Vier maanden na de corona-uitbraak op de afdeling oncologie van het MCL worstelt een deel van de verpleegkundigen en verzorgenden nog altijd met long-covid-klachten. ,,Het is elke dag een uitdaging de roosters rond te krijgen.”

,,Op het moment zelf was ik wat grieperig, vooral kortademig. Ik lag veel op bed, logisch”, vertelt Ineke Witteveen. De 26-jarige verpleegkundige uit Wommels was een van de eerste medewerkers die begin februari besmet raakte met het coronavirus op de afdeling oncologie. Daar zijn kanker-patiënten opgenomen en krijgen op een aangrenzende afdeling andere kanker-patiënten voor een dagbehandeling, een chemokuur. ,,Wat me tegenviel was vooral het herstel, ik heb er meer dan een maand uitgelegen.”

Van de 55 medewerkers op de oncologie-afdeling pikte bijna de helft het coronavirus op. Niemand hoefde te worden opgenomen in het ziekenhuis, maar zo goed als alle 27 besmette verpleegkundigen en verzorgenden werden wel even stevig ziek van het virus, vertelt manager Marjan Seefat (49) uit Sneek. ,,Gemiddeld waren ze één tot anderhalve maand uit de roulatie. Er zijn nu nog zeven die niet volledig inzetbaar zijn, en dan druk ik me mild uit.”

Het gaat om ,,een heel jong team”, vervolgt Marjan Seefat. Hoofdzakelijk jonge, fitte mensen, twintigers en dertigers. Witteveen is nog steeds niet helemaal de oude. ,,Vermoeidheid, concentratieverlies, kortademigheid en ik heb veel moeite met prikkels”, vertelt ze, hoorbaar naar adem happend. ,,Als het te druk wordt, als te veel mensen wat van je moeten, dan vliegt het me aan.”

'Je zit er gewoon op te wachten tot je ook positief test, wat een angst'

,,Onwerkelijk”, noemt verpleegkundige Iris Seefat (geen nauwe familie van de manager) het hele gebeuren. ,,Je hoorde wel van corona, je werkte altijd extreem veilig en ineens sta je er middenin. Het was heel erg spannend die dagen, steeds meer collega’s waren positief, ook mensen van wie je het niet zou verwachten”, vertelt de 29-jarige verpleegkundige uit Sint Nicolaasga.

Het team was opgesplitst in twee groepen. Een groep die de kankerpatiënten in quarantaine behandelde, en een groep die de andere patiënten verzorgde. Ze liepen er bij als maanmannetjes, vertelt manager Seefat, hielden zich nauwlettend aan alle veiligheidsmaatregelen, hadden geen onderling contact, en toch werden elke dag weer in beide groepen nieuwe besmettingen vastgesteld.

,,Je zit er gewoon op te wachten tot je ook positief test, wat een angst”, vertelt verpleegkundige Seefat. Afhaken was geen optie. ,,Heel heftig. Je, eh, moet komen. Op een gegeven moment waren we met een late dienst nog met drie collega’s, meer waren er niet, er zaten ook veel collega’s in quarantaine. Nu ja, er lagen ook nog maar vier patiënten.” Toch ontsprong ze, net als de manager, de ‘coronadans’. ,,Toen de uitbraak net gaande was, was ik een paar dagen vrij. Dat is denk ik mijn geluk geweest.”

Patiëntenstop

Zeker twaalf kankerpatiënten, acht nierpatiënten en nog eens elf medewerkers van aanpalende afdelingen raakten besmet, maar de patiëntenzorg zelf is nooit in gevaar geweest, verzekert manager Seefat. Er kwam al gauw een patiëntenstop en andere afdelingen en andere ziekenhuizen namen patiënten over. Nog altijd springen andere MCL-afdelingen bij met de opname van kanker-patiënten. ,,Elke dag managen we via zoom de patiëntenstromen.”

In MCL zijn van de dertig bedden in het Oncologisch Centrum Leeuwarden er nu 24 bezet, de dagbehandeling is wel helemaal vol. ,,Het is iedere dag een uitdaging om de roosters vol te krijgen. Het is schuiven met personeel, we vragen erg veel van onze mensen. Het is een raar gegeven: ze werken drie dagen, maar door de app waarin we steeds vragen of er nog iemand beschikbaar is zijn ze er feitelijk vijf, zes dagen mee bezig.”

'Een situatie als deze brengt mensen heel dicht bij elkaar'

Manager Seefat heeft geen verklaring voor het gegeven dat zo’n groot deel van haar besmette medewerkers zo lang geraakt is door het coronavirus. ,,We hebben wel eens de virusload van medewerkers gemeten. Daaruit bleek dat sommigen nog gigantisch lang besmettelijk waren, twee tot drie weken.” Waar het aan kan liggen, is niet onderzocht. ,,Dat is niet aan ons.”

De verpleegkundigen Witteveen en Seefat zijn erg geschrokken van de gevolgen van corona en zeggen die te hebben onderschat. Witteveen bouwt heel rustig haar werk weer op. Eerst drie uur per week, nu zit ze op 24 van de gebruikelijke 32 uur. ,,Dat lukt.”

,,Een situatie als deze brengt mensen heel dicht bij elkaar”, signaleert manager Seefat. ,,We dragen het gezamenlijk, delen de emoties. Ik heb er een krachtiger en zelfstandiger team voor teruggekregen.” De verpleegkundigen bevestigen dat. ,,Ja, je bent afhankelijk van elkaar, dit heeft de band versterkt. Wat dat aangaat heeft deze crisis ook wat positiefs gebracht.”

Je kunt deze onderwerpen volgen
Friesland
Coronavirus
Instagram
Plus artikel gelezen
Je las zojuist een artikel.
Onbeperkt PREMIUM-artikelen lezen?

Lees nu PREMIUM vanaf € 1,15 per week. Je krijgt dan onbeperkt toegang tot al onze artikelen, video’s, columns en meer.

Probeer PREMIUM direct