Een toren vol poezie.

Champagne en een dichterlijke Oldehove (+video)

Een toren vol poezie. FOTO MARCEL VAN KAMMEN

Er was champagne, gedeputeerde Sietske Poepjes riep ‘Tsjoch’ en het ‘spreekbotenfestival’ in de Prinsentuin ging van start. Lân fan Taal is open.

Tout Leeuwarden verzamelde zich gisteravond in Lân fan taal-bezoekerscentrum Obe om te zien dat het goed was. In Tresoar staan bijvoorbeeld poëziemachines waarop het publiek ook vandaag tijdens de open dag in woord en beeld poëzie tot zich kan nemen.

Het was nog een Sisyfus-arbeid om de machines op te zetten, onthulde dichter fan Fryslân Eeltsje Hettinga. ,,As it spul omheech wie, dondere it wer nei beneden.’’ Maar de machines staan. En Hettinga las zijn gedicht De tocht de taal voor, dat hij speciaal voor de openingsplechtigheid maakte.

In een filmpje legde initiatiefnemer Hein de Graaf de beginselen van DNALWD uit. Zondag wordt een bijzonder raam aan het kunstwerk van DNA-buisjes toegevoegd. Het zit stikvol verhalen. Sommige lang, andere ultrakort. De Graaf: ,,De een schrijft een heel boek, de ander zegt: Ik bin fan fan Cambuur punt.’’

Première

Daarna was de première van de videoprojectie Foarlopich Lân, die tot 13 april iedere vrijdagavond, zaterdagavond en zondagavond te zien is. Het werd gemaakt door Herman van Veen, Tsead Bruinja en Jules van Hulst.

Herman van Veen: ,,Je maakt een wonder mee''

Een kwartier voor aanvang, als alle gasten staan te toasten, overleggen Van Hulst en Bruinja in de gang. Buiten bij de deur staan EHBO-ers, op het plein klinkt geroezemoes van nieuwsgierigen. De toren is nog donker, alleen de klok is verlicht. Het gemeentehuis steekt hel geel af tegen de lucht.

Acht uur. De toren is duister. De stem van Bruinja klinkt. ,,Sinne. Fisk. Fûgel. Grûn, Tiid, Flagge, Skaad, Hân, Wiis.’’ De woorden rollen over het plein. Op de toren verschijnen geprojecteerde ballonnen, die worden opgeblazen. ,,Van wie heb je die trekken, die streken?’’, vraagt Herman van Veen.

,,Een vis’’, roept een meisje met een ijl stemmetje. Op de toren hangt een grote oranje vis. En later een haas. Herman van Veen: ,,Je maakt een wonder mee en je vraagt je af: Ben ik er tegen bestand?’’

,,Wêr giet it oer?’’, vraagt een oudere heer. ,,Nergens oer’’, zegt zijn vrouw. Hij peinzend: ,,Hiel apart.’’ Jules van Hulst zei het al eerder: het is geen Pixar. De kijker raakt de grip kwijt. Maar iedereen kan het werk nog heel vaak, om acht uur bekijken.

Gebruikers van de smarthone-app klikken hier voor de video.

Plus artikel gelezen
Je las zojuist een artikel.
Onbeperkt PREMIUM-artikelen lezen?

Lees nu PREMIUM vanaf € 1,15 per week. Je krijgt dan onbeperkt toegang tot al onze artikelen, video’s, columns en meer.

Probeer PREMIUM direct