Boer Zoekt Vrouw: Jutrijper Jelte mist doel en een boer in een bunnypakje

Jelte en Steven. FOTO KRO/BOER ZOEKT VROUW

Als je iemand het hof maken moet vergelijken met een springwedstrijd voor paarden, dan lag Steven nu plat op zijn rug in de manege na een weigering, kreeg Jelte strafpunten omdat-ie tijd te weinig had voor het parcours en trippelde Erik parmantig de bak uit met een gouden rozet. Ja, in de stallen van boerin Annemiek in Tynaarlo zijn de kaarten geschud.

Het is logeerweek in  Boer Zoekt Vrouw  en eerlijk is eerlijk: in hun zoektocht naar de ware liefde zijn de vijf boeren  on fire.  Hupsend in een roze bunnypak brengt de immer jolige boer Geert Jan in Villa Kakelbont zijn logees een nachtkus. Even daarvoor heeft-ie ze al lekker verwend met ,,allemaal een eigen vervoermiddel’’: een bezem. Wat een dijenkletser!

Houdt die man ooit op met anderen in de maling te nemen? Nou nee dus, en dat is precies de reden dat Betty al na een nachtje haar rolkoffer weer inpakt. ,,Ik zie een ontzettend lief mens die ook heel goed is voor een ander en die ook heel erg onzeker kan zijn. Maar ik zie ons niet samen, dus ik ga ook naar huis.’’

loading

En héél even, als Betty hem snikkend om de hals valt, laat Geert Jan zijn clownsmasker zakken. Zijn troost en emoties lijken oprecht. Dit is het mooiste wat we toen nu toe van ‘m zagen. Maar goed, dat duurde maar kort. Daarna, leep, tegen Jacqueline en Karine: ,,Fieuw, het was een opluchting eigenlijk.’’

Terug naar Tynaarlo, waar Annemiek op de eerste avond een potje ‘De kolonisten van Catan’ inzet als middel om Jelte (de Jong uit Jutrijp), Steven en Erik beter te leren kennen. Jelte ruilt een schaap met haar en als zij zegt: ,,Als je wilt, mag je nog wel een biertje’’, dan hapt hij toe en antwoordt: ,,Zullen we dat doen dan?’’  Kaching !

loading  

Maar wacht, dat loopt anders... Annemiek bedoelt vooral: doe wat jullie willen, ik ga naar bed. Daar kwam nog het verzoek achteraan om de lichten uit te doen en de herdershond voorzichtig naar het hok te lokken.

Bij het staartscheren van de koeien, de volgende dag, tekent zich de splitsing af. Annemiek en Erik werken samen en Jelte moet het klusje klaren met zijn boerenhulp Steven. Met gevoel voor understatement vat Jelte de zaak samen: ,,Het is heel aardig hoor, zo met zijn tweeën, maar je bent hier toch met een doel. En ik weet niet of dat zo bereikt wordt.’’

Ondertussen, in Zeeland, ontpopt akkerbouwer Bastiaan zich als een sympathisant van de Olke-theorie: claimen en vastleggen. Strik er omheen, niks meer aan doen. Deze boer wil geen vrijblijvende verkering. Zijn logees Elise ( the girl next door ), Madeleen en Milou krijgen vrij weinig begrip voor hun onafhankelijkheid. ,,Hoe zie je dat dan?’’, vraagt Milou. Die dus iets moet opgeven voor hem. ,,Krijg ik dan elke week mijn zakgeld van Bastiaan?’’

loading  

Die bereidheid om de biezen te pakken en naar een boerderij te verkassen, is bij Geert vele malen groter. Vera, Angela en Esther zijn als was in zijn handen. Zoetgevooisd en met priemende ogen neemt hij ze een voor een apart om te vragen hoe ze het eigenlijk vinden op de boerderij. Die lieve koeien, die betoverende boer: ze vinden het allemaal schitterend. En Vera? Zij is zelfs haar pyjama al vergeten...

De verleidingsstrategie van zorgboer Jan in de Beemster is lastig te volgen. Hij schudt de ene na de andere onthulling uit de mouw (,,ik mot toch effe een dingetje zegge’’) die de vrouwen van hun stuk brengen. Kijk, Nienke vindt zijn eerlijkheid over zijn snuiven en een pilletje slikken ,,echt súperknap’’. Zij doet dat immers óók. Voor Froukje is het ,,geen  big issue  maar wel een ding’’ maar Vera worstelt met het gedrag van dit ,,heel waardevolle mens’’.

Na zijn geruststellende ,,het is niet zo’n groot ding in mijn leven hoor’’, haalt Vera opgelucht adem. ,,Hè wat fijn Jan. Nu kan ik hopelijk vannacht slapen.’’