Wethouder Isabelle Diks, architect Siebe van Seijen, stichtingvoorzitter Jan van der Weij en monumentenambtenaar Leo van der Laan bij de historisch gekleurde muziekkoepel in de Leeuwarder Prinsentuin. FOTO NIELS WESTRA

'Geef Leeuwarden oude kleur terug'

Wethouder Isabelle Diks, architect Siebe van Seijen, stichtingvoorzitter Jan van der Weij en monumentenambtenaar Leo van der Laan bij de historisch gekleurde muziekkoepel in de Leeuwarder Prinsentuin. FOTO NIELS WESTRA

Geef oude panden in de Leeuwarder binnenstad hun historische kleurenpracht terug. Hiervoor pleit een nieuwe stichting, die het oprukkende wit en grijs zat is.

Zachtgeel. De kerkgangers van de Doopsgezinde gemeente op de Wirdumerdijk moesten de afgelopen tijd even wennen aan deze nieuwe kleur op de voorzijde van hun kerk. De meesten zijn er inmiddels wel enthousiast over, merkt kerkmeester Grytsje Schaaf. ,,Het is de kleur van zandsteen, dat zag er destijds duur uit.’’ De tint dateert van omstreeks 1870, zo werd bij historisch kleuronderzoek ontdekt.

Prachtig, die gele voorzijde, vindt voorzitter Jan van der Weij van de kersverse Stichting Kleuren van Leeuwarden. Gruwelend kijkt hij naar de wit en crème gekalkte muren en de witte en blauwe kozijnen aan de andere muren rond het kerkpleintje. ,,Zo ziet Leeuwarden er tegenwoordig uit’’, verzucht hij. Ook hier volgt echter onderzoek en wordt het kleuriger, belooft Schaaf.

Stichting

Leeuwarden was tot begin twintigste eeuw een zeer kleurige stad. Het waren vaak goed doordachte combinaties van modekleuren. Na de Tweede Wereldoorlog sloeg het om, zegt architect Siebe van Seijen. ,,Daarna werd alles ineens in wit en groen geschilderd.’’ Kleur heeft het sindsdien altijd moeilijk gehad.

Van Seijen was nauw betrokken bij de grote restauratie van de saunapanden in de Grote Kerkstraat, die nu deel uitmaken van het Sint-Anthonygasthuis. Alle gebouwen kregen ongeveer de tinten die bij hun bouwdatum horen. Het imposante resultaat roept bij passerende toeristen voortdurend complimenten op.

,,In Delft hebben ze al langer een organisatie die zich bezighoudt met historische kleuren. Ik was daar een keer met mijn vrouw. Ze zei: dat zouden ze in Leeuwarden ook moeten doen’’, vertelt binnenhuisarchitect Henk Hulscher. Andere liefhebbers vonden dit ook. Gezamenlijk richtten zij hier hun eigen stichting op, met hulp van monumententambtenaar Leo van der Laan.

,,Wij hebben 15.000 euro beschikbaar gesteld’’, vertelt monumentenwethouder Isabelle Diks. Samen met steun uit enkele andere potjes ontstond een budget van 50.000 euro, waarmee de stichting enkele jaren vooruit kan. De eerste twee jaar worden vooral gebruikt om vrijwilligers een selectie te laten maken van interessante gebouwen waar kleurenonderzoek uitgevoerd kan worden.

Kleurenwaaier

Geleidelijk moet er een kleurenwaaier ontstaan: een lijst waarop per eeuw de belangrijkste Leeuwarder tinten staan aangegeven. Soms bieden oude verflagen hulp. Zelfs het stucwerk had vroeger soms felle kleuren, ontdekte de gemeente, toen ze jaren geleden de Muziekkoepel (orkestschelp) in de Prinsentuin aanpakte. In de muur zaten suikertaartroze resten verborgen, die vervolgens weer werden teruggebracht. ,,Ja, een beetje de kleuren van Alma Tadema’’, zegt Van der Laan.

Het wordt voor de stichting nog een hele klus, want Leeuwarders vinden kleuren nogal eng. Dit geldt zelfs voor de gemeente, die de Hoofdwacht in 1989 okergeel schilderde, omdat dit de oude kleur zou zijn. Toen de gemeenteraad het gebouw in 2004 betrok, werd het meteen weer grijswit geschilderd.

Plus artikel gelezen
Je las zojuist een artikel.
Onbeperkt PREMIUM-artikelen lezen?

Lees nu PREMIUM vanaf € 1,15 per week. Je krijgt dan onbeperkt toegang tot al onze artikelen, video’s, columns en meer.

Probeer PREMIUM direct