Wandelen door de drek met laarzen, sneakers en blote pootjes

Wandelen door de drek, dat kan in het Westerkwartier op meerdere manieren. Thuis in het Noorden loopt eerst een laarzenpad (stiekem deels op sneakers) en daarna een modderig pad op blote voeten.

’D it voelt een stuk beter dan die zompige schoenen’’, merkt puberdochter Lara opgelucht op als we met onze blote voeten door het natte gras stappen. De zon breekt door en we beginnen aan onze tweede wandeling van vandaag. De eerste zorgde inderdaad voor flink wat gesop in de schoenen, maar dat was onze eigen schuld. We waren gewaarschuwd. Melle’s pad, waar we vanochtend van start gingen, moet je eigenlijk lopen met laarzen aan, lazen we al op de website.

We hadden ze voor de zekerheid achter in de auto gegooid, maar eenmaal aangekomen op de bestemming, besloten dochter en ik toch de gok te wagen en onze sneakers aan te houden. Loopt wat lekkerder, minder kans op blaren, dat soort gedachten. Zoon Daan (8) was slimmer en koos toch voor de rubberlaarzen. Hij hield zijn voeten droog.

Wandelroute Melle’s Pad is genoemd naar Melle Visser. Achterin het gehucht Peebos, bij Doezum, hadden Melle en zijn vrouw Lamke een keuterbedrijfje met een paar koeien en wat aardappelen op een paar hectare land. Het paar was kinderloos, dus er was geen opvolging. Nadat zij stopten met hun bedrijf ging het land naar Staatsbosbeheer. Het boerderijtje verdween, er bleef alleen een appelhof, waar nog steeds jutteperen, gieser wildemannen en sedelingen groeien.

loading  

Gastenboek

Toen het pad in 1998 geopend werd was het bejaarde stel erbij. Een emotionele gebeurtenis voor Melle en Lamke, lezen we in een artikel uit Trouw van dat jaar. Opgevoed met de gedachte dat het Westerkwartier, waar zij woonden, maar een streek van niks was, zagen ze nu hoe met het slopen van het bord Verboden Toegang hún pad talloze wandelaars plezier zou gaan geven.

En dat doet het anno 2020 nog steeds. In het gastenboek dat we onderweg tegenkomen, lezen we enthousiaste reacties van bezoekers van veraf, maar ook uit de streek. ,,Onverwacht mooie plekjes in onze eigen woonomgeving. In augustus komen we terug om bramen te plukken’’, schrijft een gezin met peuters, dat ons begin juli voorging op dit pad. Voor kleine kinderen is de wandeling heel goed te doen, de route is slechts 3,5 kilometer. Kan voor pubers trouwens ook aantrekkelijk zijn, zo’n niet al te lange tocht.

loading  

Wat er daarnaast veel te lezen valt in het gastenboek, is verbazing en verwondering over de paarden en de koeien die we onderweg tegenkomen. Sommige wandelaars vinden het prachtig dat de tocht zomaar de weiden doorkruist waar deze dieren staan te grazen. Dierenvriend Daan bijvoorbeeld, zoekt toenadering tot de imposante paarden en wordt meteen beloond, terwijl Lara het maar niks vindt dat we zo dicht langs hen moeten lopen.

Ik vraag me ondertussen, net als sommige gastenboekschrijvers, op die plekken af of we niet een van de gele paaltjes hebben gemist die we moeten volgen. Zijn we verdwaald? Horen we wel zomaar door hun leefgebied te banjeren? Maar met hulp van de website en gps, komen we erachter dat de route toch echt klopt.

Via de coördinaten op diezelfde website vonden we ook het startpunt van de route, waar we langs de weg de auto kunnen parkeren. Langs de restanten van de appelboomgaard liepen we richting het riviertje de Lauwers, op de grens van Friesland en Groningen. Over de sloten die we onderweg tegenkomen zijn bruggetjes geplaatst. Vooral in het voorjaar moet het hier een ware bloemenpracht zijn met pinksterbloem en echte koekoeksbloem. Maar ook nu is er genoeg moois te spotten in het zompige moerasbos.

Natuurgebied Doezumermieden staat behalve om die bloemenweelde – deels te danken aan mineraalrijk kwelwater dat in het gebied aan de oppervlakte komt – ook bekend om het bijzondere landschapspatroon van zogeheten petgaten en legakkers, ontstaan door de afgraving van laagveen voor het winnen van turf, in de 19de eeuw.

loading  

Glibberige paden

Terug bij de auto gaan onze natte schoenen en laarzen gauw uit, want op een paar minuten rijden hier vandaan ligt onze tweede bestemming: het Blôde Fuottenpaad.

Normaal gesproken kun je hier kiezen uit een lange (3,4 kilometer) en korte route (1,6 kilometer), met twee verschillende startpunten, maar vanwege maatregelen tegen het coronavirus is nu alleen de korte geopend. Die begint bij de parkeerplaats P1, bij Theetuin Blotevoetenhof. Daar kun je ook terecht voor een lekker ijsje of een drankje, of even relaxen in een van de hangmatten.

Wij gaan eerst voor de wandeling. We treffen het, de zon is erbij gekomen, maar de dagen hiervoor heeft het flink geregend, dus de paden zijn extra modderig. Een groepje jongens in zwembroek zit al snel van top tot teen onder de drek en een klasje van de kinderopvang gilt het uit op de glibberige paden.

,,Het stinkt hier naar varkensschijt’’, roept een meisje giechelend. ,,Ik adem vanaf nu alleen maar door mijn mond’’, zegt Lara.

De stank duurt maar even, de lol blijft de hele weg. Om sommige stukken is het zó glad geworden dat we maar nauwelijks overeind kunnen blijven. Onderweg komen we overal wiebelige hangbruggen, slingerende touwbruggen en ondiepe of diepere waadplaatsen tegen. Op mooie warme dagen is het zeker een aanrader om zwemkleding aan te trekken zodat de kinderen zo nat en vies kunnen worden als ze maar willen.

Aan het eind van de route, naast de Theetuin en de parkeerplaats, vind je spoelbakken om de modder van je voeten te wassen, er is een buitendouche en een kleedruimte (ook in de open lucht maar wel uit het zicht).

loading  

###

Blotevoetenpad

Het Blotevoetenpad is een belevingspad, om te voelen, te ruiken, te horen en te zien. Onderweg kom je touwbruggen, stapstenen, speeltoestellen en een uitkijktoren tegen.

Lengte: 1,6 kilometer

Startpunt: Theetuin Blotevoetenhof, Peebos 1a, 9865 TG in Opende

Prakische informatie: het Blotevoetenpad is het hele jaar vrij toegankelijk en open tussen zonsopgang en zonsondergang. De Theetuin is geopend tot 17 uur. Aan het eind van de route kun je je voeten afspoelen, neem een handdoek mee.

Website: www.staatsbosbeheer.nl/routes/westerkwartier/blotevoetenpad-opende

loading  

Melle’s pad

Melle’s pad is een van de drie wandelroutes in de Doezumermieden. De routes zijn ook te combineren.

Lengte: 3,5 kilometer

Gemarkeerd: met gele paaltjes

Startpunt: 53°12'40.1"N 6°14'12.4"E

Website: www.staatsbosbeheer.nl/routes/westerkwartier/wandelroute-melles-pad

loading