Burgemeester Oebele Brouwer verrast Annie de Vries uit Koostertille met het bericht over haar koninklijke onderscheiding. FOTO MARCEL VAN KAMMEN

Achtkarspelen: een burgemeester in de tuin met een lintje

Burgemeester Oebele Brouwer verrast Annie de Vries uit Koostertille met het bericht over haar koninklijke onderscheiding. FOTO MARCEL VAN KAMMEN

Burgemeester Oebele Brouwer van Achtkarspelen maakte vrijdag een ronde door zijn gemeente, met zes bossen bloemen in een emmer.

Gewoonlijk worden ze met een smoes naar het gemeentehuis gelokt, om daar tot hun verrassing een koninklijke onderscheiding te ontvangen. Oebele Brouwer, burgemeester van Achtkarspelen, was er tot voor kort dan ook van uitgegaan dat hij de heugelijke zin – ‘Het heeft Zijne Majesteit behaagd u te bevorderen tot Lid in de orde van Oranje Nassau’ - gisteren op het gemeentehuis in Buitenpost een aantal keer zou uitspreken. Maar het coronavirus maakte de wereld ook tijdens deze jaarlijkse terugkerende gebeurtenis anders.

Eigen voortuin

Hij had de zes gedecoreerden kunnen opbellen vanuit het gemeentehuis. ,,Mar hjir dogge wy it graach in bytsje oars.’’ Dus stapte Brouwer in zijn auto voor een tochtje door Surhuisterveen, Surhuizum, Kootstertille en Twijzelerheide om de gelukkigen te verrassen vanuit hun eigen voortuin. Onberispelijk in het pak, een blinkende ambtsketen om de nek en met een forse bos bloemen in een emmer. Het echte feest en de versierselen die bij de onderscheiding horen, volgen op later tijdstip.

Freerk Windstra is verrast als hij rond half elf een telefoontje krijgt van Brouwer. ,,Bist thús Freerk? Dogst de doar even iepen?’’, vraagt de burgemeester. Een paar tellen later kijken beide mannen elkaar olijk aan. ,,Ast even earder skille hiest, hie ik ek myn ketting omdien’’, grapt de 67- jarige Surhuisterveenster.

Kort na zijn aanstelling vorig jaar werd Brouwer verteld op dodenherdenking kennis te maken met ‘zijn collega, de burgemeester van Surhuisterveen’. Want Windstra is al vijftig jaar met het dorp verbonden. Via Plaatselijk Belang, de basketbalvereniging, vraagbaak, noem maar op. Als Brouwer weer weg is naar de volgende ‘klant’, erkent Windstra wel eens aan de onderscheiding te hebben gedacht. Dat hij zo veel vrijwilligerswerk heeft gedaan had een simpele reden. ,,Ik wie frijgesel en ast wolst dat iets gebeurt, kinst it better sels dwaan.’’

Even schoenen aantrekken

Luttele kilometers verderop in Kootstertille houdt Annie de Vries het niet droog, terwijl haar vriend vanaf de overkant van de straat staat toe te kijken. Hoe lastig ook, het niet samenwonende stel houdt in deze periode afstand van elkaar. Brouwer heeft De Vries even daarvoor naar buiten gelokt. Wel moest ze eerst even haar schoenen aandoen, verontschuldigt ze zich. ,,Hoe is het mogelijk’’, herhaalt de 77-jarige decoranda een paar keer, terwijl ze een hand voor haar mond slaat en met de andere de tranen uit haar ogen wrijft.

Telefoon van de burgemeester, dat krijg je niet iedere dag zegt ze. De nog steeds praktiserende pedicure schrok er ook van, zegt ze tegen Brouwer. ,,Dat hoecht dochs net. Ik fyts hjir hast eltse dei wol foarby.’’ Bij De Vries zit de ‘mienskip’ in haar ziel. Zo was ze veertig jaar actief bij de EHBO en vele jaren betrokken bij de toneelvereniging. Ook voor de judoclub organiseerde zij jarenlang tal van activiteiten. ,,Ik haw minsken om my hinne nedich.’’ Met familie wordt in de voortuin nog nagepraat, als Brouwer al lang op weg is naar het laatste adres van deze bijzondere dag.

Plus artikel gelezen
Je las zojuist een artikel.
Onbeperkt PREMIUM-artikelen lezen?

Lees nu PREMIUM vanaf € 4,99 per maand. Je krijgt dan onbeperkt toegang tot al onze artikelen, video’s, columns en meer.

Probeer PREMIUM direct