Bewoners, medewerkers en vrijwilligers zijn opgelucht dat Abbingahiem weer helemaal open gaat. Op de foto (v.l.n.r.) bewoner Frans Joekema, medewerker Hinke Nauta, bewoner Wim Stallinga, vrijwilliger Gosse de Vries en bewoonster Annie Kooistra.

Blij om versoepeling regels zorgcentra: 'De vlag mag uit'

Bewoners, medewerkers en vrijwilligers zijn opgelucht dat Abbingahiem weer helemaal open gaat. Op de foto (v.l.n.r.) bewoner Frans Joekema, medewerker Hinke Nauta, bewoner Wim Stallinga, vrijwilliger Gosse de Vries en bewoonster Annie Kooistra. FOTO NIELS WESTRA

Bewoners van Abbingahiem in Leeuwarden zijn opgelucht dat ze eindelijk weer onbeperkt mogen wandelen en bezoek ontvangen.

Hoewel de behoorlijk lege parkeerplaats van het woonzorgcentrum om kwart over één woensdagmiddag anders doet vermoeden, zijn er toch al behoorlijk wat bezoekers langs geweest. Tientallen registratieformulieren liggen in de bak onder een tafel bij de entree. Bezoekers worden geacht die in te vullen om, mocht er toch weer eens een besmetting met het coronavirus ontdekt worden, direct bron- en contactonderzoek te kunnen doen.

De verruimde bezoekregeling die landelijk van kracht is geworden betekent in Abbingahiem - het verschilt per zorgcentrum - dat bewoners onbeperkt bezoek mogen ontvangen zo lang ze willen en ook dat ze zonder restricties, zoals begeleiding, buiten mogen rondwandelen. Alleen de regel anderhalve meter afstand houden is nog van kracht. Eerder mochten bewoners slechts twee keer per week hooguit twee bezoekers ontvangen en maximaal drie kwartier.

,,De vlag mag wel uit’’, zegt bewoner Wim Stallinga (85). Hij wordt hier ‘de directeur’ genoemd ook omdat hij als voormalig hoofd schoonmaak het zorgcentrum op zijn duimpje kent. Bovendien is hij een van de vertegenwoordigers van de bewoners in de cliëntenraad. Stallinga is bijzonder blij met de nieuwe situatie.

Op zijn kamer keuvelt hij met medebewoner Frans Joekema (84). ,,Dizze situaasje hat fierstente lang duorre’’, zegt Joekema. Hij trok zich niet al te veel aan van de opgelegde regels. De laatste weken mocht hij tijdens de bezoektijden, onder begeleiding, ook wandelen in het park. Maximaal drie kwartier, maar Joekema was meestal langer onderweg. ,,As ik der út bin dan bin ik der út. Ik bin eigen baas. Se kinne fan my de rambam krije.’’

‘Ik bin eigen baas. Se kinne fan my de rambam krije’

Joekema kan sowieso weinig begrip opbrengen voor vrijheidsbeperkende maatregelen. Stallinga wel. ,,Juist door de strenge aanpak hebben we het gered en is er geen virus het huis binnengedrongen. Daar mogen we blij om zijn.’’ Daardoor, beklemtoont Stallinga, genieten de bewoners nu meer vrijheden. Joekema mag zijn kinderen de hele dag uitnodigen, weet ‘de directeur’. Dat was Joekema zich nog niet bewust. ,,O ja? Is dat sa? Dan sil ik myn soan drekst efkes belje.’’

Feestdag

Nog steeds staan de beruchte grote bouwhekken rond de tuin. Twee rijen dik, met anderhalve meter afstand er tussen. Naar verwachting zullen ze binnen een week of drie verdwijnen als de nieuwe, vrijere aanpak goed bevalt. Die hekken waren er juist om, toen het zorgcentrum op slot zat, toch nog enig contact met de buitenwereld mogelijk te maken en de bewoners tegelijkertijd te beschermen, benadrukt Hinke Nauta, een van de welzijnscoördinatoren van Abbingahiem. ,,De measte bewenners wienen der ek tige bliid mei.’’

Even stokt de adem in haar keel. Nauta slaat de hand op haar borst. Ze heeft de afgelopen maanden veel verdriet gezien bij bewoners en spanning spanning bij collega’s. Nu is ze opgelucht. ,,Dit fielt as in feestdei. Ik bin sa bliid dat wy wer gewoan iepen kinne.’’

Ook verpleegkundige Femke Kamstra is blij met de versoepeling van het beleid. Kamstra is tevens voorzitter van het preventie- en uitbraakteam van Abbingahiem. De verantwoordelijkheid wordt nu vooral weer bij de bewoners en hun bezoekers gelegd.

‘We hâlde eagen en earen iepen en ien kear yn de wike is der in evaluaasje’

,,Blykt yn de praktyk dat it in kear te drok wurdt by de entree’’, stelt de verpleegkundige, ,,dan sille meiwurkers de besite advisearje dat it better is om in oare kear werom te kommen. We hâlde eagen en earen iepen en ien kear yn de wike is der in evaluaasje. It is, nei moannen fan strenge kontrôle, fansels hiel spannend, mar dêr stiet tsjinoer dat wy sjogge wat dy frijheid mei de bewenners docht. Se wienen hjir ek echt oan ta.’’

Plus artikel gelezen
Je las zojuist een artikel.
Onbeperkt PREMIUM-artikelen lezen?

Lees nu PREMIUM vanaf € 1,15 per week. Je krijgt dan onbeperkt toegang tot al onze artikelen, video’s, columns en meer.

Probeer PREMIUM direct