Honderden loopjes organiseerde ze samen met haar man Jan: Josefien Kooistra, stille kracht van SportVereniging Friesland. De hardloopmem overleed op 18 maart.

Op 20 mei 1948 werd ze geboren in de Hoven onder Sint Jacobiparochie, als dochter van Jan Zeeders en Christina Kooyman die zonder enige bezittingen van Terschelling naar de wal waren vertrokken om hier een nieuw leven op te bouwen. Na de lagere school ging ze naar de Huishoudschool in Sint Annaparochie. Als oudste van vijf kinderen was er thuis ook genoeg te doen; schoonmaken, steentjes bikken, schilderen en timmeren: Josefien hielp graag mee en bleek een handige meid.

Toen haar moeder ziek werd, kwam daar de zorg voor haar broertje en zusjes nog bij. Een zware taak, die ze met liefde vervulde.

Na school ging Josefien aan de slag bij kledingatelier Muns, dat poppenkleren en klederdracht maakte met professionele naaimachines. Een groot deel van haar loon ging op in de huishouding van heit en mem, die het niet breed hadden.

Via vriendin Pietsje Koster uit Minnertsga leerde ze Jan Kooistra kennen, slachter van beroep. Binnen een jaar waren ze getrouwd, en toen Josefiens ouders terugverhuisden naar Terschelling kon het jonge stel hun huisje in Westhoek onder Sint Jacobiparochie overnemen. Samen kregen ze vier kinderen.

Jan bleek een verwoed lange-afstandswandelaar. Als secretaris van de afdeling Noord van de Lange Afstand Tippelaars organiseerde hij vele wandeltochten in Noord-Nederland. Josefien was altijd van de partij; ze hielp bij de verzorging en verleende andere hand- en spandiensten.

In 1980 stopte Jan met de wandeltochten. Samen met Josefien en twee sportvrienden richtte hij op 1 april 1980 Sportvereniging Friesland op, een gebeurtenis die een groot deel van hun leven zou bepalen. Meer dan veertig jaar organiseerden ze hardloopwedstrijden, minstens 65 per jaar. Ze hielden er vrienden voor het leven aan over.

Jan was steevast de speaker, Josefien de stille kracht achter de schermen. Inschrijven, herinneringen uitdelen, het verzorgen van de hardlopers en later vooral aanmoedigen: ze genoot van elke wedstrijd die op rolletjes liep. ,,Een groot succes, dat kun je wel stellen. Op de top ruim achthonderd leden. Wat hebben we veel georganiseerd’’, memoreerde ze in december 2018 in een interview met de Leeuwarder Courant ter gelegenheid van hun vijftigjarig huwelijk.

Vakanties vierde het zeskoppige gezin steevast op de camping, eerst in Dieverbrug en later in Oude Willem. Josefien leefde zich uit met klussen in de caravans. En ook dan werden er loopevenementen georganiseerd, zoals de Brinklopen in Diever.

Verschillende keren werd het echtpaar gehuldigd voor zijn tomeloze inzet; ze werden onder meer ereburgers van Sint Jacobiparochie, Sterren van de Waadhoeke en ereleden van Sportvereniging Friesland. Op 1 april 2020, precies veertig jaar na de oprichting, kregen ze de erespelden van de Atletiekunie, vanwege hun ‘enorme verdiensten voor de hardloopsport’.

Ook in kleinere kring was Josefien zeer betekenisvol. Dochter Christina roemde haar moeders handen bij het afscheid. ,,Jouw handen die altijd voor een ander klaar stonden om te helpen met klussen en die van alles konden maken. Thuis in huis, op de camping, maar ook bij anderen. Wat heb je ons veel geholpen bij verhuizingen en wat heb je ons veel geleerd. Als het nu ging om behangen, timmeren, schilderen, tegelen, tuinieren. Jouw handen konden bijna alles.’’

Dat ze, in maart 2019, het bericht kreeg ongeneeslijk ziek te zijn, was een grote klap voor Josefien en Jan, die het jaar ervoor te horen had gekregen een tumor in zijn prostaat te hebben. Maar de optimistische Josefien, gehecht als ze was aan het leven, bleef tot het laatst strijden tegen haar ziekte. Ze werd 72 jaar.

INES JONKER

Je kunt deze onderwerpen volgen
Friesland
In memoriam
Plus artikel gelezen
Je las zojuist een artikel.
Onbeperkt PREMIUM-artikelen lezen?

Lees nu PREMIUM vanaf € 1,15 per week. Je krijgt dan onbeperkt toegang tot al onze artikelen, video’s, columns en meer.

Probeer PREMIUM direct