Sanne Vogel is bekend als theatermaker, actrice en regisseur. Ze blijkt ook een groot talent in de keuken. De plantaardige keuken, welteverstaan. In De vier seizoenen van Vogel laat ze zien hoe zij thuis kookt. „Ik wil niemand bekeren, maar wil gewoon graag laten zien hoe het ook kan.”

Haar boek is geen handleiding hoe je veganist moet worden. „Ik ben geen voedingsdeskundige. Maar steeds meer mensen zijn zich ervan bewust hoe het staat met het klimaat en dat we andere keuzes kunnen maken. Ik heb een tweeling van bijna anderhalf en wil graag dat er voor hen nog een leefbare planeet overblijft. Dus vind ik het belangrijk om zo bewust mogelijk te koken en te eten. Daarom heb ik mijn boek ingedeeld in de vier seizoenen. Ik laat zien wat er lokaal allemaal te verkrijgen is in elk seizoen en dat je dus helemaal geen boontjes uit Kenia hoeft te halen om een lekkere maaltijd op tafel te zetten.”

loading

Vriendenkring

„Ik heb een grote vriendenkring en daarin zijn wel enkele vegetariërs, maar geen enkele veganist. Toch roept iedereen die hier komt eten na afloop: ’Mag ik het recept?’ Daarom wilde ik het op een gegeven moment opschrijven in een boek. Misschien staan er wel een paar ingrediënten in die je nog niet kent, maar dat is toch juist leuk? Als ik een nieuwe groente tegenkom dan vind ik dat te gek en ga ik meteen kijken wat ik ermee kan doen.”

„Elke week haal ik boodschappen op de biologische markt of ik bestel direct bij de biodynamische boeren en als ik thuis ben, kijk ik wat ik ermee kan doen. Wat er in het seizoen is, bepaalt voor het grootste gedeelte wat ik kook. Kookboeken blader ik wel graag door, maar ik kook eigenlijk nooit van een recept. Ik vind het te leuk om zelf te experimenteren. Als je de basistechnieken kent en snapt hoe smaakcombinaties werken, kan er eigenlijk niet zoveel misgaan.”

„Daar moet je natuurlijk wel gevoel voor hebben en dat heeft niet iedereen. In dat geval kunnen kookboeken een prettig houvast bieden. Voor mij is het een feestje om na een lange werkdag in de keuken te staan. Als Melchior, mijn vriend, de koelkast opentrekt zegt hij vaak: ’We hebben niks meer in huis, er moeten boodschappen worden gehaald’. Maar dan kan ik altijd met alles wat we nog hebben in de koelkast en de voorraadkast toch wel iets lekkers maken.”

Verkering

„Melchior is niet veganistisch, maar thuis en als we uit eten gaan, eet hij wel altijd plantaardig. Voordat we verkering kregen at hij wel drie keer per week shoarma of kebab en had hij heel veel uitslag in zijn nek. Ik was toen nog vegetariër, hij was eigenlijk altijd bij mij en at daardoor automatisch ook vegetarisch. Zijn huid werd al heel snel veel beter. Het bleek dus dat hij al die tijd slecht reageerde op varkensvlees. Hij heeft een jaar geleden besloten helemaal geen vlees meer te eten. Wel eet hij nog af en toe een visje, omdat hij dat lekker vindt, maar dat doet hij niet thuis.”

Gaat ze haar kinderen ook veganistisch opvoeden? „Ja, ze eten voor een groot gedeelte gewoon met ons mee. Ik geef ze af en toe wel een biodynamisch eitje op aanraden van het consultatiebureau, zodat ze geen ei-allergie krijgen. Ze zijn allebei zo gek op dieren dat ik me niet kan voorstellen dat zij ze ooit zouden willen eten. Hun eerste woordje was Tatti en dat is de naam van onze kat. Alle dieren heten volgens hen momenteel Tatti. Als ze oud genoeg zijn om te beseffen wat het is om vlees te eten, moeten ze die keuze zelf maken. Ik wil alleen niet dat ze het me later kwalijk gaan nemen dat ik ze iets heb laten eten wat ik zelf niet eet.”

Opa

Waarom besloot ze al als kind vegetariër te worden? „Vroeger had ik heel veel uitslag en overgewicht. Dus ik ben toen al gaan kijken naar wat ik at en wat goed voor mijn lichaam was en wat niet. Op mijn twaalfde werd ik vegetarisch en dat beviel me heel goed. Mijn ouders vonden het geen enkel probleem om daar rekening mee te houden. Mijn opa, die ik nooit heb gekend, bleek ook vegetarisch te zijn geweest en mijn vader vond het wel heel leuk dat zijn dochter dezelfde idealistische keuzes maakte als zijn overleden vader had gedaan.”

„In die tijd was het nog niet zo gewoon om vegetarisch te zijn en moest ik me heel vaak verdedigen. Vooral oudere mannen hadden daar altijd commentaar op en maakten er flauwe grappen over. Een paar jaar geleden las ik in een artikel dat mensen die niet vegetarisch of veganistisch eten zich vaak aangevallen voelen door mensen die dat wel doen. Ze hebben het gevoel dat ze zich moeten verdedigen over hun keuzes. Maar dat moet iedereen gewoon zelf weten.”

„Hoewel ik de keuze maak geen dieren te eten, oordeel ik niet over andere mensen die dat wel doen. Ik heb ooit een heel lange discussie gehad met een vriend. In die tijd was ik net van vegetariër veganist geworden. Hij bleef maar met argumenten komen waarom mensen boven de dieren stonden. Na een uur was ik er helemaal klaar mee en zei: ’Dit is hoe ik het doe en daar mag je respect voor hebben, zoals ik ook respect heb voor jouw levenswijze’.”

„Ik ben drie jaar geleden na een zwangerschap van vier maanden bevallen van een dood kindje. Kort daarna las ik iets wat ik al heel lang weet. Dat kalfjes bij de moeder koe worden weggehaald zodat de mens de melk kan consumeren. Ik las over hoe de koeien dan drie dagen hard loeien. Dat raakte mij zo diep. Ik weet hoeveel pijn het doet om een kindje te verliezen. Ik wil niet meer meewerken aan een industrie die dieren keer op keer dit verdriet aan doet. Wie is de mens om te zeggen dat een dier geen verdriet voelt?”

„Ik vind het heel erg hoeveel voedsel er verspild wordt. Daarom geef ik in mijn boek ook allerlei tips wat je met restjes kunt doen. Ikzelf kan moeiteloos met een paar overgebleven dingen iets lekkers op tafel zetten, maar dat lukt niet iedereen. Dus heb ik zoveel mogelijk ideeën in het boek opgenomen om die verspilling tegen te gaan.”

„Op dit moment ligt er bij ons thuis meer eten in de prullenbak dan normaal. Mijn kindjes zijn begonnen met ’zelf eten’ en dan belandt er veel op de grond, tot groot genoegen van onze katten. De kinderen zijn nu nog te klein om te beseffen wat dat betekent, maar ik vind dat best lastig om te zien, al weet ik dat dit later wel weer goed komt.”

Zwangerschap

Tijdens haar zwangerschap at ze wel dingen die niet plantaardig zijn, omdat de hormonen ervoor zorgden dat ze haar idealistische keuzes deels moest loslaten. „Daar ging een heel moeilijk proces aan vooraf. Ik was doodziek, kon alleen maar overgeven en bijna niks binnen houden, gruwde van tofu, zeewier en tempeh.” Toen de kinderen er eenmaal waren, bleek het uiteindelijk niet moeilijk om weer terug te keren naar haar plantaardige manier van leven.

In het boek staan er naast de vier seizoenen nog twee hoofdstukken. Een heet Altijd ’, met ingrediënten die je het hele jaar door lokaal kunt krijgen, en eentje heet Soms, waar producten van ver de hoofdrol spelen zoals avocado’s en tropisch fruit. „Er was een periode dat ik vier avocado’s per week at, heerlijk, maar toen ik me er bewust van werd van hoe ver ze moeten komen en hoeveel misstanden er op boerderijen ver weg plaatsvonden ben ik ze minder gaan eten en besloot ik altijd voor de biologische optie te kiezen.”

„Als je eenmaal iets weet, is het moeilijk om los te laten. Ik drink al jaren koffie van een merk waarvan ik dacht dat het wel pluis was. Nu las ik kortgeleden in het boek Dieet voor een betere planeet dat die koffie helemaal niet zo zuiver is als ik dacht. Ik ben nu allemaal andere merken aan het testen.”

Dat je automatisch voedingsstoffen te kort komt als je plantaardig eet, is volgens Sanne een fabeltje. „Er zijn ook mensen die niet vegetarisch of veganistisch eten en die toch heel wat voedingsstoffen missen omdat ze niet gevarieerd genoeg eten. Toen ik zwanger was van mijn tweeling Bella en Loewy slikte ik nog vitamine B12 omdat ik dacht dat dit nodig was. Daar moest ik meteen mee stoppen, omdat ik er te veel van in mijn lichaam had. Je moet gewoon kijken wat jij nodig hebt en af en toe bloedonderzoek laten doen. Je moet er niet automatisch vanuit gaan dat je er van alles bij moet slikken. Als je gevarieerd eet, kom je zelden iets te kort.”

Schappen

Zelfs supermarkten hebben inmiddels in de gaten hoe groot veganisme momenteel aan het worden is. De schappen met plantaardige ’kaas’, groenteburgers, miso en edelgistvlokken worden steeds groter. Voor mensen die net de plantaardige wereld zijn ingewandeld is het toch nog schrikken in hoeveel producten ingrediënten van dierlijke oorsprong zijn. Voor Sanne Vogel is dat nooit echt een probleem geweest. „Ik koop eigenlijk maar weinig in de supermarkt. Ik ga veel liever naar biologische markten of koop het direct van de boer.”

loading

Titel De vier seizoenen van Vogel

Auteur Sanne Vogel

Uitgeverij Fontaine

Prijs 32 euro (256 blz.)

loading

Paspoort

Naam Sanne Vogel

Geboren Nieuwegein, 1984

Werk toneel-, film- en televisieactrice, schrijfster en theaterregisseur. Samen met haar broer Robin Vogel staat zij aan de basis van De Vogelfabriek, een bedrijf dat eigen theatervoorstellingen en films produceert en regisseert.

Privé Ze woont met haar vriend Melchior en de tweeling Bella en Loewy van anderhalf in Amsterdam.

Je kunt deze onderwerpen volgen
Extra
Interview
Instagram
Plus artikel gelezen
Je las zojuist een artikel.
Onbeperkt PREMIUM-artikelen lezen?

Lees nu PREMIUM vanaf € 1,15 per week. Je krijgt dan onbeperkt toegang tot al onze artikelen, video’s, columns en meer.

Probeer PREMIUM direct