FOTO ARCHIEF LC

Bolsward houdt hart vast over ontruiming stadhuis

FOTO ARCHIEF LC

Het monumentale Bolswarder stadhuis wordt deze maand leeggehaald voor de verbouw tot historisch centrum. Bolswarders houden hun hart vast. Als die tafel uit de zeventiende eeuw maar niet in de container belandt.

Wat gebeurt er met de oude wapenkast uit de burgemeesterskamer? Belandt die straks op Marktplaats? Verdwijnen raadszetels uit de renaissance in de container? En hoe komt het met de wip? Blijft die oude bascule uit de waag op zolder liggen van het monumentale stadhuis? Welk meubilair verdwijnt definitief in een depot of wordt verkocht. En wat krijgt straks weer een plekje in het Historisch Centrum Westergo?

Amateurhistorici in Bolsward zitten vol vragen over de ophanden zijnde ontruiming van het monumentale stadhuis. Het pand aan de Jongemastraat ondergaat een grootscheepse verbouwing en renovatie om daarna dienst te doen als Historisch Centrum Westergo (HCW).

Het wordt de nieuwe stek voor de bibliotheek, de museumcollecties van het Titus Brandsma Museum, het Gysbert Japicxhûs en de Oudheidkamer, het toeristeninformatiepunt, een horecazaak en het gemeentearchief.

'De vraag is: hoe ga je het later weer inrichten?'

Bezoekers krijgen de verhalen van vroeger en nu voorgeschoteld in tentoonstellingen, lezingen en exposities. Gemeente Súdwest-Fryslân hoopt dat het een ontmoetingsplaats wordt voor burgers en toeristen.

Jan van der Klis uit Bolsward was dertig jaar ambtenaar bij de gemeente Bolsward en nu betrokken bij stichting Bolswards Historie. ,,Ik heb al die jaren op het stadhuis gepast, weet precies wat er allemaal staat.” Hij is zorgelijk over de verbouw en renovatie van het monumentale stadhuis, dat na het vertrek van de ambtenaren in 2011 leeg staat.

Wat gebeurt er met de inventaris als straks de nieuwe gebruikers hun intrek nemen. Het meubilair is in de renaissancestijl bijvoorbeeld. ,,Weliswaar nagemaakt, maar het verwijst naar die periode. Het moet er zeker in blijven”, vindt Van der Klis. ,,Er staat een tafel uit de zeventiende eeuw. Ook die moet blijven. De vraag is: hoe ga je het later weer inrichten?”

'Interieur en exterieur onlosmakelijk verbonden'

Aan de hand van de meubels die bij het gebouw horen wordt het verhaal verteld van de rol van de gemeente door de jaren heen, meent Van der Klis. Neem nou de oude wapenkast. ,,Die is nu in gebruik als porseleinkast. Hij hoort eigenlijk in de oude burgemeesterskamer te staan. Als er een oproer was deelde de burgemeester de wapens uit om de opstand neer te slaan.''

,,De wapenkast zou weer als zodanig in die kamer moeten komen. Het oude meubilair moet teruggeplaatst worden op de plek waar het stond in de oude functie.”

Zo staat het stadhuis vol met meubels en spullen met een verhaal. In het pand is ook het waaggebouw geïntegreerd. Schepen voeren tot aan de voet van het stadhuis en wogen hun goederen. Dat gebeurde met een bascule; de wip. De straat langs het water is er naar genoemd. Dat weegapparaat stond tentoongesteld. Maar toen het ding viel en een bezoeker zijn teen eronder kreeg, ging het naar de zolder.

Het hart van het gebouw, met de raadzaal, de Vierschaar – de plek waar vroeger recht werd gesproken – en de voormalige burgemeesterskamer, stamt uit 1614. Jan Keuvelaar betrokken bij de Oudheidskamer, zei eerder al dat het interieur van de drie vertrekken onlosmakelijk is verbonden met de bijzondere buitenkant. Meubilair of kunst kan in zijn optiek niet zomaar elders worden ondergebracht.

Een strenge selectie

Niet alles komt terug, de ruimtes worden ingericht voor de tentoonstelling en de bibliotheek. ,,It is net oars as by it opromjen fan in hûs”, zegt gemeentelijk projectleider Sietse la Roi. ,,Wat fan wearde is komt werom, wat net fan wearde is giet fuort.”

De gemeente gaat uiterst zorgvuldig met de inventaris om, bezweert La Roi. Kunst dat in bruikleen is gaat terug naar de eigenaar of gaat in depot. En voor de rest volgt een strenge selectie. ,,Spul dat in ferhaal fertelt, kinne we yn it nije HCW goed brûke.”

Maar dingen waarbij dat niet geldt, kunnen zo in de container belanden. ,,Lampen, âlde stuollen, gebrûksfoarwerpen dy’t we net kwyt kinne en net opslaan wolle, goaie we fuort.” La Roi snuffelde al even rond op de zolder. ,,Dêr leit guod dêr't al tweintich jier net nei omsjoen is. Mar ek spul dêr’t je fan tinke: ho, ho, dit mei net yn de kontainer bedarje.”

De gemeente schakelt deskundige hulp in. Historici met verstand van zaken en de Oudheidskamer.

,,En by twifel skeakelje we minsken yn dy’t der mear fan witte.”

menu