Zomercolumn: Gran Canaria

Tijdens de zeven weken dat de zomerbijlage uitkomt krijgen lezers ruimte voor een zelfgeschreven column, met dit jaar als thema ‘Vakantieliefde’.

Het echtpaar waarmee ik geregeld op vakantie naar Gran Canaria ging liet het onverwachts afweten. Een dag voor ons vertrek, moest zij plotseling opgenomen worden in het ziekenhuis. Wat nu ? Alleen gaan?Annuleren?

Verschillende jaren waren we er samen geweest. Het grootste deel van de dag deed ieder zijn eigen ding, maar er waren ook altijd de gezamenlijke, gezellige activiteiten, zoals samen uit eten, iets drinken in ons strandcafé, tripjes naar Puerte Mogan.

Toch maar doorgezet, maar de juiste stemming wilde niet komen. De luxe van drie weken vakantie, leek nu plotseling soms een belasting. Pas na ongeveer anderhalve week lukte het om de knop om te zetten en wat meer van alles te genieten. Overdag vaak naar strand en zee, ’s avonds regelmatig naar het bekende, vertrouwde stamcafé. Altijd geweldige stemming onder de vele meest oudere bezoekers, die er al jarenlang rond dezelfde tijd komen. De muziek is goed, meest populaire nummers die iedereen kent. De baas komt dikwijls langs om te vragen of je een bepaald favoriet nummer hebt dat je graag wilt horen. En... ook niet onbelangrijk: achterin de zaak een gedeelte waar men kan dansen.

In mijn laatste week zag ik hem bij de bar met iemand zitten praten. Een tijd observeerde ik ze.Vast koppel? Eerste ontmoeting? Na een uurtje besloot ik naar mijn hotel te gaan. Uit m’n gedachten was hij geenszins. De volgende avond zag ik hem plotseling om een uur of elf alleen binnenkomen. Na enige tijd afgewacht te hebben of hij alleen bleef, ging ik naar hem toe en raakten we aan de praat. Waar hij vandaan kwam. Of hij alleen was. Hoe lang hij nog bleef.

En... na enige tijd vroeg ik hem of hij zin had om te dansen. Het werd een lange, onvergetelijke avond. We verlieten het café en slenterden urenlang pratend en af en toe een biertje drinkend door het bruisende uitgaansleven.

Uiteindelijk belandden we in zijn hotel. Die vijf dagen die ik nog zou blijven waren we onafscheidelijk. Nu leek de resterende tijd opeens erg kort. Wat moesten we met deze onverwachte gevoelens voor elkaar?

Het was ons beide van het begin af duidelijk dat dit iets bijzonders was, maar aan de andere kant hadden we ook allebei onze ervaringen met ‘vakantieliefde’. Wat hebben we gedurende die laatste dagen veel besproken en samen gedaan.

Alle nadelen opgesomd: afstand (hij woonde in Duitsland), leeftijd (allebei over de zeventig), de thuissituatie (hij was nog gebonden). Maar naarmate we elkaar steeds beter leerden kennen, groeiden de intense gevoelens voor de ander.

Bij het afscheid sloegen weer de twijfels toe. Hoe zou het gaan als ieder terug was in zijn eigen omgeving.Zou de liefde sterk genoeg zijn. Maar toen we elkaar na enige weken voor het eerst weer op Skype zagen en nog later in Nederland wisten we...

Liefde is leeftijd noch geslacht gebonden. In november kennen we elkaar nu al weer vier jaar en komt hij voor ongeveer de veertigste keer naar Nederland.

Jan Laux, Groningen

Toon reacties

Mis niets van het regionale nieuws. Ontvang onze dagelijkse nieuwsupdate, helemaal gratis.

Meer dan 22.249 nieuwsbriefabonnees

Je kunt je op elk moment weer uitschrijven

Lees hier ons privacy statement