Een Rotterdammer in Leeuwarden: Hoe zag ik Friesland?

Daniël Coenen. FOTO JAN DE GROEN

Daniël Coenen verhuisde onlangs samen met zijn gezin van Rotterdam naar Leeuwarden. Hoe beleven zij de overstap van de Randstad naar Friesland? In een wekelijkse column vertelt hij de komende tijd over wat hij meemaakt. Vandaag deel 19: Hoe zag ik Friesland?

Interessante vraag afgelopen week in de Leeuwarder Courant: hoe zien anderen Friesland? (Commentaar, 7 januari 2021). Aanleiding is het provinciaal plan voor de Friese economie. Veel ‘Hollanders’ blijken namelijk niet in Friesland te willen werken. Terwijl het aantal ouderen stijgt en het aantal jongeren daalt. We hebben ze nodig dus. Maar ze willen niet. Friesland zou een oubollig imago hebben. En ik dacht: hoe zag ik Friesland?

Twee opmerkingen vooraf: 1. het stuk rept van jongeren en twintigers. Ik ben bijna 37 jaar maar neem de vrijheid de vraag te betrekken op mijzelf; 2. momenteel heb ik een tijdelijke baan op het provinciehuis. Dit stukje is op persoonlijke titel.

Vorig jaar mei komt Fryslân (dan nog Friesland) bij ons in beeld. Eerste gedachtes: water. Zeilen. Tweede huisjes. Vakantie, kortom. Tweede gedachtes: de Wadden. Jeugdsentiment. En vakantie, wederom.

In het verlengde van de vakantiesferen: prachtig wonen. Landelijk, met weidse uitzichten in een opgeknapte boerderij.

Het is natuurlijk de tijd van de boerenprotesten. Dit doet het imago van de provincie bij mij niet goed. Ik vind het, in eerste instantie, milieuvervuilers met lange tenen.

Leeuwarden wordt onze eerste woonplaats. Hier heb ik geen enkel beeld van, wat gek is. Heb je niet een klein beeld van elke stad in Nederland? Wel zit de Culturele Hoofdstad in mijn geheugen. Wat ik dan beschouw als geldverspilling. En ik heb foto’s gezien van reuzen die door de stad lopen. Op de foto’s staan veel toeschouwers. Waarom? Ik herinner me op deze foto’s veel driekwartbroeken.

Grappig genoeg blijken de positieve beelden te kloppen en de negatieve niet. Ligt dit aan mij of Fryslân?

Vervolgvraag in de krant is: hoe kun je mensen naar Friesland lokken? In ons geval: werk en wonen. En eigenzinnigheid. Het werk is het makkelijkst: mijn partner kon een baan krijgen die in Nederland niet vanzelfsprekend is. Dit lijkt me dus van belang. Zorg voor onderscheidende werkgelegenheid, waartegen mensen nadelen van Fryslân willen wegstrepen. Dan wonen: het landelijke trekt ons. Nu de Randstad zichzelf volbouwt, zijn er vanzelf steeds meer mensen die daar weg willen. Lijkt me. Ook omdat de huizenprijzen daar harder stijgen dan hier. Tot slot: blijf jezelf. Ik bedoel: Fryslân is een eigenzinnige provincie. En dit vind ik positief. Met een eigen taal en in zekere mate afstandelijke houding tot de rest van het land. De kunst is in het leven om jezelf te blijven. Fryslân lijkt dit aardig te lukken. Mij trekt dat.

Reageren? daniel_coenen@hotmail.com