H erberg de Pater in Dokkumer Nieuwe Zijlen is al lang geen bruine kroeg meer. Onder één dak huizen behalve een restaurant met twee afdelingen, ook kano- en tuktukverhuur, maaltijd-afhaalpunt en hotel. Maar wat voor deze rubriek uiteraard het belangrijkste is: je kunt er ook dineren.

Rechts staan de houten tafels voor de vereenvoudigde menukaart en links – waar wij gaan zitten – is de vleugel met tafellinnen, armleuningen en glinsterend glaswerk.

De eerste indruk is meteen een goede. Nadat gastvrouw Esther van Lier onze jassen heeft aangenomen, begeleidt een vriendelijke, jonge serveerster ons naar een tafeltje bij het raam. Een daalders plakje, want we kijken van boven op de schutsluis en jachthaven het Lunegat. Ondertussen krijgen we een fruitige witte wijn geserveerd van Les Vignerons, een combinatie van de druiven vermentino en colombard.

Vegetarisch aanbevolen

Mijn tafelgenoot eet veelal vegetarisch, al maakt ze soms een uitzondering voor vis. Aangezien De Pater op internet een positieve aanbeveling kreeg voor vegetariërs, belandden we hier. Het aantal gerechten zonder vlees of vis is echter niet heel groot. De andere kant van de tafel kiest daarom voor een duo van garnalen als voorgerecht. Zelf kies ik de vegetarische variant van de pokébowl met tofu in plaats van zalm.

Voor deze gerechten arriveren krijgen we een amuse gepresenteerd. Een glaasje met daarin een salade met gerookte meerval, courgette, groene asperge en wortelchips. ,,Wat veel werk’’, prijst mijn disgenote. De beetgaar gekookte groente is in kleine blokjes gesneden, met daarop de stukjes vis en een smaakvolle mayonaise. We vragen ons af of de kok ook de groentechips zelf heeft gemaakt, maar twijfelen daar eigenlijk niet aan. ,,Dit is wel erg vers.’’

Kroket met tijgergarnalen

Dat geldt ook voor de voorgerechten die volgen. Het duo van garnalen bestaat uit een kroket met tijgergarnalen in een ragout die veel weg heeft van een rijke kreeftenbisque, het korstje is versierd met sesamzaadjes, groen gekleurd met wasabi. Het bedje van zeewiersalade (wakame) geeft het geheel een Aziatisch tintje. ,,Heerlijk’’, oordeelt de overkant.

In een glas krijgt zij bovendien Hollandse garnalen met avocado, paprikamayonaise en gemengde sla. ,,Ik eet alleen met kerst een garnalencocktail, volgens recept van mijn moeder. Die is namelijk het lekkerst. Maar deze komt heel dicht in de buurt!’’

Mijn pokébowl is gevuld met een fraai palet sojaboontjes en avocado, komkommer en tomaatjes, erwtenscheuten en lauwwarme, gemarineerde tofu rond een timbaaltje geurige rijst. Een dressing met soja en zwartgeroosterde sesamzaadjes geven het geheel net dat internationale tintje dat dit van oorsprong Hawaïaanse gerecht (omarmd door de Japanse keuken) nodig heeft. Een prima start.

loading

Wel of geen boter?

De voorgerechten zijn niet bescheiden, wat de relatief hoge prijs (15,25 euro en 16,95 euro) rechtvaardigt. Ze worden gevolgd door snoekbaars voor mijn gezelschap en tournedos noisette voor mij.

De twee snoekbaarsfilets zijn in roomboter gebakken en mooi gaar. De knoflookdaise (geurige hollandaisesaus) is lobbig, zoals het hoort. De vis ligt op een bedje van boontjes en wortel, passende groentes bij dit lichte gerecht. ,,De kok heeft hier ook weer boter toegevoegd, wat ik lekker vind, maar dat geldt niet voor iedereen’’, is een klein puntje van kritiek.

Mijn tournedos is naar wens medium gebakken, en wordt begeleid door calvadosjus en kruim van hazelnoot en bier. De jus heeft een tikkeltje zoet van de gedistilleerde appelcider, en bij de gemengde groente sluiten partjes granny smith daarbij aan. Daarop liggen groene bolletjes die langzaam smelten op het warme bord. Het zijn basilicumspheres . Friszoete, boterachtige zachtheid, die heerlijk is bij de gemengde groentes. Die overigens een tikkeltje te gaar zijn, naar mijn smaak.

In eerste instantie raken we de gebakken aardappeltjes en gemengde salade in ons midden niet aan. Maar eenmaal op gang, pikken we geleidelijk aan toch aardig wat schijfjes uit het schaaltje en gaat ook de van een goede dressing voorziene salade nog op.

loading

Geen gangbare Dame Blanche

Hoewel we aardig verzadigd raken, willen we ook een oordeel vellen over de nagerechten. Mijn tafelgenote kiest een dame blanche, waarvan de beschrijving doet vermoeden dat dit geen gangbare variant is. En inderdaad: geen vanilleijs maar een parfait van bourbon vanille, geen standaardsaus maar een bijna ‘stroperige’ saus van Callebautchocolade. Aangevuld met nougatine en amandel-wittechocolademousse is dit een toppertje.

Mijn ‘compositie van citrus’ is een frisse afsluiter, bestaand uit een cremeux van citroen, meringue met limoen en parfait van bloedsinaasappel. Versierd met een sphere , zoals die van basilicum, maar dan in de vorm van een minicitroentje. Speels en lekker.

We sluiten af met een cappuccino, waarbij onze gastvrouw friandises serveert: chocoladekoffieboontjes, blokjes gesuikerde fruitpasta en bonbons. Het is rustig deze avond, maar we vermoeden dat het hier in de zomer (met Esonstad en jachthaven om de hoek) wel anders is. Zo niet, dan verdient De Pater in elk geval beter.

Restaurant Herberg de Pater

Sylsterwei 26, Engwierum (Dokkumer Nieuwe Zijlen)

www.herbergdepater.nl
Je kunt deze onderwerpen volgen
Friesland
Plus artikel gelezen
Je las zojuist een artikel.
Onbeperkt PREMIUM-artikelen lezen?

Lees nu PREMIUM vanaf € 1,15 per week. Je krijgt dan onbeperkt toegang tot al onze artikelen, video’s, columns en meer.

Probeer PREMIUM direct