Zomercolumn: Lagos, Algarve, Portugal.

Tijdens de zeven weken dat de zomerbijlage uitkomt krijgen lezers ruimte voor een zelfgeschreven column, met dit jaar als thema ‘Vakantieliefde’.

In 1978 ging ik naar Portugal. Eerlijk gezegd had ik er geen zin in, maar omdat een vriend mij vroeg of ik mee ging reed ik achter hem aan in een Ford Transit busje met zijn huisraad. De vriend had het wel gezien in Groningen en verkaste voorgoed naar de plaats Lagos in het zuidelijk deel van Portugal, de Algarve.

Nu een toeristische trekpleister van jewelste, toentertijd een plek waar nog geen enkel hotel was verrezen en waar de vrouwen in hun zwarte gewaden hun met eigen handen verbouwde groenten op nabijgelegen markten probeerden te slijten.

Op 28 april arriveerden wij na drie dagen reizen dan uiteindelijk op de plaats der bestemming. Onderweg had ik nog in een net geopende discotheek in Sevilla gedraaid en honderden Spanjaarden laten dansen op het nummer Big City van Tol Hanse en ik had gezwaaid naar Julio Iglesias in zijn geboortedorp.

Maar liefst 2800 kilometer van huis parkeerde ik de bestelbus voor het door de vriend voor 400 gulden per maand gehuurde huis. Ik stapte uit en op dat moment liepen er een man en een vrouw voorbij die mij in het Nederlands aanspraken. Het echtpaar kwam uit Emmen en had drie jaar geleden nog op mijn muziek gedanst in discotheek Playtime in Emmen, waar ik toentertijd als deejay de kost verdiende.

Hoe klein kan de wereld zijn en hoe ver reikte mijn naam als diskjockey? Voor het eerst in Portugal en de eerste mensen die ik ontwaar komen uit Drenthe. De derde was Isabel en haar zag ik toen ik in de plaatselijke supermarkt op zoek was naar een mooie rode fles wijn. Isabel had rood niet geverfd krullend haar en droeg bijkans dezelfde kleur rode jurk als de kleur van haar fraaie haardos.

Ik heb altijd al een zwak gehad voor vrouwen met natuurlijk rood haar, maar Isabel sloeg echt alles. Geluk voor mij was dat ik kort daarvoor nog een boek had gelezen van de dit jaar overleden vrouwenkenner bij uitstek Theo Kars, waarin hij mannen de raad geeft dat, wanneer zij een dame op straat of waar dan ook ontmoeten die de heren meer dan de moeite waard vinden, zij de vrouw in kwestie moeten aanspreken om haar te vragen of zij iets met hem wil drinken. Immers, niet geschoten altijd mis.

Nou sprak Isabel slechts Portugees, maar toch lukte het mij haar buiten de supermarkt duidelijk te maken wat mijn bedoeling was. Dichtbij zag ik dat zij prachtige groene ogen had. Waarom weet ik nog niet, maar Isabel knikte en na een kwartier gebarentaal begreep de Portugese schone dat ik haar op dezelfde avond voor dezelfde supermarkt zou oppikken om samen te gaan eten.

Toen ik in een restaurant in Lagos tegenover haar zat kreeg ik amper een hap door mijn keel. Dit was veel meer dan een vakantieliefde besefte ik op dat moment. Bij het afscheid kuste ik Isabel dan ook lang en intens. Daarna heb ik haar nooit meer gezien.

Piet van Dijken, Groningen

Toon reacties

Mis niets van het regionale nieuws. Ontvang onze dagelijkse nieuwsupdate, helemaal gratis.

Meer dan 22.249 nieuwsbriefabonnees

Je kunt je op elk moment weer uitschrijven

Lees hier ons privacy statement