Wiep Sieperda, 1945 - 2019

In memoriam: de meesterverteller van Terschelling

Wiep Sieperda, 1945 - 2019

Wiep Sieperda, wie kende hem niet op Terschelling? Als zeiler, voorzitter van de watersportvereniging, koorlid, smartlappenzanger of als vrijwilliger bij de brandweer. Maar misschien wel vooral als verhalenverteller en sfeermaker. Waar wat te beleven viel, was Wiep.

Wiep werd in 1945 geboren in Wommels als jongste in een gezin met drie kinderen. Op tweejarige leeftijd verhuisde hij naar het eiland, waar zijn vader in Midsland een schildersbedrijf begon. Met twaalf jaar ging Wiep naar de LTS in Harlingen waar hij het schildersvak leerde. Daarna kwam hij in het schildersbedrijf van zijn vader en broer werken.

Op dansles in West leerde hij zijn vrouw Tiny kennen. Ze trouwden in 1966 en kregen een dochter en een zoon.

Na enkele jaren voor zijn vader te hebben gewerkt, stapte hij in 1972 over naar de gemeente Terschelling. Eerst als schilder, maar later, toen hij daar vanwege longklachten mee moest stoppen, als assistent-uitvoerder gemeentewerken. Hier zou hij blijven tot zijn pensioen in 2005.

Zeilen

Op tal van fronten zette Wiep zich in voor de Terschellinger samenleving. Zo was hij actief bij de vrijwillige brandweer, ijsclub Noordpool, de volleybalclub en de kaatsclub, waarvan hij medeoprichter was.

Maar zeilen was zijn grote passie. Zodra het kon, verliet hij de haven, in de zomer vaak dagelijks. Samen met zijn vriend Wibo verkende hij de Waddenzee in de Batavier IV, een sloep van een schip dat de Tweede Wereldoorlog had ‘overleefd’.

Hij werd voorzitter van watersportvereniging Het Wakend Oog en roeide jarenlang de Harlingen-Terschellingrace: met de houten reddingboot Doeke Doeksen die hij samen met de bemanning renoveerde. De ‘derde helft’ was minstens zo belangrijk voor Wiep, die altijd de verbinding zocht met anderen: de gezelligheid, samen zingen en verhalen vertellen.

Anekdotes

Hij was sociaal bewogen, deed graag iets voor een ander en was betrokken bij tal van evenementen en activiteiten op het eiland. Zo hielp hij, na zijn actieve roeitijd, samen met Tiny jarenlang op Hemelvaartsdag bij de HT-race: het klaarmaken van programmaboekjes, maaltijdbonnen en bootkaartjes voor de terugreis van zo’n 1500 deelnemers.

Trots was hij op ‘zijn’ eiland. Wanneer hij aan de wal was, greep hij iedere gelegenheid aan om te vertellen dat hij van Terschelling kwam. Eindeloos kon hij verhalen over het eiland, de natuur en zijn bewoners. Sommige eilanders werden dan steevast als typetje neergezet.

Een legendarische verteller, dat was hij. Als hij op een verjaardag kwam, dan genoot iedereen van de manier waarop Wiep anekdotes niet alleen met woorden, maar ook met gebaren bracht.

Gastheer

Op 13 april was hij samen met Oeds Bijlsma van Wetterskip Fryslân nog gastheer van commissaris van de koning Arno Brok en de nieuw gekozen statenleden die een bezoek brachten aan Terschelling. Bijlsma had Wiep gevraagd ‘omdat hij de beste verteller is die ik ken’.

Onderweg naar de passantenhaven voelde de Skylger zich plotseling niet goed. Per traumahelikopter werd hij naar het ziekenhuis in Leeuwarden gebracht, waar duidelijk werd dat opereren geen zin meer had. Hij had een aantal aneurysmas in zijn buik.

De volgende dag werd hij per heli weer teruggevlogen. Als West-Terschelling in zicht komt, zetten de verplegers Wiep overeind en vliegen ze een rondje om de Brandaris.

Wiep Sieperda overleed op 15 april op 73-jarige leeftijd.

Plus artikel gelezen
Je las zojuist een artikel.
Onbeperkt PREMIUM-artikelen lezen?

Lees nu PREMIUM vanaf € 4,99 per maand. Je krijgt dan onbeperkt toegang tot al onze artikelen, video’s, columns en meer.

Probeer PREMIUM direct