Duurzaamheidstip: kapotte kous op de kop

Creatief hergebruik van een kapotte kous.

Een goede katoenen of wollen sok gaat honderden kilometers mee. Maar op een kwade dag wordt ie bij de tenen en op de hiel zo dun dat er gaten in vallen.

Wie: de schrijver van dit stukje.
Tip: gooi sokken met gaten niet weg, maar maak er charmante en enge speelpoppen van.

Dan bereikt de sokkendrager een afwegingsmoment. Zal ik hem stoppen of mazen? Kan ik dat wel? Wie zal ik het vragen? Of gooi ik de lekke sok als textielafval in de bijbehorende recycling-emmer?

Dit zijn vrij gelijkwaardige opties, waarbij waarschijnlijk de doorslag geeft of de sok zo lekker zat dat je er eigen tijd of die van de buurvrouw in wilt steken. Er is ook nog een wenkend alternatief.

Als je de sok bij de tenen openknipt en een kleurig stuk vilt met naald en draad in het knipgat zet, dan heb je al de contouren van een bruikbare sokkenpop. Het vilt is de bek, de tong of het verhemelte. Je kunt er nog een gebit in maken met kralen of een oud kunstgebit dat nog ergens lag. De sokpop is verder te verrijken met haar van katoenen draadjes of manen van wol of touw. Een sok laat zich prima beschilderen met acrylverf.

De gein van een sokpop zit in het speelplezier. Je steekt je hand er aan de onderkant in en dan kun je met de vingers het sokkenbekje de mimiek meegeven die hoort bij zijn door de speler te maken geluiden.

Kinderhanden passen in een kindersok, grotemensenhanden in grote sokken. Het wijst zichzelf. Wie veel versleten sokken heeft kan de hele straat er mee plezieren. Geen centje pijn.