Hete Soep: Oogappeltje aan de Stationsweg in Drachten

Nee, Hete Soep eet vanavond niet bij snackbar De Drie Turven, maar bij het naastgelegen en gelijknamige restaurant De Drie Turven eten&zo aan de Stationsweg in Drachten. Alweer drie jaar geleden is op deze plek de droom van horecastel Martin (die eerder kookte in Vreewijk) en Angelique uitgekomen.

Halverwege het pand op de hoek met de Schwartzenberghlaan vinden we de ingang. De dubbele deuren aan de voorkant van de zaak verraden dat hier in vroegere tijden een bakkerij was gevestigd en in een wat recenter verleden een bruine kroeg.

Na een stop bij de garderobe worden we opgevangen in de zaak waar al een gedekte tafel voor ons klaar staat. Paars is het accent in de inrichting, zonder dat de kleur overheersend is. Meer dan de helft van de tafels loopt in de avond vol voor het diner, maar je kunt hier ook terecht voor koffie en lunch. Wie voor een iets snellere eetvariant gaat, kiest een plate. Wij hebben al genoeg lekkers op de kaart gezien om voor de drie-eenheid van voor-, hoofd- en nagerecht te gaan.

De aankleding is onberispelijk en smaakvol. Blikvanger is de grote achterwand met daarop in verschillende lettergrootten allerlei gezegden en uitdrukkingen die met eten en drinken te maken hebben. Daar lijkt iets geks mee aan de hand, maar het oog wordt vooralsnog eerst getrokken naar de wijnkaart.

Uit de twee witte-wijnvarianten kiest mijn overbuurvrouw een bloemige Zuid-Afrikaan. Ik had met mijn keuze voor rood bij hetzelfde wijnhuis kunnen blijven. In plaats daarvan kies ik voor een euro per glas meer voor een stevige en kruidige zinfandel uit Californië. Stiekem heb ik me al een beetje georiënteerd op de kaart en ga ik ervan uit dat deze keuze straks goed smaakt bij mijn seizoensgeoriënteerde gerechten.

Dan verschijnen onze twee tafelgenoten die een thuiswedstrijd spelen. Voor hen is het ook de eerste kennismaking met dit restaurant in hun woonplaats. Daar verschijnt de andere rode wijn op tafel en een frisdrank die geserveerd wordt in een stijlvol glas met roerstaafje en een schijfje citroen. Zo zit de Bob ook feestelijk en verzorgd aan tafel.

Uit een ruime keuze in warme en koude voorgerechten verschijnt een divers palet op tafel. Aan de overkant valt de keuze op een proeverij van soepen. Ik kies voor de steak tartaar, een Franse klassieker die weer helemaal hip is. Ook de gevulde champignons en een mosterdsoep komen tijdens onze eerste eetronde op tafel en alles keurig tegelijk.

De gerechten worden opgediend op mooie witte borden van verschillende formaten, passend bij het type gerecht. De steak tartaar is een bolletje zacht en smeuïg vlees dat zijn oorspronkelijke smaak heeft behouden en licht op smaak is gebracht. De saus ligt in kleine drupjes naast het vlees, zodat naar eigen wens kan worden gecombineerd. En het kwarteleitje erbovenop maakt het helemaal af.

De proeverij van soepen bestaat uit de varianten van de kaart: een gebonden tomaat, heldere kip, mosterd en de dagsoep die vandaag een gebonden bospaddenstoel is. In de mosterdsoep vallen de kleine stukjes appel op die op het laatste moment aan de soep zijn toegevoegd en die het geheel wat frisser maakt en een prettige bite meegeeft.

Vrij vlot na de voorafjes verschijnen de begeleiders van de hoofdmaaltijd op tafel: gebakken aardappeltjes, steak frites, salade en warme groenten. En dan volgen opnieuw verzorgde borden met de hoofdgerechten.

Omdat het nu toch echt herfst is, kunnen we niet om de seizoenskeuzes heen. Het wordt een pannetje met Fryske hachee aan de overkant en op mijn bord twee wild-zwijn racks. Naast ons ook nog de gevulde varkenshaas en scholfilet die het hele jaar door op de kaart staan. Iedereen is goed te spreken over het gekozen gerecht, alleen de verkruimelde kruidkoek bovenop de hachee is te overdadig. Overigens is de toevoeging van de koek een beproefde methode om een stoofgerecht op smaak te brengen en mag het er zeker in.

Allemaal hebben we een prachtig rood stoofpeertje (met steeltje!) op een bedje van kiemscheuten gekregen. De sauzen worden in een apart kommetje geserveerd, waardoor je die naar eigen wens aan je gerecht kunt toevoegen. En dat is fijn. Aan de garnituren hebben we met zijn vieren voldoende, maar we hebben al te horen gekregen dat we gerust om extra kunnen vragen als dat niet het geval was geweest.

Gewoon omdat het kan trakteren we ons op een proeverij van nagerechten. We denken dat het langwerpige rechthoekige bord vol lekkernijen voor ons vieren is, maar dan verschijnt nog zo’n schotel. Voor elk duo één. Wat een verwennerij.

We twijfelen even of we bij het afrekenen moeten beginnen over de spelfout in een van de uitdrukkingen over eten op de zijwand. In een van de grote letters staat ‘Een appeltje voor de drost’. Konden de geplakte letters niet meer verplaatst worden of was de verf al opgedroogd? Maar dan volgt de verklaring als we nog even staan na te keuvelen bij het afrekenen. Het is een kwinkslag naar de naam van de eigenaren: Martin en Angelique Drost.

Martin begon als derde generatie in de snackbar en van daaruit heeft hij samen met Angelique een mooi en verzorgd restaurant neergezet. Niet alleen een appeltje voor de dorst, maar met recht ook een oogappeltje.

De Drie Turven eten&zo

Stationsweg 120

Drachten

www.de3turven.nl

Toon reacties

Mis niets van het regionale nieuws. Ontvang onze dagelijkse nieuwsupdate, helemaal gratis.

Meer dan 22.249 nieuwsbriefabonnees

Je kunt je op elk moment weer uitschrijven

Lees hier ons privacy statement