Alle beetjes: Nooit meer aanbranden

Fabrieksmatig gemaakte hooikist, Duitsland, eind 19e eeuw. FOTO WIKIPEDIA

Je hebt fastfood voor als je in tijdnood zit of een overstap moet halen op het station. En je hebt eten dat er heel lang over mag doen om genuttigd te kunnen worden.

Wie: de schrijver van dit stukje.
Tip: gaar de warme maaltijd in een hooikist.

Neem bijvoorbeeld bruine rijst of versgeschilde aardappelen. Die hebben al gauw twintig minuten nodig om op een laag fornuispitje gaar te worden. Met altijd het risico dat ze droog komen te staan en aanbranden.

Dat kan beter en energiezuiniger. In een hooikist worden rijst en aardappelen ook goed gaar, zonder dat er een vlam of een hete inductieplaat onder zit.

Het is een oude truc, die vooral populair is (in onze streken: was) onder boeren en hun arbeiders bij werk op het land. Het is een kist waarvan de de binnenkant en het deksel zijn bekleed met stro of hooi, eventueel netjes afgedekt met katoen. Als het water in de etenspan een minuutje aan de kook is kan ze in de kist.

Het belangrijkste is een goed sluitend deksel op de pan, die bij voorkeur nog in een handdoek is gewikkeld. Je zet hem in de hooikist, sluit die ook goed af en de warmte kan nergens anders meer heen dan naar de rijstkorrel of de pieper.

Een uur – of twee of drie – later is het eten precies goed en nog steeds warm zat. De hooikist werkt ook voor pasta, stoofschotels en – naar carnivoren beweren – zelfs voor vlees.

Een hooikist is goed zelf te maken. In principe kun je je ook redden met een kartonnen doos, bekleed met oude kranten en handdoeken.

Op de camping volstaat de donzen slaapzak wonderwel. Motto: een behoorlijk beetje van het gas af.