Het Hof van Oldeberkoop.

Restaurantrecensie | Platonisch lunchen

Het Hof van Oldeberkoop.

Het platonische ideaal van ‘s zomers uit eten gaan: dat loopt al snel uit op een lunch, op een mooi terrasje, in de schaduw van een stel bomen. We komen dicht bij dat ideaal in Oldeberkoop, een gemoedelijk dorp in de Stellingwerven.

Het is er alsof de tijd heeft stil gestaan, merkt mijn vaste mee-eetster op - al had ik graag gezien dat de auto die een paar keer gigantisch luid toeterend langs ons terras rijdt, in een tijdmachine was opgelost.

Het Hof van Oldeberkoop - een Hete Soep-collega is er een paar jaar geleden al eens geweest, naar volle tevredenheid. Maar een diner binnen is weer wat anders dan zo’n zomerse lunch voor Zomer Soep.

Deze ‘gasterij’ ligt in de dorpskern, temidden van oude huizen en dito boerderijen. Er pal naast treffen we Le Brocope, theaterrestaurant waar ook vaak mooie concerten waren toen dat nog kon - en hopelijk snel weer. Als we het goed zien zat er al langer een horecafunctie op dat pand, want het ziet eruit als een oude herberg. Daar komen we vast nog wel eens terecht.

loading

loading

Pittoresk terras

Het terras in kwestie ligt er pittoresk bij zo tussen het groen, omgeven door een gietijzeren hekwerk. Er staan ook een paar tafeltjes buiten dat hek, wegens corona ongetwijfeld. Daar merken we verder niet zo gek veel van, al zijn er wel looproutes getekend op de vloer. We zien zo snel maar één ingang van dit terras, en daar staat een rode pijl naar binnen gericht. Alsof we gedoemd zijn hier voor altijd te blijven.

Op deze snikhete dag zitten we lekker, zo onder de bomen. We laten een Affligem Blond aanrukken, een prettig fris, maar niet heel uitgesproken Belgisch biertje - niet erg met deze warmte. Onze derde gast krijgt een alcoholvrije Heineken voorgezet. We zijn hier eigenijk om hem, omdat we hem weer terugbrengen naar zijn vaste woonplek, prettig in de bossen van Appelscha.

Omdat meneer nogal een stevige smikkelaar is, bestellen we voor hem een flinke burger. Mee-eetster neemt gebakken geitenkaas op rustiek brood en omdat je zo’n lunchkaart toch flink moet testen neem ik èn de mosterdsoep èn een pita met pulled pork . Of ze de soep eerst moet brengen, vraagt de serveerster attent. Welnee, zet alles maar tegelijk op tafel, ik laat mijn tafelgenoten niet graag wachten.

Uiteindelijk komt de mosterdsoep toch iets eerder omdat ook deze serveerster niet alles tegelijk op tafel kan zetten. Heel correct, ze verstaat haar taak. Ik was geïntrigeerd geraakt door de aangekondigde appeltjes en Calvados (gedestilleerde appelcider tenslotte), en die geven beide een fijn, friszurig accent aan die bekende mosterdsmaak. De kok is bovendien niet zuinig geweest met de prima gebakken spekjes. Mooie eerste ronde.

loading

loading

Tomatenjam en honing

Aan de overkant wordt er gesmuld van die geitenkaas. Die rust op stevige plakken goed knapperig bruin brood, de smaak wordt leuk opgehaald door een laagje tomatenjam en er figureren ook nog honing en walnoten in het smakenpalet - plus een stevige dot groenvoer.

De hamburger gaat er ook gretig in, als we het tevreden gezicht van onze tafelgenoot mogen geloven - hij is een man van weinig woorden. Het is een flinke schijf rundergehakt, mooi rosé gebakken (en het smaakt ook goed, merk ik als ik stiekem een stukje proef). Er komt salade bij, en mooi groot gesneden, lekker bruin en knapperig gebakken frieten, met hier en daar nog een stukje schil.

De combinatie van pita met varkensvlees doet me glimlachen, want het pitabroodje komt immers uit het Midden-Oosten waar men niet dol is op het varken. Maar goed, in Griekenland is die combi weer geen probleem, dus waarom zullen we daar in Oldeberkoop moeilijk over lopen doen.

Echt ‘pulled’ in de zin van kapotgetrokken, is dit varkensvlees niet. Het is een royale portie hapklare stukken, wel duidelijk langzaam in barbecuestijl gegaard en uiterst smakelijk. Het menu repte van bosui erbij, maar die was kennelijk uitverkocht. In plaats daarvan tref ik champignons aan tussen het vlees. Had op zich niet gehoeven, maar het stoort me ook niet.

Er komt een lekker mild knoflooksausje bij, een kommetje prima koolsla voor verhoging van het barbecue-effect en opnieuw een royale portie groene blaadjes. Uitstekende hap, en ook niet duur. Zo rollen we tevreden en met volle buikjes het terras af, tegen de richting in.

Plus artikel gelezen
Je las zojuist een artikel.
Onbeperkt PREMIUM-artikelen lezen?

Lees nu PREMIUM vanaf € 1,15 per week. Je krijgt dan onbeperkt toegang tot al onze artikelen, video’s, columns en meer.

Probeer PREMIUM direct