Foto Annet Eveleens

Laatzomer

Foto Annet Eveleens

Het was de laatste dag van de zomer. De zon hing er al laag in, de huizen leken zelf licht te geven.

De komende dagen wordt het minder, had M. gezegd, die in het park haar hond uitliet. ,,Terwijl ik het gevoel heb dat de echte zomer nog moet beginnen.’’

Er liepen mensen in korte broek, anderen hadden de jas al aan. Drie mannen in een bootje zwaaiden. Scooters zoemden in de verte. Op het terras achter De Vliegende Hollander zaten gasten uit te zoeken wat ze zouden bestellen.

Daar liep Tom, de wellevendste man van de stad. Hij verkoopt zelfgemaakte ansichten en maakt soms muziek op straat. Eens vroeg hij me geld voor een broodje kroket, wat ik hem gaf, en ik was aangenaam verrast toen ik hem kort daarna trof met een broodje kroket.

Niemand op het terras hoefde een zelfgemaakte kaart. Tom zei: ,,Ik wens jullie allemaal heel smakelijk eten, beste mensen.’’

Ik voelde een losse euro in mijn zak en gaf hem aan hem. Een kaart hoefde ik niet, zei ik. ,,Dan krijg je een gedicht’’, zei hij en trok een A4’tje uit zijn stapel. ,,Ik heb het tien jaar geleden al geschreven.’’

Zelfrealisatie heet het. ‘Soms is het leven / mij een raadsel / weet ik / voor- noch achterkant’, begint het. Verderop: ‘Maar dan hervind ik / jou, de ware, / en daarmee / mijn verstand’. Het eindigt met: ‘En daarom / lieve vriend of mokkel / gun me altijd / opnieuw jouw gulle hand’.

Jammer van dat lelijke woordje mokkel , maar het is de euro dik waard. Thuis zette ik Walk on the wild side op, van Lou Reed en terwijl dat koortje ‘Doe doedoe doedoe doetoedoe doe doe doe doe doe’ zong dacht ik: wat een mooie laatste zomerdag. Hopelijk wordt de herfst even aangenaam.

asing.walthaus@lc.nl

Plus artikel gelezen
Je las zojuist een artikel.
Onbeperkt PREMIUM-artikelen lezen?

Lees nu PREMIUM vanaf € 1,15 per week. Je krijgt dan onbeperkt toegang tot al onze artikelen, video’s, columns en meer.

Probeer PREMIUM direct