De vlag kon gistermiddag uit bij de meeste examenleerlingen. Ze hoorden dat ze geslaagd zijn en mogen binnenkort hun diploma voor vmbo, havo of vwo ophalen. Zij verdienen een feestje én alle waardering: na anderhalf jaar aanmodderen vanwege alle coronabeperkingen die hen werden opgelegd, heeft deze lichting scholieren het toch maar mooi geflikt.

Een flink deel van hun middelbareschooltijd hebben deze kinderen moeten improviseren. Sinds vorig jaar maart: geen les, thuis online les, dan weer (deels) naar school, dan weer niet, mondkapjes op, afstand houden, geen feestjes, geen bijbaantje, geen sport – het is goed om daar nog eens bij stil te staan. Deze leerlingen hebben heel veel voor de kiezen gekregen, ook degenen die het nu niet gered hebben. Zij verdienen misschien nog wel meer dan de anderen een gebaar, want hoe zuur is het als je na deze ongekende marathon de eindstreep net níet haalt?

Er is een zware wissel getrokken op deze groep, en het eind van het schooljaar is een goed moment om achterom te kijken. Wat ging goed? Hebben scholen voldoende gedaan, hebben docenten alles uit de kast gehaald om deze jongeren te begeleiden en steunen? En hoe zit dat met het ministerie?

Aan goede wil heeft het bij de scholen niet ontbroken, maar dat betekent niet dat alles crescendo ging – of dat het de scholen ontslaat van de plicht om nog eens kritisch naar zichzelf te kijken. In Staat van het Onderwijs 2021, het rapport dat de Onderwijsinspectie in april publiceerde , staat het onomwonden: ondanks alle improvisaties, alle flexibiliteit en alle inspanningen heeft het gros van de leerlingen een achterstand opgelopen, zijn de verschillen tussen kansarme en kansrijke kinderen groter geworden en heeft de mentale gezondheid van vrijwel iedereen een knauw gekregen.

Wat na dit schooljaar zonneklaar is: Arie Slob (ChristenUnie), demissionair maar nog steeds de verantwoordelijke minister voor primair en voortgezet onderwijs, heeft grote steken laten vallen. Te makkelijk liet hij zich (samen met D66-bewindsvrouw Ingrid van Engelshoven voor mbo en hoger onderwijs) verleiden tot vergaande maatregelen. Met als dieptepunt het sluiten van de basisscholen eerder dit jaar, om daarmee ouders te dwingen thuis te blijven.

Terecht hekelt voormalig Kinderombudsman Marc Dullaert in de vorige week gepresenteerde KidsRights Index 2021 dit beleid: ‘De Nederlandse regering heeft niet geprobeerd de scholen veilig open te houden met alle gevolgen van dien voor de mentale gezondheid van onze jeugd’.

En wat dan de genereuze goedmaker moet zijn, een eenmalige investering van 8,5 miljard euro om alle onderwijsachterstanden weg te werken, heeft inmiddels ook veel glans verloren. De Rekenkamer maakt korte metten met het plan: veel geld, weinig visie. De bijkans obsessieve weigering om scholen te vertellen wat ze moeten doen – waarmee het begrip ‘vrijheid van onderwijs’ wel heel erg wordt opgerekt – leidt hier tot de gemakkelijkste weg: zoek het maar uit.

Slob is gezakt en verdient zeker geen herkansing.

Het commentaar is een dagelijkse rubriek waarin de Leeuwarder Courant reageert op actuele ontwikkelingen. Reageren? Gebruik de reactiemogelijkheid onder dit artikel of mail naar commentaar@lc.nl .


Je kunt deze onderwerpen volgen
Friesland
Commentaar
Onderwijs
Plus artikel gelezen
Je las zojuist een artikel.
Onbeperkt PREMIUM-artikelen lezen?

Lees nu PREMIUM vanaf € 1,15 per week. Je krijgt dan onbeperkt toegang tot al onze artikelen, video’s, columns en meer.

Probeer PREMIUM direct