50 jaar geleden: 'Wilde' prostitutie neemt toe

FOTO LC

Maartje V. woont in een ééngezinswoning in een nieuwe wijk van Leeuwarden. De huur is hoog, in ieder geval voor iemand die in de maand goed zeshonderd gulden mee naar huis brengt. De woning kost honderdtachtig gulden per maand. Maartje V. kan van de overblijvende vierhonderd gulden geen huishouding behoorlijk in stand houden. Maartje V. maakt deel uit van een groep vrouwen, waarvan de politie geen omvang kan bepalen. „Ze zitten overal in de stad” zegt men daar.

De groep professionele prostituees in Leeuwarden, de vrouwen die op veelal vaste plaatsen (cafés) zijn te vinden, is naar schatting niet zo groot: zo’n vijftien tot twintig vrouwen. Deze groep vrouwen vormt niet zo’n groot gevaar voor de volksgezondheid als de vrouwen, die hun klanten hier en daar oppikken. De cijfers over gevallen van geslachtsziekten lopen ook door deze „wilde” prostituees omhoog. Een overzicht verkrijgen van de prostitutie in Leeuwarden is niet te verwezenlijken. Toen er een concentratie van prostituees voorkwam in de Boterhoek was dat gemakkelijker.

Maartje — haar naam is uiteraard gefingeerd — behoort tot de vrouwen die langzaam maar zeker de weg van de prostitutie zijn opgedrongen. Uit sociale noodzaak? Maartje vindt van wel. „Ik zou zeker niet met dit werk begonnen zijn als mijn man meer verdiende, als wij het breder hadden gehad”. Maar ze begon toch met „gewoon” werk? Jazeker, zegt Maartje. Ze kreeg een baan in een winkel. Maartje hield nauwelijks honderd gulden in de week over. Daar konden ze de auto van op de weg houden en de afbetalingsverplichtingen nakomen. Nog steeds zag de familie geen kans om geld opzij te leggen voor een enigszins grote aanschaf: een nieuwe radio bijvoorbeeld, die ze graag wilden hebben.

Lees het originele artikel op tinyurl.com/lc50-maartje.