,,Op zo’n gedenkplek zou je bijvoorbeeld ook de reacties die op Facebook staan, kunnen plaatsen. Iets wat nu nog niet kan”, stelt Martens.

,,Je kunt dan een persoonlijke pagina maken voor een overledene. Compleet met een levenslijn. Daarop kun je bijvoorbeeld iemands geboortekaartje laten zien, zijn trouwfoto of andere levensgebeurtenissen. Alles staat zo gebundeld op één plek.” ,,Van zo’n levenslijn kun je ook weer een herdenkingsboekje kunnen maken”, vult Kingma aan. ,,Misschien is daar wel belangstelling voor. Dat je op de sterfdatum van iemand dat boekje erbij pakt en door zijn of haar leven bladert en herinneringen ophaalt.”

En wie weet komt er ooit een Mensenlinq 4.0 waarin de hele stamboom van overleden familieleden te zien is. Compleet met foto’s, levensbeschrijvingen en condoleances/steunbetuigingen. En met de oorspronkelijke rouwadvertenties. Daarmee is overigens iets veranderd in maart dit jaar, vertelt Kingma. ,,Je kunt nu kiezen voor plaatsing in de Leeuwarder Courant en het Friesch Dagblad . Of in alleen de LC of het FD met naar keuze twee weekbladen/huisaanhuisbladen. Of eventueel drie. Je bereikt zo met je advertentie meer brievenbussen voor hetzelfde bedrag”, verduidelijkt hij.

Verder zal het lezers wellicht zijn opgevallen dat de krantenpagina’s met daarop de rouwadvertenties er ,,rustiger” uitzien. Kleine, eenkolommers zijn verdwenen. In de praktijk kozen mensen die een rouwadvertentie in de krant wilden vooral al voor tweekolommers. Een vierkolommer komt af en toe ook voor. Daarom is besloten dat mensen die een rouwannonce willen plaatsen kunnen kiezen uit vier vaste formaten met vaste hoogtes, waaraan een vast bedrag gekoppeld is. ,,De prijzen zijn zo van tevoren duidelijk voor families of anderen die een bericht van overlijden in de krant willen zetten,” verklaart Kingma.

Arbeidsintensief

Kingma en Martens kennen de eerste reactie van veel mensen als het woord ,,rouwadvertenties” valt: Duur. Ze leggen graag uit wat voor ‘mensenwerk’ er nodig is voordat een opgegeven rouwadvertentie in de krant verschijnt. Op de afdeling ‘rouw’ werken zeventien mensen. Best veel, maar ook weer niet, als je bedenkt dat er jaarlijks 30.000 rouwadvertenties worden opgegeven en geplaatst. En dat het arbeidsintensief werk is.

,,De teksten komen of online binnen of worden telefonisch doorgegeven”, lichten Kingma en Martens toe. ,,Veel komt binnen via Familieberichten.nl, waar particulieren en uitvaartzorg gebruik van maken. We controleren de teksten op taalfouten en of ze voldoen aan onze waarden en normen. Een tekst als ,,door de politie de dood ingezonden” kan niet. Als een tekst op de grens zit, overleggen we soms met de redactie, want een rouwadvertentie valt onder redactionele content.”

Met een rouwadvertentie wordt zeer zorgvuldig omgegaan. ,,De dood is een gevoelig onderwerp. Kwaliteit is erg belangrijk”, beklemtoont Martens. ,,Een rouwadvertentie zet je twee of drie keer in je leven. En je kunt die maar één keer plaatsen”, stelt hij. Hij herinnert zich nog dat er in de rouwadvertentie van zijn vader twee logo’s moesten staan. Maar er stond er maar een. Pijnlijk. Uiteraard kan er een rectificatie worden geplaatst. Maar toch. Dat wil je als krant niet.

Kingma: ,,Gelukkig ligt ons klachtpercentage onder de 0,5 procent.” Is er twijfel over een tekst dan wordt de familie benaderd. Kingma: ,,We hadden een jaar of vijf geleden een zin in het Fries, die grammaticaal niet klopte. We belden de familie, maar die zei dat de overledene het altijd zo zei. Dat hebben we laten staan.”

Na de check volgt een tweede check door iemand anders op de afdeling. Pas daarna gaat de tekst naar de opmaak en via de plaatafdeling naar de drukpers. Al met al een arbeidsintensief proces. Als dat niet gebeurt is het snel gedaan met het vertrouwen van de consument in de krant, meent Kingma. ,,In het zuiden was een uitgever die een jaar of vijf geleden rouwadvertenties die via de mail binnenkwamen automatisch in de krant zette. Zonder controle. Binnen een half jaar was zijn krant de rouwadvertenties kwijt. Mensen willen geen fouten zien bij zo iets gevoeligs.”

Veel voldoening

Het honden- en poezenpootje zitten vast in het systeem. Maar als iemand een ander symbool in een rouwadvertentie wil, komt het ontwerpprogramma Indesign eraan te pas. ,,Dat gebruiken we als mensen speciale wensen hebben”, vertelt Joke Mylanus van de afdeling familieberichten. ,,Laatst wilde iemand een hoefijzer in een advertentie. Dat kan dus.” Ze werkt dertig jaar voor NDC Mediagroep en zit al heel wat jaren op de afdeling rouw van de krant.

Zwaar of emotioneel vindt ze het niet om elke dag met de dood bezig te zijn. ,,Het geeft veel voldoening om een advertentie zo op te stellen dat hij mooi in de krant komt. Soms vragen mensen ons advies bij een tekst. Het komt trouwens zelden voor dat we huilende mensen aan de lijn krijgen. Meestal bellen uitvaartondernemers voor een hoofdadvertentie.’’

loading

,,Je bent met iets heel concreets bezig. Als mensen hun verhaal soms kwijt willen over een sterfgeval neem ik daar wel de tijd voor. Ik had eens iemand aan de lijn die kort na elkaar haar broer en zus had verloren.”

Mensen die een rouwadvertentie plaatsen krijgen eerst een voorbeeld gemaild. ,,Heel fijn”, vindt Mylanus. ,,Dat kon vroeger niet. Nu kunnen ze zien of alles klopt en eruit ziet zoals ze willen.” Soms staat er een spelfout in de advertentie. ,,Ik heb eens meegemaakt dat vervuld met een t stond. Maar de uitvaartverzorger stond erop dat dit zo bleef staan. Want zo stond het ook op de kaart. Toen hebben we het ook zo geplaatst.”

Op zaterdag 12 oktober is er van 10-16 uur de Mensenlinq Informatiedag in de Grote Kerk in Leeuwarden.

https://informatiedag.mensenlinq.nl/leeuwarden/

Je kunt deze onderwerpen volgen
Friesland