Friezen in België en Suriname zijn al gewend aan de avondklok: 'De kroeg is toch al dicht, dus wat moet je dan nog op straat?'

Agenten controleren automobilisten in Parijs: in Frankrijk geldt sinds 16 januari een avondklok. FOTO EPA/IAN LANGSDON

Leven met een avondklok. Hoe is dat? In België en Suriname mogen mensen al maanden niet meer in de nachtelijke uren naar buiten.

Freyan Bosma woont in Gent (België): ‘Als je graag met iemand wilt afspreken, dan moet je dat gewoon wat eerder op de avond doen’

Student Freyan Bosma uit Kollumerpomp moet er even over nadenken. ,,Het feit dat ik er over moet nadenken maakt al duidelijk dat je er dus snel aan went.’’ De vraag was sinds wanneer in het Belgische Gent al een avondklok geldt om de coronapandemie te beheersen.

De 24-jarige student Conflict and Development maakt zich niet erg druk om het verbod om tussen middernacht en ‘s morgens vijf uur niet op straat te mogen zijn. ,,De kroegen waren toch al dicht, dus dan heeft het ook weinig zin om buiten te zijn.’’ Het beeld is soms wel grappig, zegt Bosma. ,,Rond kwart voor twaalf zie je mensen wel wat sneller gaan bewegen en ook de politie is dan meer aanwezig.’’ Verder is het vooral een kwestie van pragmatisch handelen. ,,Als je graag met iemand wilt afspreken, dan moet je dat gewoon wat eerder op de avond doen.’’ Hij ziet dat zijn vrienden langzamerhand wel een beetje coronamoe worden. ,,Het duurt allemaal zo lang. Mensen worden wat apathisch.’’

Jan Weel verbleef in Paramaribo (Suriname): ‘Aangehouden worden door de politie was geen grapje’

Gepensioneerd arts-microbioloog Jan Weel uit Goutum verbleef van 15 augustus tot 15 oktober in Paramaribo, Suriname. ,,De regering had mij en een aantal andere microbiologen gevraagd om de infectieziektediagnostiek te ondersteunen’’, vertelt hij. In die periode was ook sprake van een avondklok al begon die steeds iets later. Eerst om 19.00 uur en daarna om 21.00 uur. ,,Toen kon je weer naar het restaurant.’’ Uiteindelijk werd het 23.00 uur. ,,De casino’s gingen weer open.’’ De volgende ochtend om 05.00 uur mochten de Surinamers weer naar buiten. Dat tijdstip bleef steeds hetzelfde.

,,Als ik tijdens de avondklok naar het laboratorium moest’’, herinnert Weel zich, ,,dan had ik altijd een verklaring op papier bij me om te laten zien dat ik vanuit mijn functie echt wel op pad mocht.’’ In Suriname wordt volgens Weel vrij gemakkelijk naar het instrument van de avondklok gegrepen. ,,De medische voorzieningen, waaronder de ic-capaciteit, zijn er ook veel beperkter en iedereen is als de dood om zijn werk te verliezen. Grote opstanden heb ik ook niet gezien, al waren er natuurlijk ook mensen heel erg ontevreden.’’

Twee keer mochten de Surinamers in die periode zelfs een heel weekend hun huizen niet verlaten, met uitzondering van essentiële beroepen. Zonder problemen kon de Leeuwarder een kilometer of 10 spookrijden op de weg. ,,In Suriname zijn ze gewend om links te rijden, maar ik reed per ongeluk rechts. Normaal heb je dat vrij snel in de gaten maar er was niemand te zien op de weg. Pas na 10 kilometer dacht ik: hier klopt iets niet.’’

Verreweg de meeste mensen in Paramaribo hielden zich aan het uitgaansverbod. ,,Als je aangehouden werd, werd je door politie meegenomen naar het bureau. Je kon een boete krijgen, maar in ieder geval mocht je de volgende ochtend pas weer weg. Dat was bepaald geen grapje en daarom lieten de meesten het wel uit hun hoofd om de regels te overtreden.’’ Soms vluchtten jongeren op vrijdagavond voor het begin van de avondklok naar een resort buiten de stad, waar ze konden doen wat ze wilden omdat er toch geen controle was. Met name jonge mensen voelden zich natuurlijk behoorlijk ingeperkt.’’

Een verschil met Nederland is volgens Weel dat Surinamers vaak deel uitmaken van grote samengestelde gezinnen, waarbij opa’s en oma’s ook nog onder hetzelfde dak wonen. ,,Dat betekent een groter risico. Regelmatig zagen we dat zo’n grote familie positief werd bevonden. ‘Daar gaan we weer’, zeiden we dan tegen elkaar.’’ Het 1,5 meter afstand houden blijkt een van de grootste beproevingen voor de Surinamers. ,,Het is gewoon een erg knuffelig land, dus dat is een hele uitdaging.’’

Je kunt deze onderwerpen volgen
Friesland
Coronavirus