Advocaten: nieuwe tbs-wet is gevaarlijk

ANP

De nieuwe tbs-wet zal ervoor zorgen dat ‘potentieel gevaarlijke mensen’ zich niet meer laten behandelen, waarschuwen in tbs gespecialiseerde advocaten.

De Wet forensische zorg die deze week door de Eerste Kamer is aangenomen, is bedoeld om criminelen die weigeren mee te werken aan psychologisch en psychiatrisch onderzoek in het Pieter Baan Centrum – jaarlijks gaat het om zo’n honderd verdachten – alsnog tbs op te kunnen leggen. Nu lukt rechters dat vaak niet, omdat ze niet weten wat verdachten psychisch mankeert.

Michael P.

Eén van de beruchtste voorbeelden is Michael P., die afgelopen jaar de Utrechtse Anne Faber om het leven bracht. In 2011 wist P. tbs te voorkomen nadat hij na een verkrachting weigerde mee te werken aan psychologisch onderzoek.

,,Een gevaarlijke wet”, zegt advocaat Tjalling van der Goot (Anker & Anker in Leeuwarden). Een heikel punt is wat Van der Goot ,,het wettelijk breken van het medisch beroepsgeheim” noemt. Psychiaters en psychologen die de ‘tbs-weigeraar’ in het verleden hebben behandeld, worden verplicht om het dossier van de patiënt te overhandigen aan de rechter. ,,Er is een risico dat psychisch gestoorden nu minder snel naar een behandelaar zullen stappen, wetend dat hun dossier ooit tegen hun gebruikt kan worden”, zegt Van der Goot. ,,Onwenselijk, want iedereen moet zich in vertrouwen kunnen wenden tot een arts. Zeker als je door een psyschische aandoening een gevaar voor jezelf en anderen kunt zijn.”

‘Met de haren bijgesleept’

Bovendien is in het oude onderzoek nooit gekeken naar de relatie met het delict en de kans op herhaling, aldus van der Goot: ,,Het is er met de haren bijgesleept.” Hetzelfde vindt zijn confrère Sierd Roosjen (Heidanus Arnoldus Roosjen in Groningen). ,,Het is linkeballen met oude informatie. Zo van: u heeft tien jaar geleden uw been gebroken, dus wat u nu gedaan heeft, zal ook wel met uw been te maken hebben”, zegt Roosjen, die is aangesloten bij de vereniging van tbs-advocaten.

Roosjen heeft wel begrip voor het idee om een eind te maken aan het ‘laten wegkomen’ van tbs-weigeraars. ,,Maar dit is het ene probleem dempen en het andere creëren. Potentieel gevaarlijke mensen zullen nu zeggen: ik ga niet meer naar de therapeut.” Veel beter kan volgens hem gewerkt worden aan het aantrekkelijker maken van tbs, zodat verdachten eerder zullen meewerken aan onderzoek. ,,Bijvoorbeeld door de behandeling te versnellen.

Nu wordt tbs alleen minder aantrekkelijk en dat komt door de preoccupatie van de politiek met het onderwerp.”