Advocaat Tjalling van der Goot over zijn privéleven: water alom

Een advocaat die praat over zijn privéleven. Het is even wennen. Maar Tjalling van der Goot durft het aan. Over opgroeien in Grou, over ‘groot worden met zeilen’. En weten waar het dorp It Heidenskip ligt.

Boeier 20 in Grou. Hij staat midden op de doorgaande weg. Een slanke, sportieve man. In overhemd, krijtstreepbroek en stropdas. Hier is hij opgegroeid, de eerste bewoners van het royale inmiddels ietwat gedateerde nieuwbouwhuis. Aan wat toen nog de rand van het dorp was met uitzicht op de weilanden.

Het asfalt waarop hij staat, was destijds de start van veel avonturen. Daar liep namelijk de sloot, die hij overstak met zijn polsstok. Hup, het land in. Advocaat Tjalling van der Goot (49) beleefde een jeugd op het platteland, vol vrijheid en ruimte. Iets wat hij zijn eigen kinderen ook gunt.

Als advocaat praten over je privéleven is heel wat anders dan praten over je vak. Je hebt niks aan juridische termen en hoeft je woorden wat minder op een goudschaaltje te wegen. Hoewel. Van der Goot werkt in een maatschap met Hans en Wim Anker, de Friese juristentweeling. Tijdens spraakmakende rechtszaken, hij heeft onder andere zeden- en geweldsdelicten in portefeuille, is het fijn om je privébestaan buiten de schijnwerpers te hebben. Om dreigmails op kantoor te krijgen en niet aan huis.

Toch oogt hij ontspannen, op het terras van Hotel Restaurant Oostergoo in Grou. Met uitzicht op het water, de steigers en de voorbijvarende boten. Watersport. Het is een constante in zijn bestaan. Hij is een zeiler, zijn vader is een zeiler. Vader Jetze was net als Tjalling zelfs wedstrijdzeiler. Daarnaast hadden ze een Dordtse Hoogaars, een stalen platbodem. Zonder zwaarden, benadrukt Tjalling.

Ze zeilden alle zomervakanties van plint tot plint vol. Met zijn vieren: vader Jetze, moeder Geeske, zus Anke en Tjalling. Vanaf dag één tot en met de laatste dag. ,,Dan kwam je weer op school en dan hadden de andere kinderen verhalen over Frankrijk, Italië, Spanje. En wij, ja wij waren Friesland nauwelijks uit geweest. Maar onze vader had een gevleugelde uitspraak: ‘jullie weten wel waar It Heidenskip ligt’.”

Vergissing

Jetze en Geeske zijn getogen Grousters. Je mag dan ook best vinden dat hij en zijn zus ‘per ongeluk’ in Leeuwarden zijn geboren. Net zoals je het achteraf een vergissing kunt noemen dat zijn ouders in de stad hebben gewoond.

,,Het zijn geen stadsmensen. Maar mijn vader werkte toen als leraar in Leeuwarden, daarom zijn ze daar gaan wonen.’’ Toen Tjalling een jaar of 2, 3 was, precies weet hij het niet meer, zijn ze teruggegaan naar Grou. ,,Er was voor hen maar één plaats, en dat was Grou. Mijn vader kreeg later een andere baan, hij werd directeur bij Recreatieschap De Marrekrite en dat was het helemaal voor hem.’’

,,Ik ben groot geworden met het zeilen. Als er skûtsjesilen was speelde ik met knijpers en luciferhoutjes de situaties na. Met wedstrijdzeilen kon ik goed meekomen. Ik hoorde bij de subtop. Eerst als fokkenist, later als schipper in een Flits. Daarna kwam de Laser. Ik was fanatiek, net als mijn vader. Maar hij heeft zich er nooit veel mee bemoeid. Hij hield zich op de achtergrond.’’ De hoogaars ging mee als moederschip als er wedstrijden waren. Kon hij een beetje tegen zijn verlies? Grinnikend: ,,Wanneer ik verloor, lag het aan het schip.’’

Na het openbaar gymnasium in Leeuwarden volgde de rechtenstudie in Groningen. Hij stopte met wedstrijdzeilen, de klad kwam er in. Maar, met een grote glimlach: ,,Ik heb later wel meegedaan aan een zeilwedstrijd voor advocaten met huurvalken op Loosdrecht. En die heb ik wel gewonnen.’’ Aan volgende edities heeft hij niet meer meegedaan, want ,,je moet stoppen op je hoogtepunt.’’

Zien wij hier een man die van jongs af aan al wist dat hij advocaat wilde worden? Volgens mijn moeder heb ik op de lagere school al geroepen dat ik dat wilde. En als je moeder dat zegt, dan is dat waar. Maar zeker van zijn zaak was hij niet toen hij zijn gymnasiumdiploma op zak had.

Bier

,,De eerste twee jaar van mijn studie vond ik helemaal niks.’’ Het was een periode van kroeg, kameraden en bier. Maar zijn propaedeuse haalde hij wel in twee jaar. En omdat hij toen nog vier jaar had om zijn studie af te ronden, volgde een inhaalslag. Het gas ging er op. De knop ging om. Tjalling ontdekte een heleboel saaie richtingen in de rechtspraak maar ook dat strafrecht hem bijzonder aansprak.

,,Dat gaat over het leven zelf. Over wat mensen overkomt. Slachtoffers maar ook daders. Een groot deel van ons werk is het terugbrengen van de nuance. Er zit altijd een verhaal achter een zaak.’’

De militaire dienstplicht gaf hem de kans en de tijd om zich te oriënteren op zijn toekomst. Reserve-officier Van der Goot hield onder meer toezicht op de beveiliging en bewaking van gevoelige objecten in het Noorden zoals het militaire keuringscentrum, de Indelingsraad, aan de Hereweg in Groningen. Wat neerkwam op het controleren van soldaten die met geweer en al in het donker in de bosjes langs een fietspad lagen. Tot groot plezier van passerende studenten.

In 1994 begon hij bij advocatenkantoor Machiels in Buitenpost. Daar deed hij veel strafrechtzaken. Tjalling vertrok uit Groningen en ging samenwonen in Drachten. Toen die relatie op de klippen liep (,,We hadden geen kinderen en verder hoeven we het er niet over te hebben’’) verkaste hij weer naar Groningen.

Een stad waaraan hij toch wel een beetje zijn hart heeft verpand. ,,Ik vind het zelfs een van de mooiste steden van Nederland’’, zegt hij. In 1999 kon hij aan de slag bij Anker & Anker in Leeuwarden. Ook een strafrechtpraktijk. ,,Je kunt ook kiezen voor andere richtingen, commerciëlere, maar dit is toch meer een sociale praktijk.’’ Sinds 2006 werkt hij in maatschap met de Ankers. Hartgrondig: ,,En ik ga er nooit meer weg.’’

Toch typisch. Daar waar veel jongeren, zeker studenten, het liefst zo snel mogelijk richting het Westen, Amsterdam, willen, is hij altijd in het Noorden gebleven. ,,Ik heb nooit de drang gehad om naar het Westen te willen. Het was voor mij een logische stap om hier te blijven toen ik klaar was met mijn studie. Hij is toch vaak genoeg elders in het land, zittingen in Maastricht, Rotterdam, maar hij is altijd weer blij als hij naar huis rijdt. ,,Ik zie de files wel, ik weet het verschil.’’

Hoe mooi hij de stad Groningen ook vindt, toch woont hij weer met zijn vrouw en twee kinderen in Friesland. ,,Ja, dat heeft ook te maken met de kinderen. Die moeten buiten kunnen spelen. Dat kon in Groningen ook wel maar dan moet je wel altijd mee als ze nog klein zijn.’’

Kameraden

Tjalling wilde terug naar ‘it Heitelân’ maar niet naar Grou. ,,Mijn vader en moeder wonen er nog altijd. Wij wilden een nieuwe omgeving voor ons beiden.’’ In Grou zou hij al snel weer opgenomen worden door oude kameraden. Al snel weer ‘Tjalling van Jetze’ zijn. En dat wilde hij niet. Een nieuwe start, maar wel op Friese bodem.

Het moest iets worden met water (natuurlijk), scholen, winkels en horeca. Het werd Woudsend. Het voelt een beetje als Grou, zegt hij. De boot, een Beneteau-kajuitzeiljacht, ligt voor de deur. Na een werkdag is het thuis net alsof hij vakantie heeft. De overgang van werk naar privé heeft minder scherpe randjes. ,,Dat vind je bijna niet op andere plaatsen in Nederland.’’

Woudsend, kruispunt van watersporters, is voor een watersporter een prachtplek. ,,Het is soms wel gevaarlijk hoor, die drukte op het water. Maar drukte maakt het voor het dorp alleen maar mooier.’’

De dagelijkse rit van huis naar werk verloopt vlot, met dank aan de nieuwe Haak om Leeuwarden. ,,En de aquaducten uiteraard, dat scheelt ook. Ik sta alleen wel eens voor de brug in Leeuwarden.’’

Grou helemaal loslaten, dat gaat niet gebeuren. Ten eerste niet omdat zijn ouders er wonen. Ten tweede, ook niet onbelangrijk, is er het Sint Piterfeest. De Friessprekende Grouster goedheiligman die elk jaar op de zaterdag voor zijn verjaardag op 21 februari aankomt. Op een Fries paard vanzelfsprekend en met slechts één zwarte piet in zijn kielzog. Daarnaast is er nog de Koninklijke Zeilvereeniging Oostergoo, waarvan Tjalling als bestuurslid de wedstrijdcommissaris is. En dan is hij ook nog voorzitter van de Stichting Zeilsport Grou.

Afwisseling

Ook vader Tjalling besteedt de zomervakanties met zijn gezin op het water. Ook zijn kinderen krijgen het zeilen met de paplepel - en een Optimistje - ingegoten. Maar gelukkig maken ze ter afwisseling ook andere vakantietripjes. En dan niet, zoals sommigen van zijn naaste collega’s, naar een hotel in Limburg. Uitgestreken: ,,Ik moet er niet aan denken om 45 jaar naar hetzelfde hotel te gaan.’’

Dat de zoon van een FNP-raadslid en een docente Fries zelf perfect Fries spreekt, is natuurlijk geen verrassing. Maar zijn partner is niet Fries. ,,Wel Friesgezind. Zij heeft een cursus gevolgd. Maar zij praat Nederlands met de kinderen en ik Fries.’’

Het Fries is zijn moedertaal. Friesland ‘zijn’ vaderland. Toch staat er in zijn agenda geen kruis bij het skûtsjesilen, de Sneekweek of de PC in Franeker. ,,Nee, zo ver gaat het niet. W

ij stellen onze vakantie er niet om uit.’’

Rest nog de beschouwing van een faux pas: zijn seizoenkaart van FC Groningen. Terwijl, wat is er mis met de twee Friese topclubs Heerenveen of Cambuur? Uitgestreken: ,,Kijk maar naar de ranglijst.’’

Waarna hij zich haast te verklaren dat dit een oude liefde is uit zijn studietijd. Dat het zakelijk gezien trouwens ook heel verstandig is, dat er op het kantoor Anker & Anker niet alleen Heerenveenfans zitten. Dat maakt het voor een aantal cliënten allemaal wat makkelijker.

Hij heeft al twintig jaar een seizoenkaart. En zoon Riemer van 10 heeft er ook een.

PASPOORT

loading

Naam: Tjalling van der Goot
Geboren: Leeuwarden, 14 februari 1967
Opleiding: stedelijk gymnasium Leeuwarden, strafrecht en privaatrecht RUG in Groningen
Werk: 1994 advocatenkantoor Machiels in Buitenpost, 1999 advocatenkantoor Anker & Anker in Leeuwarden, 2006 in maatschap met Anker & Anker strafrechtadvocaten
Nevenfuncties: oa. bestuurslid (wedstrijdcommissaris) Koninklijke Zeilvereeniging Oostergoo, voorzitter Stichting Zeilsport Grou, voorzitter van de adviescommissie van de provincie Fryslân voor het statenjacht Friso, bestuurslid van de Afûk (Algemiene Fryske Ûnderrjocht Kommisje), docent strafrecht voor advocaten, zit in de Rie fan Ynspiraasje van de stichting Gabe Skroar voor het Halbertsmajaar Grou 2018 (in het kader van Leeuwarden Culturele Hoofdstad 2018)
Privé: woont in Woudsend, samenwonend, vader van twee kinderen

RECHTSZAKEN

Advocaat Tjalling van der Goot is en was betrokken bij een aantal geruchtmakende zaken. Een overzicht:

2016: Man in Franeker wurgt echtgenote.
2016: Man wordt verdacht van leggen bommen bij Jumbo-filialen in Groningen en van versturen bombrief aan Jumbo Zwolle.
2015: Principiële hennepteelt Doede de Jong uit Appelscha.
2015: Gitarist in Leeuwarden steekt vriendin dood.
2015: Vrouw in Emmen wurgt echtgenoot en probeert daarna dochter te verwurgen.
2014: Omvangrijke zeden- en groomingzaak rond Frank R. Rechtbank in Assen veroordeelt hem tot zes jaar en tbs.
2014: Patrick S., tweevoudige moord/doodslag Spijkenisse. Rechtbank legt levenslang op, in hoger beroep wordt dat omgezet in 25 jaar en tbs.
2014: Vrouw in Sint Nicolaasga rijdt twee jongens aan.
2013: De dood van drie mensen in een mestsilo in Makkinga. Van der Goot vroeg vergeefs om behandeling in Leeuwarden en in het Fries.
2011: De grote Amsterdamse zedenzaak tegen Robert M., de oppas en crèchemedewerker die tientallen zeer jonge kinderen misbruikte.
2010: De moord op Milly Boele in Dordrecht.
2008: Gifmoord Stadskanaal. Gerda K. doodt haar moeder door vergiftiging.
2008: Johnny B, de brandstichtingen in ‘t Zandt
2007: De moord op Tessa Klaver, die in Groningen omgebracht werd door haar ex-vriend Marco.
2006: Daniel S, tot levenslang veroordeeld wegens moord op Groninger onderwijzer Gerard Meesters
2004: Ontvoering Lusanne van der Gun uit Oldeberkoop
2000: Angelique van E. Babymoord Appelscha

Foto's Corné Sparidaens

Plus artikel gelezen
Je las zojuist een artikel.
Onbeperkt PREMIUM-artikelen lezen?

Lees nu PREMIUM vanaf € 1,15 per week. Je krijgt dan onbeperkt toegang tot al onze artikelen, video’s, columns en meer.

Probeer PREMIUM direct