Vega-hamburger met guacamole, koolsalade, tomatensalsa en gekonfijte ui, met friet van zoete aardappel.

Restaurantrecensie | Amerikaanse lunch in Grou

Vega-hamburger met guacamole, koolsalade, tomatensalsa en gekonfijte ui, met friet van zoete aardappel.

Een traditionele Amerikaanse diner (zeg ‘dainer’) ziet er uit als een treinwagon. Rijen zitjes achter elkaar, een ruime bar, een jukebox en natuurlijk een kleurige neonreclame op het dak. Een plek waar je een snelle hap haalt - hamburger, friet of pancakes - en eindeloos koppen koffie krijgt ingeschonken door een moederlijke serveerster met een schortje voor en een kapje op.

Friesland heeft sinds twee weken ook een diner, en wel in het stationsgebouwtje van Grou. Bartele’s Diner bevindt zich daarmee op een kruispunt van wegen, rails en fietspaden. En heel toepasselijk, vlak langs het spoor. Bartele Santema uit Langweer bedacht het concept. En voegde er ook nog een paar eigen ideetjes aan toe. Maar daarover verderop meer.

Een Amerikaanse diner heeft een jaren vijftig uitstraling (denk aan de tv-serie Happy Days ) en lijkt op een verzameling treincoupés. Van oorsprong waren ze gebaseerd op de Streamline treinen. Ze werden in een fabriek gebouwd en daarna naar de plek van bestemming gebracht. Het vervoer vroeg om een lang, smal model.

Bartele’s Diner heeft ook van die treinzitjes langs de wanden. En natuurlijk een lange bar met hoge krukken. Coronaproof, want ruim opgezet.

Democratisch gevulde jukebox

Het terras buiten lokt niet op deze regenachtige zomerdag. Wat wel lokt is die jukebox. Op facebook schreef Bartele een verkiezing uit voor de vulling ervan. Steeds twee sterk uiteenlopende bands/muzikanten om zo democratisch de muziekvoorraad op te bouwen. Deelnemers vermoedden doorgestoken kaart, want zeg nou zelf: CCR, Bill Haley of Elvis tegenover Het Bananenlied van de Germa’s. Dat is geen keus. Hoewel.

Uiteindelijk bleek de moderne jukebox (met bluetooth) gevuld te moeten worden met tachtig cd’s, waarna een noodoproep volgde. Dat moet goed gekomen zijn, want Zomer Soep hoort diverse sterren uit de fifties en sixties (met af en toe een hedendaagsere uitschieter) voorbijkomen.

Zomer Soep strijkt neer in een van de zitjes achter het raam met zicht op het spoor. Bartele, ook eigenaar van vijf eetcafé’s in Jakarta, combineert de Diner-keuken met de Aziatische. Dat resulteert in een gemengde kaart. Het Zomer Soep-team kiest voor een vega-hamburger met guacamole, koolsalade, tomatensalsa en gekonfijte ui, met friet van zoete aardappel en een poke bowl met noedels, gemarineerde zalm, sojabonen, zoetzure groenten en sesam/soja vinaigrette.

loading

Dikke plus voor de burger

De vegaburger krijgt een dikke plus. Hij smaakt prima en wekt in eerste instantie zelfs de indruk een vleesburger te zijn. De vriendelijke bediening (wel een schort, geen mutsje) knikt. Ook zij stond even op een verkeerd been toen ze hem proefde. De poke bowl ziet er smakelijk uit maar had met minder noedels toegekund. De zalm is prima, de groenten ook maar het is zo wel een hele hap. De frieten van zoete aardappel zijn in een mum van tijd op. Niks mis mee.

Op de menukaart staan wel Bintang-biertjes en een echte Diner-filterkoffierefill maar nog geen kinderafdeling. Daarover denkt Bartele nog na. Hij wil geen standaardverhaal van friet en nuggets of een mini-hamburger. Het moet gezonder, met meer groente. Hoe je die dan opgegeten krijgt? Daarvoor zet hij een joker in: een leeg bordje levert een muntje op voor een van de twee flipperkasten.

Zomer Soep knikt goedkeurend. En probeert even een van de knikkerkasten uit. AC/DC knalt er uit en ineens is het weer 1975 en slaan we een tussenuur stuk in de Doelesteeg in Leeuwarden.

Plus artikel gelezen
Je las zojuist een artikel.
Onbeperkt PREMIUM-artikelen lezen?

Lees nu PREMIUM vanaf € 4,99 per maand. Je krijgt dan onbeperkt toegang tot al onze artikelen, video’s, columns en meer.

Probeer PREMIUM direct