Kitty is vrijwilligster bij veel evenementen, door corona is dit een raar jaar voor haar.

Geen iepenloftspul, concert of festival: de agenda van ubervrijwilliger Kitty bleef leeg in 2020

Kitty is vrijwilligster bij veel evenementen, door corona is dit een raar jaar voor haar. Foto: Niels Westra

Haar agenda puilde uit van de evenementen waar ze in actie moest als gastdame of kaartjeknipper. Maar de stapel crewshirts bleef ongebruikt in de kast. Ubervrijwilliger Kitty Berger over een onvrijwillig leeg jaar.

Stapels liggen er in de kledingkast van Kitty Berger. Bontgekleurde shirts met Crew Filmfestival Leeuwarden erop of het logo van de Friese Ballonfeesten. Een paarse polo van CityProms, een zwarte van Friesian Proms en eentje met zwierige oranje letters van OranjewoudFestival. Allemaal fris gewassen, keurig gestreken én ongedragen.

Geen van de polo’s en T-shirts heeft de Leeuwardense dit jaar aangetrokken. Alle evenementen waar ze normaal aanhaakt als enthousiaste vrijwilliger of hartelijke gastdame werden stuk voor stuk afgeblazen. Geen programma’s uitdelen bij een iepenlofspul, geen artiesten begeleiden bij een concert of kaartjes scannen bij een festival. Dat voelt raar en onwennig, want noem een evenement in de provincie en zij is normaliter in touw.

Vrijwilligers en Kitty Berger

Je hebt vrijwilligers en je hebt Kitty Berger. Nu zat de übervrijwilliger onvrijwillig thuis. In maart vlak voordat corona toesloeg, zat ze nog in Spanje bij een vriendin. Maar toen het virus steeds verder oprukte en ook in Nederland overal een streep doorging was het Kitty wel helder. ,,Toen het OranjewoudFestival werd afgeblazen wist ik: dit jaar kunnen we wel afschrijven.” Het ‘jaarbriefje’, haar planning met wanneer ze waar moest opdraven kon de prullenbak in. ,,Ik heb het verscheurd, ik was wel klaar mee.” 

Kitty is van de optimistische soort dus ,,ik ben niet gaan somberen hoor”. Bij de coronaproof Kunstroute om Leeuwarden vanuit de auto was ze paraat en stond ze in de Groene Ster met een geel hesje aan en een mondkapje op manden met lekkers uit te delen aan deelnemers. 

En even leek het na de zomer nog goed te komen. ,,Ze trokken aan de bel of ik wilde helpen met folderen voor Explore the North. Túúrlijk. Maar ik dacht wel, waarom doen we dit eigenlijk. Opera Spanga en het filmfestival hetzelfde. Net als die opera op het Wad bij Paesens-Moddergat.” Kitty voelde wel: dit wordt hem niet. 

Zeven jaar geleden begon ze met haar tomeloze inzet als vrijwilliger bij diverse evenementen. Daarvoor had Kitty 25 jaar als reisleidster met groepen de wereld over gevlogen. Van mei tot en met oktober reisde ze naar zonbestemmingen en gidste 15 of 22 dagen een groep langs culturele hotspots. De wintermaanden was ze in Leeuwarden en ontfermde zich over ouderen en stortte zich in het sinterklaasfeest, als schminkster en Piet. Zodra het voorjaar zich aandiende, pakte ze weer de koffer om er met groepen op uit te trekken. Zo ging het, jaar in jaar uit.

Flow

Tot daar zeven jaar geleden een eind aan kwam en Kitty terugkeerde op het honk in Leeuwarden. ,,Ik kende niemand meer. Daarvoor zat ik in de flow en merk je daar niks van. Nu dacht ik: wat moet ik hier.” Ze meldde zich bij allerlei festiviteiten: ,,Kom maar op, ik wil wel wat doen.” En inmiddels stroomt haar agenda vol met de leukste dingen. Het levert haar veel lol en plezier op. ,,Het houdt je scherp, bij de tijd en bij de les.” 

Corona maakte haar een ‘onvrijwilliger’ die thuis zat. Familiefeestjes waren er niet, haar zoons wonen elders in het land. Stilzitten is geen optie dus ging ze als een wervelwind door huis. Kamer voor kamer ruimde ze op. En ze trok er op uit, de natuur in: wandelen, bramen plukken, picknicken. ,,Je moet jezelf wat oppeppen”, zegt Kitty die als ze wat sombert André van Duin opzet of Jasperina de Jong. ,,Even kolderiek, lekker lachen.”

En hoe het verder komt? Kitty durft nergens op te hopen. Ze is gastvrouw bij De Bres in Leeuwarden. ,,We hadden alles voor elkaar. Dertig mensen binnen, schermen tussen de tafels, drankje mee naar binnen, jonge wat gezellig. Helemaal leuk. Maar toen was het: Pats dicht. Daar gaan we weer.” Ze bedoelt maar, je kunt er geen peil op trekken.

Volgend jaar

Alle organisaties van afgeblazen evenementen roepen het om het hardst: nu kan het niet, maar volgend jaar zijn we er dubbel zo hard weer. ,,Ik moet het nog zien”, zegt Kitty sceptisch. ,,Het is de vraag of het geld er nog wel voor is.” 

Maar er gloort hoop. Ze werd gebeld of ze folders wil bezorgen voor in wachtkamers bij dokters en fysiotherapeuten. ,,Voor een dansproject, even een rondje Friesland.” En bij de verkiezingen in maart zit in het stembureau. ,,Dat gaat hoe dan ook door.” 

Plus artikel gelezen
Je las zojuist een artikel.
Onbeperkt PREMIUM-artikelen lezen?

Lees nu PREMIUM vanaf € 1,15 per week. Je krijgt dan onbeperkt toegang tot al onze artikelen, video’s, columns en meer.

Probeer PREMIUM direct