Truus van Deen 1930 - 2020

In memoriam: Truus van Deen, geliefd mens en arts

Truus van Deen 1930 - 2020

Volgens de gemeentelijke administratie was ze dan misschien alleenstaand, Truus van Deen stond nooit alleen in het leven. Tot op het laatst wist ze zich omringd door mensen die haar dierbaar waren, en die op hun beurt genoten van haar aanwezigheid. De voormalig huisarts in Leeuwarden overleed op 3 maart op negentigjarige leeftijd.

Op 4 januari 1930 wordt ze in Ten Boer geboren als nakomertje in een gezin met drie kinderen. Haar vader is herenboer en het meisje heeft een onbezorgde jeugd, totdat de oorlog begint. Als het te gevaarlijk wordt om naar school te gaan, legt Truus zich toe op zelfstudie. Ze is vooral geïnteresseerd in de natuurwetenschap, zoals biologie. Na de hbs gaat ze geneeskunde in Groningen studeren, als een van de weinige vrouwelijke studenten.

Na haar opleiding tot arts is ze waarnemer op Schiermonnikoog en Terschelling. In 1959 doet zich de mogelijkheid voor om een praktijk over te nemen, van Ans Maas op de Leeuwarder Emmakade. Die is blij met een vrouwelijke opvolger, en als zij niet zo gauw een nieuwe woning kan vinden – het was de tijd van de woningnood – neemt Truus haar voorganger gewoon in huis.

Dierbare huisarts

De Groningse voelt zich als een vis in het water in de kleine stadspraktijk. Met haar geduld, vakkundige zorg en medeleven zorgt ze er snel voor dat patiënten zich thuis voelen bij haar. Zo ontwikkelt ze zich tot een dierbare huisarts voor velen.

Later combineert ze haar praktijk met de functie van verpleeghuisarts bij Park Herstellingsoord op Achter de Hoven, het latere Parkhove. Hier ontmoet ze Sietske Hager, die er algemeen directeur is. De twee vrouwen, beiden ongetrouwd, worden vriendinnen voor het leven. Mede dankzij hen hing er altijd een goede sfeer in het verpleeghuis, memoreerde oud-collega en vriend Wout de Jong bij het afscheid. Er was veel betrokkenheid en er werd gewerkt met passie.

Op haar 65ste stopt ze met werken. Samen met Sietske gaat ze reizen maken, onder andere naar Engeland om daar tuinen te bekijken. Ook bezoeken ze graag de schouwburg en elke vrijdag gaan de vriendinnen naar restaurant de Grote Wielen. Geïnteresseerd als ze is in het wereldnieuws leest ze graag de krant, maar ook geschiedenis en filosofie boeien haar. En ze is trouw lid van de club van oud-huisartsen in Leeuwarden.

Truus verstaat de kunst van het genieten; van lieve mensen om zich heen, de Emmakade met de schepen, openspringende knoppen in de lente, een goed glas wijn, de aanlooppoezen en de hartelijkheid van haar buren.

Eenzaamheid verjagen

Tot op het laatst houdt ze de regie over haar leven, ook over de dreigende eenzaamheid, die ze eigenhandig ‘verjaagt’ door buurtgenoten te vragen wat vaker langs te komen. Die doen dat met plezier. Ze halen haar op om bij hen te eten of ’s avonds voor het slapen gaan nog een portje te komen drinken.

Als tegenprestatie organiseert Truus twee keer per jaar een feestje voor de buurt. ,,En nu hebben wij onderling ook weer meer contact’’, vertelde een buurvrouw op het afscheid.

Het overlijden van Sietske in december 2018, na 47 jaar vriendschap, is een grote klap voor Truus. Intussen nemen ook haar eigen krachten langzaam af. Dolgraag wil ze in deze laatste fase aan de Emmakade blijven wonen. Dankzij de mantelzorgers uit de buurt kan dat. Nadat haar gezondheid eind februari snel achteruit gaat, zorgen zij er met hulp van Buurtzorg voor dat er 24 uur per dag iemand bij haar is. ,,Het heeft me diep geraakt’’, sprak ze op haar sterfbed.

home
net-binnen
menu