Tess Figee kan niet wachten tot haar appartment is opgeleverd. LEX VERGNES

Jonge volwassene ziet toekomst op de Waddeneilanden

Tess Figee kan niet wachten tot haar appartment is opgeleverd. LEX VERGNES

Jonge mensen zien weer toekomst om een leven op de Waddeneilanden op te bouwen. Na een flinke leegloop tot 2013 lijkt dat tij voorlopig gekeerd.

Dit concludeert het Fries Sociaal Planbureau (FSP), dat het wonen en werken van jongvolwassenen op de Waddeneilanden onder de loep nam. De uitkomsten legde het FSP bovendien naast gegevens van vijf jaar geleden. De resultaten worden vanochtend gepresenteerd op het wereldeilanden congres van de Waddenacademie in het WTC in Leeuwarden.

Wat opvalt, is een sterke groei van de groep jongvolwassenen (18 tot 30 jaar) in de afgelopen vijf jaar (27 procent). Dit is opmerkelijk, omdat er in de jaren voor 2013 juist een massale uittocht was (-34 procent). Behalve dat er meer jonge mensen naar de eilanden trekken die er vervolgens (langer) blijven, gaan er minder jongeren weg. Eilanders die vertrokken om te studeren, komen terug.

Onderzoeker Wilma de Vries koppelt deze toename aan de werkgelegenheidsgroei. Het is bekend dat het toerisme naar de eilanden ondanks de economische achteruitgang stabiel is gebleven. Crises in de wereld zorgden ervoor dat Nederlanders er sneller voor kozen op vakantie vertrouwd dichtbij te blijven.

Daarbij zetten eilanden in op seizoensverbreding; op bijvoorbeeld Vlieland geldt dat er in het hoogseizoen bijna niemand meer bij kan. Die verlenging betekent dat personeel – vooral horecapersoneel – langer bij een bedrijf blijft.

Uit de cijfers van het FSP blijkt dat het aantal banen tussen 2013 en 2017 op de Friese Waddeneilanden met 9 procent is toegenomen; in de rest van de provincie lag dat percentage op 1 procent. In absolute aantallen gaat dit om een stijging van 5524 naar 5998 banen.

De grootste groei zit in de horeca. Ook in de dienstverlening en in de bouw is een toename. In de gezondheids- en welzijnszorg, industrie, openbaar bestuur en financiële instellingen nam het aantal posities af.

Toename van de bevolking houdt in dat er meer huizen nodig zijn. Daar schuurde het vijf jaar geleden en dat doet het nog steeds. Sterker, op Vlieland en Schiermonnikoog daalde het aantal huizen terwijl de huizenprijs hier het hoogst is. Op Terschelling en Ameland kwamen er in de afgelopen vijf jaar honderd bij.

Betere veerbootverbindingen tussen de wal en de eilanden maken het mogelijk op een eiland te wonen en op de wal een baan te hebben. Vijf jaar geleden vormde die bootverbinding een obstakel voor veel jongeren. Inmiddels zijn er ook meer snelboten en zijn watertaxi’s in zwang gekomen. Als er geen problemen zijn met de vaargeul, kunnen mensen binnen een uur vanaf Ameland in Leeuwarden zijn. Ook geldt dat meer werkgevers de voordelen inzien van thuiswerken.

loading

'Nu kan ik thuis gewoon mee-eten'

Minke Dam (24) woont sinds haar vijfde op Ameland. Ze studeerde voor doktersassistent aan de Friese Poort, en doet dat werk nu in De Westereen. Ze kon blijven op haar stage-adres.

Tijdens die stage kwam ze erachter dat het eigenlijk wel fijn is om haar werk op de vaste wal te doen. ,,Op Ameland zou het wel heel persoonlijk worden. Ik ken hier iedereen. Ik werk ook voor PostNL. Dan zou ik de ene keer met een pakketje voor de deur staan, en diegene dan de volgende keer in de praktijk tegenkomen. In De Westereen ben ik gewoon doktersassistent. Ik ken er niemand en niemand kent mij.’’ En wat nu als ze een baan als doktersassistente op Ameland zou kunnen krijgen? ,,Dan zou ik het niet doen.’’

Elke ochtend neemt ze de 06:15 boot vanaf Ameland, zodat ze om 08:00 op haar werk kan zijn. Om 18:00 uur is weer thuis. Met de vorige dienstregeling lukte dat niet altijd. Soms moest ze de watertaxi nemen, anders kwam het voor dat ze soms pas om half acht ’s avonds thuis was. ,,Nu kan ik thuis gewoon mee-eten en heb ik nog wat aan mijn avond.’’

Over de veerverbinding naar Ameland is de laatste jaren veel te doen. Hoe ziet Dam dat? ,,Ik heb nog nooit een werkdag gemist door de boot.’’

Werken op de vaste wal is vooralsnog geen optie voor Dam. ,,Ik woon nog thuis en heb hier mijn hobby’s en vrienden.’’ En zo mooi als je op Ameland kunt paardrijden, zo kan het bijna nergens.

Of ze altijd op Ameland blijft wonen, weet ze evenwel niet. Een baan onder haar niveau op Ameland ziet ze niet zitten. ,,Maar het is geen gemakkelijke keuze. Ik zou hier dan wel alles achter me moeten laten.’’

loading

'Vlieland is aan mij blijven trekken'

Nergens is Tess Figee (24) liever dan op Vlieland waar ze is opgegroeid. Niet makkelijk was het dan ook om haar draai te vinden in Leeuwarden waar ze op haar 17de naartoe moest verhuizen vanwege haar studie op het Friesland College.

,,Ik had er geen vrienden, geen familie. In de stad kun je wel alles, werd gezegd, maar voor mijn gevoel kon ik ook alles op Vlieland. Dat gevoel heb ik nog steeds. Vlieland is aan mij blijven trekken en altijd heb ik gezegd dat ik terug zou keren.’’

In de stadswijk Nijlân woonde Tess samen met haar vriend toen het afgelopen september uitraakte. ,,Vlieland was het eerste waar ik aan dacht om te gaan wonen. Ik werkte al bij hotel Seeduyn in de weekenden en dan woonde ik bij mijn ouders. Daar kon ik gewoon weer intrekken. Mijn wens om ooit terug te keren, kwam dus iets eerder uit dan gedacht.’’

Al gauw bespraken Tess en haar ouders dat het op den duur beter zou zijn als ze iets voor zichzelf zou vinden op het eiland. Haar oog viel op een nieuwbouwplan van appartementen aan de Willem de Vlaminghweg. ,,Ik kan, vind ik, goed sparen en dat heb ik ook volop gedaan. Dus toen mijn vader garant kon staan voor een generatiehypotheek, ik bovendien een vast contract kreeg in de bediening van Seeduyn, kon ik het appartement kopen.’’

Vrienden op het eiland wonen net als Tess nu, vaak nog bij hun ouders. ,,Wel hebben ze allemaal goede banen. De meesten zijn maanden weg, op zee.’’

Dat het inmiddels weer aan is met haar vriend dwarsboomt haar plannen niet. Ze kan niet wachten tot haar appartement wordt opgeleverd.

menu